Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Over en uit de GKV Ds. H.W. van Egmond - Gereformeerden en de Nationale Synode

Ds. H.W. van Egmond - Gereformeerden en de Nationale Synode

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Gereformeerden en de Nationale Synode

Geplaatst 26 november 2010

  1. Wat is de Nationale Synode?

Op internet presenteren de initiatiefnemers van deze Nationale Synode zich als een stuurgroep, vergelijk www.nationalesynode.nl.  Daar stelt de stuurgroep zich voor als de initiatiefnemers tot deze synode. Het gaat om bekende personen van diverse kerkgenootschappen: ds. G. de Fijter (PKN), ds. S. Freytag (PKN), prof. dr. B. Kamphuis (Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt), drs. I.A. Kole (Gereformeerde Gemeenten), dr. J.M. van 't Kruis (PKN), prof. dr. E.P. Meijering (Remonstrantse Broederschap), prof. dr. H.G.L. Peels (Christelijke Gereformeerde Kerken) en ds. P. Sleebos (Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten).

Op de website van de Nationale Synode tref je nog meer informatie. Een belangrijk stuk is hun "Statement". Onder deze naam presenteren zij hun Credo-tekst. Dat is een samenvattend spreken over de levende God: Vader, Zoon en Heilige Geest. Dit Credo begint met de woorden "Wij geloven in de levende God: Vader, Zoon en Heilige Geest". Onder een verwijzing naar "de doelstellingen van de Nationale Synode" vinden we een nadere uitleg van wat de stuurgroep wil en van wat zij met de Credo-tekst bedoelt.

Klik hier voor het gepubliceerde artikel op eeninwaarheid.nl.

Zie ook dr. HJCCJ Wilschut over De Nationale Synode en de GKV d.d. 18-11-2010

Zie ook ds. E. Heres Over het bijwonen van de GKV aan de 'Nationale Synode te Dordrecht' d.d. 12-10-2010

Zie ook prof.dr. J. Douma d.d. 29 september 2012 - Kort commentaar 53-56 - [56] Oecumenische ontwikkelingen

 


 

Hieronder de volledige tekst van bovenstaand artikel:

Gereformeerden en de Nationale Synode

Ds. H.W. van Egmond, gereformeerd predikant te Ten Boer
04-12-10


1 Wat is de Nationale Synode?

Op internet presenteren de initiatiefnemers van deze Nationale Synode zich als een stuurgroep, vergelijk www.nationalesynode.nl. Daar stelt de stuurgroep zich voor als de initiatiefnemers tot deze synode. Het gaat om bekende personen van diverse kerkgenootschappen: ds. G. de Fijter (PKN), ds. S. Freytag (PKN), prof. dr. B. Kamphuis (Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt), drs. I.A. Kole (Gereformeerde Gemeenten), dr. J.M. van ’t Kruis (PKN), prof. dr. E.P. Meijering (Remonstrantse Broederschap), prof. dr. H.G.L. Peels (Christelijke Gereformeerde Kerken) en ds. P. Sleebos (Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten).
Op de website van de Nationale Synode tref je nog meer informatie. Een belangrijk stuk is hun “Statement”. Onder deze naam presenteren zij hun Credo-tekst. Dat is een samenvattend spreken over de levende God: Vader, Zoon en Heilige Geest. Dit Credo begint met de woorden “Wij geloven in de levende God: Vader, Zoon en Heilige Geest”. Onder een verwijzing naar “de doelstellingen van de Nationale Synode” vinden we een nadere uitleg van wat de stuurgroep wil en van wat zij met de Credo-tekst bedoelt.
We willen hier iets schrijven over de personen van de stuurgroep. Wat bindt hen? Is er onder hen een vanzelfsprekende eenheid? Hoe helder is de wens van de Nationale Synode om tot eenheid te komen?
Verder zullen we de Credo-tekst tekst bespreken. Waarom een Credo-tekst? En de inhoud van deze Credo-tekst willen we dan vergelijken met de uitleg die de stuurgroep daarvan geeft in hun nadere verklaring. Dan sluiten we af met een oproep aan onze gereformeerde broeders die onder positief advies van deputaten kerkelijke eenheid het voornemen hebben deze synode bij te wonen.

2 De initiatiefnemers

Tussen de acht namen van de initiatiefnemers treffen we prof. Dr. B. Kamphuis van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) samen met onder andere ds. E. P. Meijering van de Remonstrantse Broederschap en P. Sleebos van de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten. Van B. Kamphuis weten we dat hij als professor van de Gereformeerde Kerken van harte de belijdenis van deze kerken aanvaardt. Zoals de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Heidelberger Catechismus en de Dordtse Leerregels. Van de remonstrant Meijering is in elk geval dit bekend dat hij als remonstrant de Dordtse Leerregels (met als ondertitel `de vijf artikelen tegen de remonstranten´) niet heeft ondertekend. Wat ds. Sleebos betreft, als man van de Pinkster- en Evangeliegemeenten, zal hij onderscheid maken tussen de waterdoop en de doop in de Heilige Geest. De doop als de bevestiging van Gods beloften aan de gelovigen én hun kinderen, zal hier vragen opwerken. Terwijl dat toch de doop is waarvan we als gereformeerden zeggen dat die naar het Woord van God is. Vergelijk Nederlandse Geloofsbelijdenis artikel 34: wij verwerpen “de dwaling van de wederdopers, ..... die de doop van de kleine kinderen der gelovigen veroordelen”; denk ook aan zondag 27 v/a 74.
Nu hebben we drie namen genoemd tussen wie een spanning zit: een confessionele spanning. Prof. Dr. B. Kamphuis zegt samen met deze personen het credo, het ik geloof in de drie-enige God. De God die zijn plan van verkiezing uitvoert naar zijn onafhankelijke wil. Die in de weg van het verbond zijn kerk vergadert. Deze God wil om dit werk en deze genade alle eer en lof ontvangen.
Dat je samen spreekt met remonstranten en evangelischen die ruimte moet er zijn. Laten zij in alle rust maar horen wat de verschillen zijn die scheiding maken. Maar kun je wel samen belijden, wel samen je als een eenheid voorstellen aan anderen? Daar ligt een grote spanning1.
Die tegenstelling scherpt zich alleen nog maar aan wanneer je let op de plaats waar deze synode gehouden zal worden: Dordrecht. Juist deze plaats is uitgekozen omdat daar de bekende synode van 1618/19 gehouden is. Van deze synode zegt de stuurgroep dat die een uitstraling heeft gehad naar binnen- en buitenland. Wat de ‘uitstraling’ betreft hebben wij als gereformeerden vooral te maken met de bekende Dordtse Leerregels, de kerkorde en de Statenvertaling. Hoe kunnen de personen van de stuurgroep hiervan een ‘uistraling’ geven? Of het moet puur gaan om de plaats Dordrecht. Dan heeft de verwijzing naar de synode van Dordrecht 1618 - 1619 niet meer dan suggestieve waarde. Mag je dan van een uitstraling spreken?
Op de vraag of er onder deze stuurgroep een eenheid is te vinden, is geen ander antwoord te geven dan dat die eenheid ligt in dat wat hen voor ogen staat: die Nationale Synode. Maar vanuit hun kerkelijke achtergrond is die eenheid er niet. Wanneer er dan over de drie-enige God gesproken wordt, zal de stuurgroep (om de eenheid te bewaren) over dat grote werk van God, die naar de stijl zijn verkiezend welbehagen zijn kerk vergadert en hen in de weg van het verbond ook van zijn trouw verzekert, zwijgen.

3 De Credo-tekst

3.1 Als geheel

Voordat we iets over de artikelen van de Credo-tekst zeggen, staan we even stil bij het geheel van dit Credo. De stuurgroep geeft aan dat ze een duidelijke verbinding suggereert tussen hun Credo-tekst en de Apostolische Geloofsbelijdenis. Dat is een bewuste keus geweest want men wil een “verbinding leggen met de eenheid in het belijden van de kerk der eeuwen”. Tegelijk zeggen de initiatienemers ook dat deze Credo-tekst geen vervanging is van de Apostolische Geloofsbelijdenis. Met het Credo wil de stuurgroep enerzijds een verbinding leggen met de belijdenis van de kerk van alle eeuwen en anderzijds is het ook geen belijdenistekst.

Dit opschrift maakt duidelijk dat de Credo-tekst geen vrijblijvend discussiestuk is. Met deze beginwoorden van het Credo binden alle medewerkers aan deze Nationale Synode zich aan deze Credo-tekst. Credo betekent: ik geloof en belijd. In het opschrift hóór je nu de binding; het samen belijdend op gaan van de ondertekenaars. Zij weten zich één in dat wat in de Credo-tekst staat. Dit is hun gezamenlijke, gemeenschappelijke geloofsgetuigenis waarin ze elkaar hebben gevonden.
Zo spreken deze mensen van de stuurgroep (en anderen die deze Credo-tekst ondertekenen) uit, dat zij er op vertrouwen dat hierin is samengevat wat de drie-enige God van zichzelf aan ons geopenbaard heeft. Dat geeft óns de vrijmoedigheid hun Credo-tekst te toetsen aan het Woord van God waarin Hij Zichzelf aan ons geopenbaard heeft.

3.2 Over enkele artikelen van het Credo.

Het gaat te ver om hier op alle punten van de Credo-tekst in te gaan. Daar is meer studie voor nodig. Het gaat hier nu om de eenheid die in dit belijden doorklinkt. Slechts bij enkele artikelen hebben we enkele vragen.

3.2.1. Inspiratie van de Schrift.
Onder de belijdenis van ´God de Vader´ staat: “Maar waar wij God vergeten en verlaten- dat doen we al sinds mensenheugenis –verliezen we de zin van ons bestaan”. Waarom staat dit in de tegenwoordige tijd? Iets van de zondeval klinkt er niet in door. Wellicht had er iets geformuleerd kunnen worden in de zin van ´toen de mens God heeft verlaten en daarin doorgaat, heeft de mens de band met God verbroken´. De tekst is nu vlak en verhult de bron van de zonde en van de ernst van de erfzonde. Bovendien: wat wordt bedoeld met dat wij ´God vergeten sinds mensenheugenis?´ Bij dat ‘mensenheugenis’ schrijft het woordenboek van Van Dalen dat het gaat om: “de verleden tijd waarvan een bepaald mensengeslacht nog herinnering heeft”. Wij weten dat wij God zijn vergeten, zegt de Credo-tekst, omdat mensen dat in hun herinnering hebben en het vanuit die herinnering aan ons doorvertellen.
Er klinkt in de Credo-tekst, die zegt te gelóven, niets door van het gezag van de Schrift; geen woord over de genade van God dat Hij ons zijn Woord heeft gegeven, vergelijk 2. Petrus 1,21. Onder ´De Heilige Geest` lezen we wel: dat de getuigenissen van profeten en apostelen zijn doorademd van de Geest. Echter de Schriften, de Bijbelboeken zijn goddelijke geschriften. 2. Timoteüs 3,16 “elke schrifttekst is door God geïnspireerd”. Dat ´doorademd´ geeft teveel de indruk dat de stuurgroep met hun diverse initiatiefnemers ruimte laat om de Bijbel te zien als een verzameling van geloofsexpressies, vroomheidsexpressies. Alsof ménsen onder woorden brengen van wat zij in hun leven met God hebben meegemaakt. God zou dan door hun impressie heen, zijn Woord laten heenkomen. Maar zo geeft dat ´doorademd´ een opening naar een vrijblijvende opvatting wat betreft het gezag van de Schrift. Ook het gebruik van dat woord ´getuigenissen´ geeft o.i. grond voor onze zorgen2.

3.2.2 De leer van de verzoening
Ook hebben we kritiek op een formulering als “Geen mens is meer een hopeloos geval want in de muur van dood en schuld, heeft Jezus een deur geopend naar de Vader en elkaar”. Inderdaad mag het blijde evangelie over heel de wereld gepreekt worden: Jezus Christus leeft en Hij vergadert zijn kerk. Ook erkennen we dankbaar dat Jezus Christus een deur heeft geopend, vergelijk Openbaring 3,8 “Ik weet uw werken: zie Ik heb een geopende deur voor uw aangezicht gegeven, die niemand kan sluiten; want gij hebt kleine kracht, maar gij hebt mijn woord bewaard en mijn naam niet verloochend” vertaling NBG 1951. Het CNT commentaar merkt bij deze tekst op: “Beslissend is de trouw waarmee de gemeente de naam van Christus heeft beleden”. Christus is de betrouwbare die opent en sluit, vers 7b. Hij heeft de doodsmuur doorbroken. Dat evangelie gaat de wereld rond naar alle mensen. Echter: met oproep tot geloof en bekering. Dat laatste, die oproep die Christus voegt bij de prediking van het evangelie, dát horen we niet in de formulering van de Credo-tekst. Die tekst geeft de indruk dat er ruimte is voor de leer van algemene verzoening.

3.2.3 De plaats van de kerk
Ook bij het laatste deel van de Credo-tekst willen we even stil staan. Hier treft het ons dat er, hoewel er grote zorg is over de kerk de Credo-tekst toch vrijblijvend spreekt. De stuurgroep laat steeds zijn zorg horen over de verdeeldheid. En zeker het doet pijn wanneer christenen niet op één plaats samen komen om daar onze Here en God te aanbidden en naar zijn Woord te luisteren. Wie zou hier niet verdrietig om zijn?
Maar de stuurgroep spitst dat verdriet toe op een verdeeldheid van kerken in plaats van op de verdeeldheid van christenen. Het doet hen pijn dat het ene lichaam van Christus, zijn kerk, zo gebroken is. Dan klinkt die hartenkreet: “Samen willen we kerk zijn in Nederland”.
Maar de kerk, dat lichaam van Christus, is niet gebroken. Vergelijk artikel 27 Nederlandse Geloofsbelijdenis, de ene katholieke of algemene kerk is een heilige vergadering van de ware gelovigen. En dan: deze (!) kerk is er altijd geweest vanaf het begin van de wereld en zal er zijn tot het einde toe. De Credo-tekst doet het voorkomen dat als gelovigen niet samen komen, dat dan ook de kerk gescheurd is. Alsof de kerk bestaat uit enkel gelovigen of uitverkorenen. Maar artikel 27 leert dat als sommigen ongehoorzaam zijn aan de wet van het geloof, dan is daarmee Gods vergadering der gelovigen niet vernietigd!3
De gemeente als lichaam van Christus is niet afhankelijk van wat mensen doen, maar de eenheid van dat lichaam ligt vast in Christus, die van dat lichaam het Hoofd is. In gehoorzaamheid aan Hem en uit liefde tot Hem roepen we elkaar als gehoorzame gelovigen juist op om onder de zorg van Christus daar samen te komen waar Christus door zijn Geest en Woord aan zijn gemeente zijn schatten uitdeelt.
Op dit punt van de kerk is de Credo-tekst vaag. Er staat geen heldere omschrijving over wat de kerk nu precies is; wat wordt bedoeld met het lichaam van Christus? Enigszins suggestief klinkt er in de Credo-tekst door dat die eenheid onzichtbaar zou zijn, vergelijk stelling 30. De mensen van de stuurgroep merken daar op dat ze gekozen hebben voor een logo met losse blaadjes, “omdat de christenen in ons land weliswaar één zijn in Christus, maar toch nog verdeeld zijn over verschillende kerken en geloofsgemeenschappen”.
Wij belijden echter dat zij die zich één weten in Christus met spoed die eenheid vorm behoren te geven in de ene eredienst en in het samen vieren van het avondmaal. Want dat is het gebed van de Heiland zelf, Johannes 17. Christus bidt daar om de bewaring van de gelovigen bij het apostolisch Woord. De vrucht daarvan zal zijn hun eenheid.

4 Nationale Synode geen forum

Het Nederlands Dagblad van 10 oktober vermeldt dat ook de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) deelnemen aan de Nationale Synode. Dit gebeurt vanwege een unaniem besluit van deputaten kerkelijke eenheid (DKE) waarvan ds. Messelink voorzitter is. Er zal nu ook een brede vertegenwoordiging zijn van Gereformeerd vrijgemaakte kerkleden. Messelink vindt het belangrijk om er bij te zijn, want zo’n ontmoetingsplaats op landelijk niveau is vrij uniek. En dan beschrijft het ND de Nationale Synode als een forum. Ook de stuurgroep van de Nationale Synode stelt de synode zo voor. Een forum is een publieke plek, (wat de synode betreft: Dordrecht) waar iedereen met elkaar van gedachten kan wisselen. Je hebt daar dan te maken met een discussiegroep waar mensen met een gemeenschappelijke interesse informatie, meningen en standpunten vrijblijvend kunnen uitwisselen.

In de discussie rond deze synode gaat nu de gedachte leven dat het inderdaad ook gaat om een vrijblijvende discussie. Maar die vrijblijvendheid van een forum staat de stuurgroep niet voor ogen. De Nationale Synode zal wat hen betreft geen plaatselijke, tijdelijke discussie zijn, die na enkele dagen gesloten wordt. De stuurgroep geeft duidelijk aan dat er aan het eind van de Nationale Synode een slotbijeenkomst zal worden gehouden. Dan zal er publiek een ‘statement’ (getuigenis) worden overhandigd aan een publiek persoon. Want men wil dat de samenleving een positief getuigenis krijgt van het evangelie als boodschap van goed nieuws voor heel de samenleving. De mensen van de Synode staan als het ware schouder aan schouder en hand in hand tegenover de samenleving en verklaren in hun statement: zie hier het reddend evangelie in een notendop. Dit ´statement´ is een gezamenlijk getuigenis. Dat bindt hen. Hier is van de vrijblijvendheid van een forum niets meer te merken. Want na een forum ga je zonder binding weer je eigen gang. Maar de Nationale Synode laat zich hier kennen als een groep christenen die overkoepelend over de kerkelijke verdeeldheid heen, hun getuigenis over de drie-enige God willen geven. Vergelijk stelling 23, de Nationale Synode wil het ‘hokjes denken’, de impasse die er in kerkelijk Nederland is ontstaan, doorbreken. Ook stelling 25 geeft wel duidelijk aan dat men de grote eenheid zoekt. Onder het aanroepen van de naam van de Here God wensen zij dat een dergelijke synode in het jaar 2018 / 19 een hoogtepunt zal zijn. Met de wens dat er dan verder eens een nationaal oecumenisch concilie van alle christenen in Nederland gehouden mag worden.
Met deze intentie heb je geen vrijblijvend forum, maar zo is de Nationale Synode een vergadering die op weg is naar een samenbindende besluittekst.

5 Een oproep

De Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) doen ook mee met de zogenaamde Nationale Synode. Wij willen nadrukkelijk laten weten, dat wij ons niet op deze Nationale Synode laten vertegenwoordigen door die 25 personen. Deze afvaardiging is in de eerste plaats niet kerkelijk. Er ligt voor deze broeders geen enkele opdracht van de Generale Synode.

Daarom maken wij bezwaar tegen deze manier van handelen waarin deputaten blijk geven van een zichzelf overschattende bevoegdheid. Alvorens enige actie in deze zaak te ondernemen, hadden de kerken, in de GS bijeen, zich moeten uitspreken.
Maar wat bij ons, in de tweede plaats, veel zwaarder telt is dat broeders, die met ons de kerkelijke eenheid belijden en beleven, nu samen vergaderen met afvaardigingen van allerlei kerken / kerkgenootschappen met voorbijgaan van wat wij op grond van de Schriften belijden in o.m. de artikelen 27-29 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. De eenheid in deze formulieren beleden lijkt minder hoog te worden aangeslagen dan de eenheid die de Nationale Synode wil uitstralen. Dat achten wij ten enenmale onjuist. De kerk die zich, verwonderd over de genade van God, kerk van de Here Jezus Christus mag weten, is geroepen om altijd en overal te handelen naar de zuivere leer van de Schriften en af te wijzen wat met die leer niet overeenstemt, met wat ermee in strijd is. Nog steeds moeten wij, helaas, stellen, dat de leer van vele kerkgenootschappen, bijvoorbeeld de PKN, de Remonstrantse Broederschap, de Baptisten e.a., die zich laten afvaardigen naar die zgn. Nationale Synode, niet in overeenstemming is met de leer van de Schriften. De Schriften leren ons niet voorbij te gaan aan verschillen en met de drie formulieren van eenheid als de confessionele basis van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt is een ‘praten over wat christenen uit verschillende kerken bindt, waarbij het gaat om eenheid in verscheidenheid’, een verdoezelen van de waarheid en dus een ingaan tegen de leer van de Schriften.

Daarom roepen wij ds. A. de Snoo c.s. van harte op niet mee te gaan met hen die zich verenigen onder het logo van de Nationale Synode. Ga niet mee op deze heilloze weg en kom terug op de door deputaten kerkelijke eenheid genomen beslissing. Onze oproep komt op uit een hartelijk verlangen om de kerkelijke eenheid te bewaren! Een keus voor interkerkelijke actie op een zogenaamd oecumenisch platform zal de tegenstellingen binnen de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt alleen maar verder doen toenemen.

 

NOTEN
____________________________________________________________

1 Vergelijk voor de tegenstelling met de remonstranten en dat wat op de Dordtse synode van 1618 - 1619 is besloten o.a. C. Vonk “De Voorzeide Leer, deel IIIa ” 1955 p. 122. Daar staat Vonk stil bij de betekenis van het Ondertekeningsformulier tegenover de remonstranten.
2 Vergelijk C. Trimp “Betwist schriftgezag”, 1970 p.7vv. Hij schrijft hier over het gebruik van de Bijbel als getuigenis. Na een mooie uitleg van dit woord getuigenis schrijft Trimp op p.11 “Kortom: het begrip ´getuigenis´ is een graag benutte voorkeursterm in de beschouwingen van hen, die een derde weg begeren te gaan, teneinde niet gedwongen te worden tot de keus tussen het oude inspiratie-geloof en een vrijzinnige Schriftbeschouwing”.
3 Vergelijk L. Doekes, “De ware belijdenis” uitgave bond van Gereformeerde Meisjesverenigingen,1975. P.7.

Laatst aangepast op maandag 27 juli 2015 18:44  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]