Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Zorgen over GKv Referaat ds. Heres 27 mei 2010 in Drachten deel 1

Referaat ds. Heres 27 mei 2010 in Drachten deel 1

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Voorzitter, broeders en zusters,

De studiegroep FKO hier in Drachten heeft gevraagd vanavond iets te komen zeggen over de vraag waarom wij in Dalfsen ons geroepen hebben gezien uit de GKV te treden.
De vraag, zeg maar,…om een toelichting te geven op de ‘Verklaring van kerkelijke stappen om gereformeerd te blijven’ die wij in Dalfsen uitgegeven hebben.
Nou ik verwijs nog steeds graag naar de Verklaring zelf.
Die is uiteraard ook nog steeds beschikbaar. Ik heb ook een aantal exemplaren meegenomen, voor wie er één mee wil nemen. En als u onze website aanklikt dan vindt u de Verklaring ook gemakkelijk.
Een aantal weken na de breuk heeft onze kerkenraad de Verklaring ook toegestuurd naar alle kerkenraden van de GKV…

 

Ook overigens is de Verklaring best wel in de publiciteit geweest,….
Maar veel broeders en zusters in het land hebben het stuk zelf niet gelezen en moeten hun oordeel baseren op de beperkte informatie bijv. uit een krantenartikel.
Dat is jammer….want dan worden je gedachten gevormd door enkele oneliners, zoals
‘Groep gemeenteleden breekt met GKv omdat zij van oordeel zijn dat er ernstige dwalingen zijn toegelaten in de GKV’. Je merkt dat de korte informatie in de krant heel gemakkelijk misverstanden oproept. Dan krijg je reacties als ‘was dat nou nodig’ en moet er dan weer een ‘nieuw kerkje worden gesticht’. Soms heb ik ook de indruk dat er weinig behoefte is om zich te verdiepen in de echte oorzaken van de breuk.
Als ik afga op de onder ons bekende kerkelijke bladen, dan moet ik vaststellen dat er tot nog toe weinig inhoudelijk gereageerd is op de Verklaring van kerkelijke stappen die wij in Dalfsen hebben uitgegeven. Wat dat betreft kan ik wel aansluiten bij de klacht of de verzuchting van ds. Wilschut dat het echte gesprek over de positiekeus, de koers van de GKV niet wordt aangegaan.

 

Toen in Dalfsen in februari het tot een breuk gekomen is heeft de kerkenraad van de GKV wél resoluut gehandeld door zakelijk en juridisch de posities af te bakenen. Maar er is tot op heden niet één poging gedaan om tot een inhoudelijk gesprek te komen over de inhoud van de Verklaring, dus over de oorzaak van de kerkelijke breuk.
Ik denk ook aan een artikel in het regionale Gereformeerde Kerkblad van het midden. Van de hand van ds Siegers. Het artikel bedoelt een inhoudelijk artikel te zijn. Maar het meest betreurenswaardige is nu juist dat het niet serieus inhoudelijk ingaat op onze Verklaring. Slechts één inhoudelijk punt wordt eruit gelicht. Namelijk het punt van het zevende gebod. Helaas wordt dan het bezwaar niet op waarde geschat en gebagatelliseerd…. En kennelijk zijn alle andere bezwaren niet de moeite van het bespreken waard.

Een ander artikel, in hetzelfde kerkblad, gaat ook kort in op de gebeurtenissen in Dalfsen. Dit artikel is van ds. Messelink van Zwolle-Zuid. Hij is van oordeel dat de bezwaarde broeders en zusters in Dalfsen te grote woorden gesproken hebben.
Op de inhoud wordt niet meer ingegaan … De vraag, hoe het komt dat de GKV zo diep in de crisis zijn gekomen wordt niet geanalyseerd. Er wordt alleen vastgesteld dat er in de Dalfser Verklaring zo weinig bescheidenheid doorklinkt …

Ook anderen laten ons weten dat er eigenlijk niets aan de hand is in de GKV en als er al iets aan de hand is dan is het nog helemaal niet nodig om déze stappen te zetten…
Dat is natuurlijk een belangrijk punt: Zetten wij onze stappen uit gebrek aan bescheidenheid en spreken wij te grote woorden?….
Daar wil ik graag iets over zeggen.

Om te beginnen zeg ik dan dat ik graag de eerste wil zijn die erkent dat er in ons doen en laten zonden en tekortkomingen waren en zijn. En als ik dat zeg, dan is dat niet maar een gemakkelijke dooddoener. Maar in onze Verklaring hebben wij in alle bescheidenheid geprobeerd duidelijk te maken, dat naar onze overtuiging het niet om bijzaken gaat. Het zijn maar niet middelmatige zaken die ons in de problemen hebben gebracht.
Wij zijn ons er zeer van bewust dat alles in het werk gesteld moet worden om de eenheid van de kerk te bewaren. Dat is wezenlijk voor de kerk van Christus. De Schriftuurlijke oproep tot eenheid onder de broeders is ook heel duidelijk. Denk aan bijv. aan Psalm 133, en denk aan de woorden van Christus in het hogepriesterlijk gebed.
Nou, de Gereformeerde Kerken zijn ons ook lief. Persoonlijk heb ik met vreugde mogen werken als predikant in de GKV. Het is dan zonder meer duidelijk dat niet een conservatieve leveninstelling de oorzaak mag zijn voor een kerkelijke breuk. Dat niet andere persoonlijke belangen de oorzaak mogen zijn voor een kerkelijke breuk.
Ieder die vandaag verontrust is moet dan ook zichzelf op dat punt beproeven, wat zijn de drijfveren in mijn eigen leven, en bij de kerkelijke positie die ik inneem. Maar, wij staan voor het feit dat er in het kerkverband van de GKV fundamentéle veranderingen zijn aangebracht. Dat is de diep treurige werkelijkheid. Er zijn scheuren in het fundament gekomen. Het gaat maar niet om wat uitwendige veranderingen, waardoor bijv. de liturgie er in verschillende kerken wat anders uit is gaan zien. Het Woord van God Zelf en de Schriftuurlijke belijdenis zijn in geding.
Wij hebben in Dalfsen in onze Verklaring gewezen op de wijze waarop in het kerkverband van de GKV in de afgelopen tijd gehandeld is met het vierde en het zevende gebod.

Als het gaat om het vierde gebod dan staat het universele karakter van het rustaspect van het vierde gebod op het spel. Het gezag van de woorden in Genesis 2:2,3 is niet afhankelijk van de vrije exegese van elke willekeurige predikant. De klaarblijkelijke betekenis van die woorden wordt bevestigd door de woorden van het vierde gebod in Exodus 20.
De synode van Amersfoort-C 2005 had niet een Handreiking van 175 pagina’s uit hoeven geven over het vierde gebod, hoeveel mooie en belangrijke dingen daar ook in staan. Maar ter weerlegging van de dwaling die werd ingevoerd had de GS kunnen wijzen op de nog altijd voluit schriftuurlijke uitspraken van de Nationale Synode van Dordrecht 1618/19.
Het is nu helaas zo dat tot en met in een nieuwe catechisatiemethode je de opvatting tegenkomt dat het rustaspect eigenlijk alleen maar voor het volk Israël, tot de komst van Christus, een gebod is geweest. Dus vanáf Sinaï, tót de komst van Christus. En het kerkverband heeft door middel van opeenvolgende synodebesluiten daar goedkeuring aan gegeven. Er wordt geen halt meer toegeroepen aan de geest van dwaling die de kracht van Gods geboden ondermijnt en de schriftuurlijke prediking en oefening van opzicht en tucht ontkracht.

En als het gaat om het zevende gebod, ik wil niet twijfelen aan de integere bedoelingen van afzonderlijke synodeafgevaardigden en deputaten enz. Maar de werkelijkheid is dat door de synodebesluiten de grenzen die in de Schrift zelf worden getrokken t.a.v. de toelaatbaarheid van echtscheidingen en hertrouwen overschreden worden. Doordat de zogenoemde echtscheidingsgronden (= de Schriftuurlijke grenzen) zijn weggevallen is er feitelijk een open mogelijkheid gecreëerd om in allerlei situaties echtscheidingen en hertrouwen toe te laten, zonder duidelijke begrenzing vanuit de Schrift.
Ik weet het wel, ons wordt verweten dat wij de synodebesluiten op dit punt niet goed gelezen hebben, of dat wij onbarmhartig pastoraat zouden voorstaan. Maar, voorzitter, broeders en zusters, de bezwaren die tegen Amersfoort-C zijn ingebracht zijn niet uit de lucht gegrepen. Het is wel degelijk zo dat de Synode expliciet voorbeelden noemt waarin de kerkenraden kunnen afzien van kerkelijke tucht en andere vormen kunnen kiezen om duidelijk te maken dat de ontstane situatie miserabel is. En dan komt het erop aan om die voorbeelden zorgvuldig te bekijken.
Wie de kerkelijke praktijk een beetje van binnenuit kent, die weet dat er bijna altijd sprake is van:

 

"a. Zwakte van geloof of christelijke overtuiging;
b. Onmacht om het goede in de praktijk te brengen of vol te houden;
c. Te goeder trouw uit Gods Woord gewonnen ander inzicht dat toch als dwaling gezien moet worden;
d. Gebrek aan vrijmoedigheid tot verdergaand handelen door de kerkenraad vanwege algehele zwakte in de levensstijl binnen de gemeente en de daardoor opkomende risico’s van schijnheiligheid en meten met twee maten."


Deze voorbeelden en die kunnen ook nog eens aangevuld worden met andere situatie, zullen in de praktijk betekenen dat de kerkelijk tucht steeds minder zal worden bediend.
En dát is juist onbarmhartig! Want de kerkelijke censuur, volgens het Woord van de HERE toegepast, is juist het middel van Gods liefde om de zondaar te behouden!

Wij hebben in onze Verklaring van Kerkelijke stappen niet alle zaken genoemd die het fundament van de kerk in deze tijd aantasten.
Maar een zaak waarin in de afgelopen 5 jaar heel nadrukkelijk de deformatie van het kerkelijke leven aan het licht is gekomen is het toelaten aan het Heilig Avondmaal van hen die geen leden zijn van de Gereformeerde Kerken.
De besluiten van Amersfoort-C en Zwolle-Zuid hierover worden voorgesteld als toepassingsbesluiten, waar je nu één keer verschillend over kan denken, maar waar je ook niet zo moeilijk over moet doen. Je moet het maar zien als een compromisbesluit, zei een synodelid op een voorlichtingsavond, en dan moet je maar bedenken dat er een stroming is in de GKV die nog veel verder had willen gaan dan de huidige regeling.
Maar, voorzitter, broeders en zusters, in werkelijkheid is met de huidige regeling het hek van de dam. Dat blijkt ook in de praktijk: In tal van gemeenten wordt niet meer gevraagd naar wettige avondmaalsbriefjes. Leden uit verschillende kerkgenootschappen, o.a. van de PKN worden zonder probleem welkom geheten aan de avondmaalstafels van de Gereformeerde Kerken.
Het gaat hier niet om een bijzaak.
Hier is ronduit het gereformeerde kerk-zijn in geding.
Hier is het fundament onder kerkelijke eenheid in geding.
Het gaat hier over de drie kenmerken van de ware kerk:
Het gaat bij het HA over de schatten van het Koninkrijk der hemelen. Voor wie zijn die?
De toegang tot de schatten van het Koninkrijk der hemelen is gekoppeld aan de sleutels van het Koninkrijk, en die zijn aan de kerk gegeven. Bij het HA gaat het om het onderscheiden van het Lichaam van Christus, dat is allereerst Christus Zelf, maar dat is óók Zijn gemeente.
Kortom, bij de toelating tot het Avondmaal is de zuivere prediking van het Woord in geding. Je kan wel zeggen: het gaat bij de problemen in de GKV niet over centrale delen van het Woord van God, maar bij het Avondmaal gáát het juist om de meest centrale dingen: ‘Wie mag aangaan aan de tafel van de HERE, de maaltijd van Gods verbond…waar je gesterkt wordt door de genade van God!?

Óók het tweede kenmerk van de kerk is dan natuurlijk in geding: de zuivere bediening van de sacramenten. En dan moet je zeggen: Het kerkverband van de GKV heeft in zijn meeste vergadering goedgekeurd dat in vele gemeenten het Heilig Avondmaal niet meer zo bediend wordt als Christus het bedoeld heeft.


En dat houdt weer rechtstreeks verband met het derde kenmerk van de kerk: De zuivere bediening van de kerkelijke tucht. De besluiten van de twee laatste synodes doen afbreuk aan het bevel van Christus de wacht te betrekken bij de heiligheid van Gods verbond en bij de tafel van Zijn verbond. Wij moeten, in dit verband, goed beseffen dat in onze tijd de leer van de pluriformiteit van de kerk weer met kracht wordt verdedigd en toegepast. Dan is de Geref. Kerk Vrijg. gereduceerd tot een ‘traditie’. Eén van de vele tradities die deel uitmaken van het complete kerkelijke spectrum in Nederland. Maar dat is dan feitelijk allemaal ‘kerk’. En in principe maakt het dan niet zo heel veel uit van welke denominatie je lid bent. Als je maar gelooft. Dat is een dwaling die nu ook door synodebesluiten getolereerd wordt. Door officiële kerkelijke besluiten wordt aan deze dwaling ruimte geboden. Maar zij tast de eenheid onder het fundament van de kerk aan. En zij werkt verlammend voor het kerkelijke leven, denk maar aan het oefenen van de kerkelijke tucht.

Nee, we hebben in Dalfsen geen lichtvaardige stappen gezet.
Ik wil vanavond ook opnieuw wijzen, op het sluipend proces van toelaten van Schriftkritiek in ons kerkverband. Inmiddels hebben kerkelijke vergaderingen, een Generale Synode, besluiten genomen waarin bezwaarde broeders worden teruggewezen en waarin goedkeurend gesproken wordt over publicaties die toestaan dat uitkomsten van natuurwetenschappelijk onderzoek heersen over de letterlijke tekst van Gods geopenbaarde Woord.
Er zijn gegronde bezwaren ingebracht tegen de benoeming van een docent aan de School van de kerken, die in publicaties er blijk van heeft gegeven, dat hij de uitkomsten van de godsdiensthistorische wetenschap laat heersen over de betrouwbaarheid en het gezag van de Heilige Schrift zelf. Er worden wel bezwerende woorden gesproken, dat er niets aan de hand is. Maar de praktische signalen wijzen in een andere richting.

Ik heb een aantal dingen genoemd, waarin heel duidelijk is dat hier de fundamenten van het kerk-zijn in geding zijn. Het gaat om een koers die bedreigend is voor het geloof van de kerkleden, het geloofsleven van ons en onze kinderen.

Nu weet ik heel goed dat het feit dat er dwalingen voorkomen in de kerk niet meteen betekent dat het moet leiden tot een kerkelijke breuk. Je hebt een geweldige taak om te werken aan, mee te werken aan herstel. Aan terugkeer.
In zijn boekje ‘Afscheiding?’, zegt ds. Wilschut nadrukkelijk ‘nee’, op de vraag of je de GKV in deze tijd zou moeten verlaten. Zoals gezegd, het is ook mijn overtuiging, dat het nooit lichtvaardig mag komen tot een kerkelijk breuk. Sterker nog, ik geloof dat je alleen maar stappen mag zetten om ‘Kerk te blijven’. Ik ben het eens met alle voorgangers die zeggen, dat je als gelovig kind van God nooit mag breken met de kerk van Christus! Maar het kerkverband van de GKV is fundamenteel veranderd.
En velen die de ontwikkelingen goed gevolgd hebben, bevestigen dat ook. Er is loslating gekomen van het fundament dat Christus Zelf gelegd heeft. Het herderschap, de herders van de kerk, kerkelijke vergaderingen, volgen een koers die de eenheid van de kudde verbreekt. En dat heeft er wel degelijk toe geleid dat broeders en zusters die gewoon gereformeerd wilden blijven zijn vastgelopen. En het zijn niet de randkerkelijken geweest die in diepe verontrusting hun ouderling te hulp hebben geroepen en hun brieven zijn gaan schrijven. Het is ook wel degelijk zo dat er sprake is van bovenschriftuurlijke binding in de GKV. Dat wordt wel in alle toonaarden ontkend. Maar het is wel de werkelijkheid.


Daarbij moet je ook zeggen dat het plaatselijk wel verschillend is. Maar het wordt gereformeerde broeders en zusters wel opgelegd in kerkdiensten, bijv. om liederen mee te zingen, die zij vanwege strijdigheid met het Woord van God niet mee kúnnen zingen.
Ook ambtsdragers worden gebonden aan kerkelijke besluiten en de uitvoering daarvan.
Mij is te verstaan gegeven dat ik niet, bijv. op de kansel kan ingaan tegen besluiten van kerkelijke vergaderingen. De synodebesluiten inzake huwelijk en echtscheiding zijn bindend aan de kerken opgelegd. Dat betekent dat kerkenraden en individuele ambtsdragers in hun ambtelijke werk gebonden zijn op een wijze die boven de Schrift uitgaat.
Plaatselijk worden ambtsdragers voor het blok gezet om medewerking te verlenen aan bijv. alternatieve kerkdiensten, waar zij geen verantwoordelijkheid voor kunnen dragen.
Publiek werd duidelijk gemaakt dat er geen ruimte meer is voor niet meewerken aan de uitvoering van genomen besluiten, bij gewetensbezwaar.
Je kan dan zeggen: Bij bezwaar moet je de kerkelijke weg gaan. Maar die weg is onbegaanbaar geworden, omdat er inmiddels synodebesluiten liggen die deze ontwikkelingen hebben mogelijk gemaakt.

Ds. Wilschut zegt in zijn boekje dat er in de GKV niemand wordt afgestraft omdat hij opkomt voor het goed recht van de gereformeerde leer. Eerlijk gezegd begrijp ik niet hoe ds. Wilschut dat kan zeggen.
Ik ken verschillende broeders en zusters, die kerkelijk in de knel zijn gekomen doordat zij opkwamen voor het goed recht van de gereformeerde leer. Zelfs wel dat zij vanaf de kansel als zondige onruststokers gescholden werden. Dat is in 2003 al mee een oorzaak geweest van de Vrijmaking die in dat jaar gestalte heeft gekregen.
Er zijn in de afgelopen 15 tot 20 jaar predikanten in ernstige problemen gekomen, voor een deel omdat men in kerkenraden en gemeenten hun opvattingen te gereformeerd vond. Om deze predikanten uit hun dienst te verwijderen is meer dan eens de methode van ‘losmaking’ gehanteerd.

Het is ook niet voor niets dat in de Verklaring die wij in Dalfsen hebben uitgegeven de zaak ‘Kampen-Noord’ nadrukkelijke een plaats heeft gekregen….
De zaak Kampen - Noord is wel degelijk een gevolg van het feit dat men de opstelling van predikant en medeambtsdragers ‘te principieel’ vond, of te wel ‘te gereformeerd’.
Terwijl in werkelijkheid ambtsdragers trouw wilden zijn aan hun Heer en Zender, werden zij in een kwaad daglicht gesteld.
Het is diep ernstig dat kerkelijke appèlinstanties zich de ogen niet hebben laten openen voor de werkelijkheid dat dienstknechten van Christus (predikant en medeambtsdragers) verworpen zijn vanwege hun trouw aan hun Zender en vanwege hun liefde voor Schrift en confessie.
Ja dan ben je in de situatie dat je moet zeggen: ‘Hier sta ik, ik kan niet anders’. Ds. Wilschut verzwijgt dit in zijn boekje, omdat hij daar anders tegenaan kijkt. Ook vele anderen in ons kerkverband zwijgen, velen willen zich er niet eens in verdiepen.
Maar de zaak waar het in Kampen om ging en gaat is publiek. Kerkenraden zijn geroepen om de rechtsgang naar art. 31 te toetsen. Onrechtmatige (vormen van) kerkelijke tuchtoefening zijn door synodes goedgekeurd.
Dan is de ‘vrede van Jeruzalem’ in geding.
Dan is het hele kerkverband verantwoordelijk.
Ik geloof dat de stappen die wij gezet hebben weliswaar een breuk betekenen met de koers en met vele besluiten van het kerkverband van de GKV, maar niet een breuk met de Kerk van Christus. Wij hebben kerkelijke stappen gezet om Kerk van Christus te blijven. Ook is onze hoop en ons gebed dat velen in het kerkverband van de GKV tot bezinning komen en dat er een keer ten goede komt.

Wordt vervolgd

Laatst aangepast op maandag 02 augustus 2010 13:19  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]