Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Archief Wachten op uitwerpen? Dr. HJCCJ Wilschut - Kerk in beroering - toespraak gemeentevergadering GKv Dalfsen 8 april 2010

Dr. HJCCJ Wilschut - Kerk in beroering - toespraak gemeentevergadering GKv Dalfsen 8 april 2010

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Klik hier voor het originele artikel van dr. Wilschut (pdf)

1
KERK IN BEROERING
Gemeentevergadering GKv Dalfsen, 8 april 2010
Dr. H.J.C.C.J. Wilschut
Toonzetting
‘Kerk in beroering’. Dat klinkt niet zo opgewekt. Dat is het eerlijk gezegd ook niet. U
als gemeente van Dalfsen kunt er van dichtbij over meepraten. Een breuk in eigen
huis – hoe beperkt ook in aantal – is een pijnlijke zaak. Je hebt alleen maar
verliezers.
In je zorg en je verdriet kun je dan heel eenzijdig worden. Altijd weer dat gezanik in
de kerk! En het gevaar van negativisme dreigt. Helemaal wanneer je dan wel niet
met een breuk meegaat. Maar je jezelf best voor een deel in de bezwaren herkent.
Je ziet het soms echt niet meer zitten met de kerk.
Hier helpt maar één ding. Dat is de weg van het geloof. Dan laat je je door Gods
Woord leiden. Dat Woord richt je niet allereerst op wat mensen van de kerk maken.
Maar geeft je oog voor God. Voor het onvoorstelbaar wonder, dat Hij met Zijn Geest
en Woord bij mensen wil wonen. Hij had er Zijn eigen Zoon voor over.
Heb je zo oog voor God en Zijn genade gekregen, dan ga je ook in geloof naar de
kerk kijken. Hoe lieflijk is Uw huis, o Heer! Omdat het Uw huis is. De plek waar de
Here genade en vrede uitdeelt aan zondaars. En mensen opnieuw geboren laat
worden, om mens-voor-God te zijn.
Dan kan er in Gods huis veel menselijk lek en gebrek zijn. Maar zolang God niet tot
vreemdeling in Zijn eigen huis gemaakt wordt – er zijn grenzen – blijft het Zijn
woning. Die je om de Here liefhebt. Ook wanneer de situatie in de kerk aanleiding tot
zorg en verdriet geeft.
Hier vind ik Psalm 102 voorbeeldig. Je hoort in het eerste deel van deze Psalm
woorden van persoonlijk diep verdriet. En dat persoonlijk leed blijkt alles te maken te
hebben met de situatie van Sion. Sion ligt in puin. Stad en tempel zijn verwoest. En u
2
weet: dat heeft met Gods toorn te maken. Het puin van Sion getuigt van schuld voor
God en straf van God. In het boek Klaagliederen wordt dat volmondig erkend.
En toch, het gebed voor Sion blijft. Zoals ook de verwachting van de God van Sion
blijft. Er komt een tijd van genade, waarom je ook mag smeken. Want Uw dienaren
hebben de stenen van Sion lief, de ruïnes vervullen hen met deernis.
Want het blijft gaan om de plek, die God eens koos als Zijn stad en woning. Daarom
ben je zo begaan met het puin van Sion. Het snijdt je door het hart. Je verklaart je
solidair met Sions schuld. Zoals je ook Sions kaalslag ervaart als klap voor jezelf. Je
ervaart die als eigen nood voor God. Natuurlijk. Als kind van God hoor je toch bij het
volk van God? Dus loop je niet weg. Anders blaas je je eigen schuldbelijdenis op.
Daarom moet onze toonzetting die van de liefde zijn. Van liefde tot de Here. En
daarom tot het huis van de Here. De GKv is een kerk in beroering, je kunt er niet
omheen. Sluit je ogen ook niet voor wat inderdaad aanleiding geeft tot zorg. Maar
houd in geloof de toon van de liefde vast.
Grenzen
Ik zei zojuist: ondanks alle lek en gebrek blijft de kerk Gods woning, zolang de Here
niet tot vreemdeling in Zijn eigen huis wordt gemaakt. De Bijbel weet ervan, dat de
Here zo getergd kan worden in Zijn eigen huis en stad, dat Hij verhuist. Leest u daar
de profeet Ezechiël maar eens op na. Inderdaad, er zijn grenzen.
Alleen, waar liggen die grenzen? Volgens sommigen zijn in de GKv die grenzen
inmiddels wel zo ver overschreden, dat je er niet langer kunt blijven. Er wordt nog net
niet gezegd dat de GKv tot valse kerk geworden zijn. Maar het komt toch wel aardig
in de buurt.
Ga je met de Bijbel en de gereformeerde belijdenis in de hand op zoek naar waar de
grenzen liggen, dan wordt het beeld wel duidelijk. Een kerk raakt het kerk-zijn kwijt,
wanneer er geen ruimte meer wordt gegeven aan de bijbelse leer en de verdedigers
ervan worden buitengesloten. Dan wordt de Here inderdaad een vreemde in Zijn
eigen huis.
3
Een dwalende kerk is dus niet meteen een valse kerk. Calvijn wijst op de gemeente
te Korinthe en de gemeenten in Galatië. Wat ging er daar een boel mis. Nee, daar
mag je je niet bij neerleggen. Dan past protest en oproep tot bekering. Een breuk
moet je niet zoeken. Een breuk wordt je aangedaan.
Gereformeerden hebben altijd afstand willen houden van dopers-radicaal
perfectionisme. De volmaakt reine bruid is in deze bedeling niet haalbaar. Wat per se
niet bedoeld is om dan makkelijk te doen over dwaalleer in de kerk. Wanneer Calvijn
onderscheid maakt tussen fundamentele en niet/fundamentele geloofsartikelen,
haast hij zich om erbij te zeggen: hiermee wil ik niet de geringste dwaling in
bescherming nemen.
Want het huis van God zal huis van waarheid zijn. Daarvoor heb je op te komen –
zolang het kan. Bij dat ‘zolang het kan’ denk ik niet alleen aan uitgeworpen worden,
maar ook aan de situatie, waarin je gedwongen zou worden om mee te doen aan
goddeloosheid.
Met het signaleren van het gevaar van dopers-radicaal perfectionisme wil ik niet
beweren, dat allen die de GKv verlaten hebben nu meteen zulke perfectionisten zijn
geworden, al zie ik bij sommigen wel een drijven in die richting.
Ik wil dat graag hardop gezegd hebben. Er zijn er die oprecht verontrust een grens
bereikt zien. Ik deel die mening niet, keur de breuken ook af, ik vind die zelfs zonde
voor God. Maar ik wil niet ieder over één kam scheren.
Jawel, er is best heel wat in de hand in de GKv. Tegelijk, ook onder ons doet de Here
Zijn werk met Zijn Geest en Woord. Als kerken zijn we aanspreekbaar op de
gereformeerde belijdenis en kerkorde, ook al gaan sommigen ermee aan de haal. Bij
alle inderdaad mogelijke kritiek op kerkelijke besluiten leeft de intentie om
gereformeerd te zijn. Het beeld is niet compleet zwart. Al is het zeker ook niet
helemaal wit.
Breuken
4
Eigenlijk merk je het al vanaf de jaren negentig van de vorige eeuw, hoe we steeds
meer kerk in beroering werden. Al leidde het pas vanaf 2003 tot een kerkelijke breuk:
sindsdien kennen we de ‘nieuwe vrijgemaakten’, zoals ze in de wandeling worden
aangeduid.
Zie ik het goed, dan heeft daarbij de besluitvorming ten aanzien van het 4e gebod de
doorslag gegeven. Er waren veel meer bezwaren. Maar voor mijn besef heeft de
kwestie van het 4e gebod als katalysator gewerkt. Is niet-werken op zondag ook in de
nieuwtestamentische tijd nog steeds een absoluut goddelijk gebod? De GS kon dat
moeilijk vanuit de Bijbel hard maken, en zei dat dan ook maar hardop.
De conclusie werd: daarmee is binnen de GKv het 4e gebod als zodanig afgeschaft.
Ten onrechte. Hier hebben de gereformeerde kerken altijd een stuk ruimte gelaten.
Er is een verschil in route: je kunt beginnen bij het niet-werken om vandaar uit bij het
vieren uit te komen. Je kunt omgekeerd starten bij het vieren om zo bij het rusten uit
te komen. In de praktijk kom je op hetzelfde uit.
De genoemde dubbelheid speelde al op de GS Dordrecht 1618/19. Toch wist men
elkaar te vinden, in waar men het in ieder geval over eens was. Ook een latere
Handreiking van de GS Amersfoort 2005 weet goede woorden te spreken over rusten
op zondag. Maar goed (Nou ja: goed? Liever: helaas!), het werd het sjibbolet voor
een breuk.
Inmiddels krijgen we opnieuw met breuken te maken. Om te beginnen te Kampen-
Noord, waarbij ds. Hoogendoorn zich met een deel van de gemeente afscheidde: de
Ichthusgemeente, genoemd naar het (school)gebouw waar men bijeenkomt.
Ik merk dat deze breuk nogal eens wordt aangegrepen om ermee te bewijzen, dat de
GKv een trouwe dienaar hebben uitgeworpen. Het is m.i. een misverstand. Ds.
Hoogendoorn is niet uitgeworpen, hij is weggegaan. En dat in strijd met zijn eigen
handtekening.
Er was in Kampen van alles en nog wat aan de hand. Maar zelfs wanneer ds.
Hoogendoorn zakelijk het gelijk aan zijn zijde gehad zou hebben, dan nog had hij niet
5
mogen breken. Wie meent dat hem onrecht is aangedaan, moet zich wenden tot de
meerdere vergadering (art. 31 KO).
Echter, nu nam ds. Hoogendoorn cs het recht in eigen hand, om pas daarna naar de
meerdere vergadering toe te gaan. M.i. niet te verantwoorden tegenover God en
mensen.
Van dichtbij hebt u zelf te maken gekregen met een breuk, door het vertrek van ds.
Heres met een aantal gemeenteleden. Ik betreur dit vertrek zeer. Ik ken ds. Heres als
een voluit gereformeerd man, en ik acht zijn vertrek een verlies voor de GKv. Al wijs
ik zijn vertrek ook principieel af.
De bezwaren spitsen zich toe op een aantal GS-besluiten. Het gaat om besluiten en
bezwaren, die ook verder in het land genoemd worden. Daarom wil ik er – beknopt –
iets over zeggen.
GS-besluiten
Ik noemde al de besluitvorming rond het 4e gebod en die rond ds. Hoogendoorn en
zijn Ichthusgemeente. Daarnaast merk je dat het besluit over toelating van gasten
aan het HA van buiten de GKv kritiek oplevert. Worden zo kerk en kerkkeus niet
losgemaakt van het HA?
Ik kan mij bij die vragen best iets voorstellen. Zeker in een tijd waarin het kerkelijk
denken behoorlijk uitgehold raakt. Tegelijk ervaar ik de kritiek op dit besluit als niet
helemaal billijk. Ik noem de volgende elementen:
• Dit besluit werd genomen, om wildgroei tegen te gaan. Er waren kerken die
niet-gereformeerde belijders tot het HA toelieten. Hier trekt het besluit een
heldere grens: ook als het gaat om mensen van buiten de GKv, moet het gaan
om gereformeerde belijders, in eigen kerk tot het HA toegelaten.
• Het is op zichzelf geen nieuwigheid om incidenteel gasten van buiten de GKv
toe te laten aan het HA. Denk aan het besluit van de GS Leeuwarden 1920:
onder voorwaarden kunnen gasten in instellingen waar door een GK een
avondmaalsviering wordt gehouden, toegelaten worden.
6
Ook de besluitvorming rond het 7e gebod (huwelijk en echtscheiding) ligt onder
kritiek. Niet langer zijn er zgn. ‘echtscheidingsgronden’ geformuleerd. Als algemene
regel wordt genoemd, dat echtscheiding en hertrouwen niet passen bij de stijl van
Gods koninkrijk. Daarmee is niet een (vage) nieuwe regel ingevoerd, integendeel: het
geldt als kader, waarbinnen de concrete Schriftwoorden voluit normatief blijven.
Bovendien werden de kerken niet gebonden aan de visie/exegese van deputaten.
Kijk je eerlijk naar het besluit, dan zie je dat hier in feite de Bijbelse visie op huwelijk
en echtscheiding is aangescherpt.
Kortom, elke kerkenraad kan zich bij zijn concreet beleid op de Schrift beroepen. Het
is ook een illusie, dat je pas Schriftuurlijk bezig bent, wanneer je
echtscheidingsgronden formuleert. Het is de GK nog nooit gelukt om deze sluitend te
formuleren. Vanaf de jaren dertig van de vorige eeuw bleven de meningen – wat zijn
nou precies de Bijbelse scheidingsgronden? – tegenover elkaar staan.
De huidige besluitvorming gaat er op een bepaalde manier bovenuit. Heel het
doorgaande onderwijs van de Schrift verbiedt scheiding en daarna een nieuw
huwelijk. Hier begrijp ik de felheid van de uitgebrachte kritiek niet echt. Breng je
kritiek op deputaten niet op het genomen besluit over!
Het gaat wat ver om alle omstreden GS-besluiten te noemen. Ook ik betreur het
besluit om liederen uit de bundel ‘Opwekking’ en ‘Psalmen van nu’ – onder
voorwaarden - vrij te geven. Ik heb bezwaren, zowel van kerkrechtelijke als van
muzikale en inhoudelijke aard. Maar je gaat wel erg ver, als die mede de reden
moeten vormen om GKv te verlaten.
Ik heb begrip voor de zorg rond de omgang met de HS binnen onze kerken. De GKv
zullen m.i. ook niet aan een standpuntbepaling kunnen ontkomen, helderder dan tot
nu toe gedaan is. Zeker na de promotie van Koert van Bekkum zullen de kerken kleur
moeten gaan bekennen over de aard van de bijbelse geschiedschrijving.
Ook langs een andere weg komt naar mijn mening de omgang met de Schrift
onvermijdelijk op de kerkelijke agenda. De studie die verricht wordt rond de plaats
7
M/V in de kerk is ten diepste eveneens een vraagstuk over de manier, hoe je de
Bijbel leest. In het deputatenrapport op de GS Zwolle-Zuid deed een deel van
deputaten daar uitspraken over, waarvan ik erg geschrokken ben. Echt gelukkig ben
ik met heel deze besluitvorming niet. Tegelijk, concrete resultaten zijn er nog niet.
Dat is nog afwachten. Tot zolang moet je je oordeel dan maar opschorten.
Ik wil duidelijk zijn, als het gaat over de omgang met de Schrift, heb ik mijn grote
zorgen. Ik merk binnen de GKv een (te!) grote openheid voor modern-theologisch
denken. ’t Is niet alleen maar onzin wat de bezwaarde broeders zeggen. Ook al deel
ik de door hen getrokken consequenties niet, hier zit wel degelijk een pijnpunt.
Je kunt – m.i. terecht – kritische woorden spreken over de besluitvorming te Zwolle-
Zuid t.a.v. ‘samenwerkingsgemeenten’ met de NGK. Maar waardeer tegelijk, dat
diezelfde GS Zwolle-Zuid niet in de valkuil van DKE is gestapt (het verhaal van de
‘Balans’). Zwolle-Zuid heeft hardop uitgesproken, dat er met de NGK over de binding
aan de belijdenis moet worden doorgesproken, dat de zaken zo niet vlak liggen.
Zoals ook de besluitvorming in de NGK t.a.v. ‘de vrouw in het ambt’ nog steeds als
probleem benoemd wordt (Acta, p. 267 > ‘met verdriet’).
Wat ik in veel kritiek op GS-besluiten mis, is het in het oog houden van de proporties.
Ja hoor, er zijn GS-besluiten die vragen en bezwaren oproepen. En ook wanneer je
niet direct bezwaar hebt vanuit Schrift en KO (de criteria van art. 31 KO), hoef je nog
niet altijd gelukkig te zijn met een GS-besluit.
Samenvattend: ik meen dat je best je zorgen en vragen kunt hebben over diverse
GS-besluiten. Maar dat die in deze vorm en op dit moment geen kerkelijke breuk
rechtvaardigen. Je kunt op grond van Schrift en belijdenis onmogelijk van de GKv
zeggen dat ze een valse kerk geworden zijn, die je moet verlaten. Het is een
gereformeerde kerk in zwaar weer – jazeker! Maar als de Here er nog woont, dan
kunnen wij er ook wel wonen.
Het eigenlijke probleem
Hoe vreemd het misschien ook mag klinken, ik ervaar het stormlopen tegen allerlei
GS-besluiten als oppervlakkig. Ik snap wel waarom ze als aanhechtingspunt gekozen
8
worden. Er zijn binnen de GKv allerlei ontwikkelingen aan de hand, die zo
ongrijpbaar zijn. Graag maak je je ongenoegen concreet door ze te verbinden aan
concrete besluiten. Met als gevolg dat je je op die besluiten verkijkt.
Want er is wel degelijk iets binnen de GKv aan de hand. En dat gaat een stuk verder
dan soms aanvechtbare GS-besluiten. Ik heb in hoofdstuk 3 van mijn boekje
‘Afscheiding?’ een poging gedaan om de situatie binnen de GKv te analyseren. Om
de basisproblematiek op het spoor te komen. Er is m.i. wezenlijk iets aan het
misgaan binnen onze kerken.
Ik zie als kernprobleem dat wij als GKv geestelijk aan het seculariseren zijn. Oftewel,
dat wij - ongemerkt, maar toch – de (postmoderne) denkrichting van de wereld om
ons heen overnemen. Met als gevolg dat wij zozeer van onszelf uitgaan, dat wij zelf
de maat voor het leven met God en het kerkelijk leven worden. In plaats van dat
Gods Woord die maat is.
Niet dat Gods Woord buiten beeld blijft. Maar de insteek begint bij jezelf. Natuurlijk,
dat gevaar dreigt altijd. Jij leest de Bijbel – jij met je eigen geschiedenis, vragen,
problemen, ook met eigen leeservaring. Juist dat moet je heel kritisch maken op
jezelf. Ik lees toch niet mezelf in de Bijbeltekst in? Daar wringt m.i. nu de schoen. Dat
de Schrift vanuit de mens gelezen wordt. In plaats van andersom. De beweging is
veranderd: van het Woord naar mij, werd: vanuit mij naar het Woord.
Dan dreigt het gevaar, dat het niet meer om God draait, maar om mij. Anders
gezegd: het besef van Gods heiligheid gaat ontbreken. Dat is het besef, dat Hij Gód
is. Dat Hij het te zeggen heeft. Dat Zijn eer centraal heeft te staan.
Mijn ‘ik’ zie ik beslissend worden:
• In de prediking. Ik hoor liever over levensvraagstukken en de zin van het
leven, of eenzijdig over Gods liefde voor mij, dan over de werkelijkheid van
zonde en genade.
9
• In de liturgie. Ik zoek een liturgie, die aansluit bij mijn smaak en beleving, ipv
dat mijn uitgangspunt is: hoe komt God het meest aan Zijn eer en hoe staat de
liturgie in dienst van de heerschappij van Gods Woord?
• In het kerkelijk samenleven. Niet de gemeenschappelijk afgesproken
kerkelijke regels interesseren me; ik denk vanuit mijn eigen gemeente, wat
dáár belangrijk en nodig gevonden wordt.
• In de dagelijkse levenspraktijk. Homoseksuele relaties, samenwonen, enz. – je
start niet bij Gods geboden, maar bij de praktijk. Wat vinden wij nog haalbaar
en verkoopbaar?
In allerlei opzichten blijken wij vaak heel postmoderne mensen te zijn. Omlijnde
begrippen als de gereformeerde leer en het eigene van een gereformeerde kerk
blijken vaak niet meer aan te spreken. Je krijgt het probleem van de
onverbondenheid. En geleidelijk aan zie je de kerken hun gereformeerd karakter
verliezen. Aan de ene kant door een stuk openheid voor modern-theologisch denken.
Aan de andere kant voor het evangelicaal-charismatische denken. De innerlijke band
met het gereformeerd belijden en kerk-zijn verzwakt zienderogen.
Het gevolg is dat wij in hoog tempo een plurale kerk worden. Plaatselijke kerken
gaan wezenlijk van karakter verschillen. Niet alleen in de vorm. Ook in de inhoud.
Met als resultaat dat het kerkverbandelijk samenleven uitgehold raakt. Maar dat is
soms meer iets van het papier dan van de praktijk. Plaatselijk gaan de wegen uiteen.
Met als resultaat veel frustratie en onvrede.
Het leidt ook tot verkramping. Een levende kerk kent veranderingen. Je blijft niet in
het verleden steken. Nieuwe vragen dienen zich aan, waarbij je niet met oude
antwoorden kunt volstaan. Liturgische aanpassingen zijn van tijd tot tijd gewoon
nodig. Wij hebben de Here hier en nu te dienen. Natuurlijk, in principiële continuïteit
met het verleden. Maar dat sluit eigentijdse updates niet uit.
Maar wanneer het vertrouwen gaat ontbreken en er allerlei vernieuwingen worden
gepromoot van evangelicaal karakter, zie je mensen van de weeromstuit zich
verzetten tegen àlles wat nieuw en anders is. Ik heb oog voor de angstfactor, die
10
daarin meespeelt. Maar conservatisme is geen adequaat antwoord op een
doorgeslagen vernieuwingsdrang in subjectivistische richting.
Tegenover deze sluipende desintegratie en de ondergrondse (soms zeer
bovengrondse) aantasting van de GKv als gereformeerde kerken, heb ik in mijn
boekje ‘Afscheiding?’ opgeroepen tot gesprek en positiebepaling. Ontken niet dat wij
met elkaar in een identiteitscrisis zitten. Heb er oog voor dat ons karakter als
gereformeerde kerken in geding is, en dat we daarover elkaar helderheid zullen
moeten geven. Om de Here. En om elkaar – onze jeugd voorop!
De beroering en het roer
Mijn verhaal heeft iets dubbels. Aan de ene kant wijs ik afscheiding op dit moment en
op deze gronden af. Terwijl ik aan de andere de GKv structureel in beroering zie, met
het gereformeerd karakter van de kerken als inzet.
M.i. is nu de taak: blijf op je post, wees trouw, verhef je stem tegen verkeerde
ontwikkelingen. En stel de basisproblematiek binnen de kerken aan de orde. Hier zie
ik een taak voor kerkenraden om aan de bel te gaan trekken. We zien dan wel waar
de Here met ons uitkomt. Ik heb daar vast vertrouwen in. Wij hoeven geen planning
te maken voor de toekomst. We hoeven niet voor de Here uit te lopen. Ga maar
achter Hem aan, in het vertrouwen dat trouw op eigen plaats gezegend wordt, en dat
de Here Zelf de weg wel zal wijzen.
Daarom weiger ik om in het negatieve te blijven steken. Zorgen? Ja, ik heb er
genoeg. Zelfs meer dan genoeg, als ik heel eerlijk ben. Tegelijk, ik vind ruimte en rust
bij de Here. Ik wil ook u ertoe uitnodigen. Al zijn we een kerk in beroering, het is een
kerk met de Here aan het roer!
===== ==========

Laatst aangepast op donderdag 21 oktober 2010 08:34  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]