Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Over en uit de GKV Dr. HJCCJ Wilschut - Ongenoegen over manier van reageren van De Reformatie

Dr. HJCCJ Wilschut - Ongenoegen over manier van reageren van De Reformatie

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

geplaatst op 13 oktober 2010


DE REFORMATIE REAGEERT

De directe aanleiding voor deze bijdrage vormt De Reformatie van 8 oktober 2010. Al langere tijd leeft er bij mij ongenoegen over de manier, waarop in dit blad gereageerd wordt op mensen, die kritische kanttekeningen bij het kerkelijk leven in de GKv zetten. De manier waarop dit gebeurde in het nummer van 8 oktober 2010 is voor mij reden om publiek protest aan te tekenen.

Verontruste gereformeerden, zoals dr. Wilschut
Ik begin bij de column van prof. dr. A.L. Th. de Bruijne in het nummer van 8 oktober 2010. Hebben gereformeerden de Geest wel? De Bruijne constateert dat de charismatische ambities ‘onder ons’ horen bij de zorgpunten van verontruste gereformeerden, zoals dr. Wilschut.

Ik vraag mij af, waarom hierbij mijn naam moet worden genoemd. Het dient verder in de column geen enkel nut. Waar slaat het dan op om mij en passant even neer te zetten als verontrust? Ben ik soms een soort boegbeeld van verontrusting geworden?

Op een soortgelijke manier werd ik ooit in het Nederlands Dagblad neergezet als ‘bezwaard predikant’. Daarop heb ik via een Ingezonden als volgt gereageerd:

‘Inderdaad roept de situatie binnen de GKv bij mij allerlei bezwaren op. Alleen, het hebben van bezwaren maakt je nog niet tot bezwaard predikant. Het voelt als een etiket, waarin ik mijzelf niet herken. Ik ben gereformeerd predikant. En wil graag zo in het midden van de kerken staan. (…) Als we binnen de GKv nou eens stopten om elkaar in een vakje te zetten en de gesprekken zakelijk-inhoudelijk hielden? Dat kon wel eens heel bevrijdend en verrassend zijn.’

Ik weiger ook om als verontruste gereformeerde door het leven te gaan, al heb ik mijn zorgen over de GKv. Maar zelfs als ik wel als zodanig getypeerd zou kunnen worden, welke zin heeft het om zonder enige aanleiding hier mijn naam te noemen? Het klinkt niet echt positief. Of ligt dat aan mij?

Onrecht
Echter, nu mijn naam gevallen is, vind ik dat De Bruijne mij onrecht doet. Verontruste gereformeerden reageren eenzijdig defensief, wanneer mensen de vervulling met de Geest zoeken. Je bent er niet als je poneert dat iedere gelovige de Geest heeft en dat de kerk al sinds Pinksteren met de Geest vervuld is. Er zal ook om vervulling met de Geest gebeden moeten worden.

Van harte mee eens. Alleen wordt wel de suggestie gewekt, dat ook ik – behorend tot de verontruste gereformeerden - niet om vervulling met de Geest zouden bidden. Hoe weet De Bruijne dat? Om de vraag tot mijzelf te beperken: hoe weet hij dat van mij? Kan hij dat hard maken uit mijn publicaties? Weet hij hoe ik preek over de Heilige Geest? Weet hij hoe ik persoonlijk en op de kansel bid om de genade van de Heilige Geest?

Laat hij nu niet zeggen: ik had het niet over jou. Impliciet is dat wel het geval, nu mijn naam genoemd is als een kenmerkende verontrust gereformeerde. Dan deel ik kennelijk ook in de gesignaleerde eenzijdigheid. Ik ervaar het als een ongegrond en onverhoord oordelen. Ik bedoel het niet cynisch, maar ernstig gemeend: hoort dit nu bij de stijl van het koninkrijk, waarover De Bruijne zulke goede woorden weet te spreken?

Neutraliseren
De column van De Bruijne in De Reformatie van 8 oktober 2010 heeft een aanpak, die vaker in dit blad opvalt. Je geeft iemand voor een deel gelijk. Om vervolgens te vertellen dat er aan dat gelijk een heleboel ontbreekt. Natuurlijk hebben degenen gelijk die hun reserves hebben tegen de charismatische ambities binnen de GKv. Maar ze zitten er zelf ook op een bepaalde manier naast, want de charismatici hebben wel degelijk een punt. Daarmee is de kritiek voor een deel geneutraliseerd.

Deze aanpak hanteerde De Bruijne ook in zijn bespreking van mijn brochure Afscheiding? (De Reformatie van 21 mei 2010). Wilschuts analyse helpt ons op enkele punten verder. Tegelijk maakt hij de discussie ook moeilijker. Akkoord, dat kan het geval zijn. Maar ga dan op mijn argumenten in. Helaas, dat ontbrak. Weer werd een etiket geplakt: wat betreft de discussieruimte proefde De Bruijne bij mij nog steeds een vrijgemaakte eenzijdigheid. Vandaar mijn reactie in De Reformatie van 18 juni 2010: eerst praten, dan pas typeren.

Ook dr. H. Schaeffer constateerde in De Reformatie van 10 september 2010, dat ik in mijn Afscheiding? deels dezelfde waarnemingen had gedaan als anderen, inclusief hemzelf. Máár – en toen volgde een voor mij niet al te helder verhaal over secularisatie en de tweezijdigheid in het verbond (alsof ik dat ontkennen zou). Weer diezelfde aanpak. Ja, ja, er is wel wat aan de hand. Maar zo erg als geschetst wordt, is het niet.

Op dezelfde manier wordt op prof. dr. J. Douma gereageerd. Regelmatig signaleert Douma terecht opvallende ontwikkelingen in de kerken. De veranderingen zijn inderdaad groot, en dat moeten we niet ontkennen, schrijft De Bruijne in De Reformatie van 24 september 2010.

Maar ook dan wordt de ingebrachte kritiek en zorg afgezwakt: tegelijk toont Douma te weinig besef van de praktijk van vandaag en de dilemma’s daarbinnen. Voor mijn gevoel blijft er zo weinig van de toegeeflijkheid over.

Op een bepaalde manier is dat ook het geval bij ds. B. Luiten (De Reformatie van 8 oktober 2010). Luiten roemt Douma als leermeester. Maar - Douma moet er kennelijk aan wennen, dat de situaties nu anders zijn dan vroeger. Zo kun je iemand beleefd buiten spel zetten, denk ik dan. Man, houd je tijd toch bij.

Andere tijden
Dat lijkt zo’n beetje het grote argument te worden: de tijden zijn veranderd. In het bijzonder aan het adres van J. Douma wordt dit gezegd (De Bruijne, Luiten). Al geldt het op een bepaalde manier ook voor mij (wat discussieruimte betreft bevind ik mij nog in het verleden, zo De Bruijne). Kortom, je bent in het debat van vandaag geen volwaardige gesprekspartner. Want je verstaat de veranderende tijden niet.

Ik geef het volgende in de vorm van een excurs, omdat het niet rechtstreeks De Reformatie raakt. In het Nederlands Dagblad van 13 oktober 2010 schrijft Gert-Jan Segers over mopperende ouders en hun beurs. In dat kader is ook de volgende ontboezeming te lezen:

‘Ook kerkelijk zijn er nogal wat bezorgde ouderen. En ook dat is begrijpelijk. Zij hebben zoveel kerkelijke teruggang meegemaakt dat sommigen van hen in iedere verandering alleen nog maar de opmaat zien voor een verdere teloorgang. Ze krabben zich bij ieder liturgische verandering achter de oren en houden bij elke theologische ontwikkeling hun hart vast. Het blijkt niet altijd makkelijk te zijn om ‘met je tijd mee te gaan’. En voorgangers die in hun eigen gloriedagen vooruitstrevend waren, voelen zich opeens als behoudzuchtige oude mannen terzijde geschoven. Het moet een pijnlijke ervaring zijn. Ouder worden gaat natuurlijk vanzelf, maar om op een mooie en jaloersmakende manier oud te zijn, valt nog niet mee.’

Ook hier weer hetzelfde argument: de tijden veranderen, en het valt niet mee om dat op je oude dag blij te houden. Ben ik trouwens erg wantrouwend, wanneer ik in het plaatje van die vroeger zo vooruitstrevende, maar nu bezorgde oude voorgangers het beeld van prof. Douma meen te herkennen? In al deze suggestiviteit ervaar ik deze passage als grievend.

Zou men nu werkelijk niet in de gaten hebben, hoe hautain het klinkt om de ander met zijn standpunt weg te zetten als iemand, die de veranderde tijd niet bijhoudt? Want jij doet het blijkbaar wel. Opnieuw, ga nu eens op iemands argumenten in.

Dat mis ik ook in Luitens reactie op J. Douma. Prof. Douma kan uitstekend voor zichzelf spreken, dat hoef ik niet te doen. Maar het is storend voor iedere lezer: er wordt iemand op allerlei manieren geprezen. Terwijl je zijn eigenlijke punt omzeilt: is samenwonen nou zonde waarover schuld beleden moet worden, of niet? Natuurlijk heb je als ambtsdrager begrip voor de wisselende concrete situaties. Maar het blijft bij samenwonen om zonde gaan. Dat heeft niets met veranderende tijden te maken.

Kwetsend
Tenslotte moet mij nog van het hart, dat ik erg veel moeite heb met de manier, waarop De Bruijne Douma een veeg uit de pan heeft gegeven (ik heb er zo gauw geen andere uitdrukking voor) in De Reformatie van 24 september 2010. Al heeft Douma het niet bewust zo bedoeld, zijn woordkeus ademt de sfeer van een machtsconflict, dat het vertrouwen ondermijnt in wie nu voorgaan, schrijft De Bruijne. Jammer dat op zo’n smalle basis zulke grote woorden worden gebruikt. Zijn huidige voorgangers dan boven kritiek verheven? Waarom moet dat herleid worden tot een machtskwestie?

Het dieptepunt vond ik echter de volgende passage: ‘En rond homoseksualiteit proef je nergens dat Douma zich bezint op het waarneembare feit dat zijn eigen benadering tegenwoordig leidt tot het uiteindelijke vertrek van de meeste homo’s in de kerk’.

Douma heeft er op zijn site waardig op gereageerd. Ik voor mij heb deze passage als ronduit kwetsend voor een broeder en voorganger in Gods kerk ervaren. Zo stel je iemand indirect (mede)verantwoordelijk voor een stuk kerkverlating. Terwijl hij voor de bijbelse norm opkomt. Wanneer die vandaag niet meer geaccepteerd wordt, is dat nog geen reden om de norm als zodanig de schuld te geven van het vertrek uit de kerk.

Wat is dat nou voor een gedachtegang? Wat Douma zegt, kan wel bijbels waar zijn. Maar laat hij er ook eens over denken dat het mensen wegjaagt. Ik stel weer de vraag: is dat nu in overeenstemming met de stijl van het koninkrijk? Ik kan het er moeilijk mee rijmen. Mijns inziens past hier alleen een onomwonden christelijk excuus.

Tenslotte
Ik heb bovenstaand verhaal bepaald niet met vreugde geschreven. Ik heb geprobeerd om mijn verontwaardiging binnen de grenzen van het betamelijke te houden. Ik heb niemand willen grieven. Is dat toch gebeurd, dan vraag ik daarvoor graag vergeving.

Alleen, dit verhaal heeft wel iets van een noodkreet. Ik roep om een werkelijk gesprek. Maar ik krijg steeds meer mijn twijfels, of daarvoor nog wel werkelijke openheid bestaat. Ga je niet op elkaars argumenten in, dan krijgen de artikelen over en weer iets van alle verklaringen, zoals die op het onlangs gehouden CDA-congres werden afgelegd: veredelde stemverklaringen, zonder met elkaar in debat te gaan.

Maar in de kerk is dat dodelijk. Het roept vervreemding en verwijdering op. En het bevordert ongewilde radicalisering. Persoonlijk ben ik erg teleurgesteld over de opstelling van diverse scribenten in De Reformatie. Vandaar dit publiek protest. Dat tevens als appel wil fungeren.

klik
hier [80 KB] om het artikel te downloaden

 


Zie ook 21-01-2011 - HJCCJ Wilschut - Veranderende tijden - reactie op De Reformatie - het komt niet tot een werkelijk gesprek

 

Laatst aangepast op maandag 27 juli 2015 18:46  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]