Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Archief Wachten op uitwerpen? Br. H. Oosterhuis - reactie op Wachten op uitwerpen? (3) van br. D.J. Bolt

Br. H. Oosterhuis - reactie op Wachten op uitwerpen? (3) van br. D.J. Bolt

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Klik hier voor het originele Word document.

Wachten op uitwerpen? (3)  Reactie

Geachte hr. D.J. Bolt,

Bij deze de beloofde reactie. Door drukke werkzaamheden was ik niet eerder in staat te reageren. Vele artikelen van uw hand heb ik inmiddels gelezen. En vrijwel steeds met instemming. U zegt niet alleen dat er dwaling de GKv binnensluipt, maar u wijst het ook aan. En bovendien vinden we vaak een breedvoerige weerlegging. Wat ik dan steeds mis is de concretisering van reformatie, maar daarover straks. Het is schokkend telkens weer te lezen dat de Schriftkritiek binnen de GKv een gedoogplaats, zo niet een legale plaats krijgt/heeft. In de praktijk van groeiende Schriftkritiek is het belangrijk te spreken over “wachten op uitwerpen?”.

Ik zal mij concentreren op het artikel dat u als ingezonden had aangeboden aan De Bazuin. De discussie over het onderwerp begon op 14-01-2010 met een artikel van de hand van ds. P.L. Voorberg in het Nederlands Dagblad. Hij stelde dat je niet eerder uit de kerk mag gaan, dan dat je verwijderd wordt. In reactie daarop schreef ik een artikel dat op 08-02-2010 geplaatst werd. Op 11-02-2010 werd een artikel van ds. M.J. Arntzen hierover geplaatst en op 18-02-2010 een artikel van D.J. Bolt. Daar het mijns inziens over een belangrijke zaak gaat die velen bezig houdt, heb ik een tweede ingezonden aan het ND aangeboden. Echter, het beleid bij het ND is één artikel per onderwerp. Toen op 27-02-2010 nog een artikel van ds. P. Niemeijer verscheen, besloot ik elk artikel apart te citeren en te bespreken en te publiceren in De Bazuin. Het ND is een openbaar medium en De Bazuin ook. Echter, De Bazuin is heel bewust geen discussieblad. Wil je je eigen identiteit verliezen dan moet je er een discussieblad van maken, waar iedereen zijn zegje kan doen. Het schrijnendste voorbeeld hiervan is wel het ook door ons gelezen en gebruikte ND. De Bazuin heeft als doelstelling het geven van goede gereformeerde voorlichting. Dat is goed beschouwd eenzijdig. Er wordt getracht alleen Gods Woord te laten spreken. U weet als geen ander dat het geen garantie is, maar wel de meest veilige weg om alleen ‘eigen’ schrijvers toe te laten.

Er zijn vele andere mogelijkheden voor het door u gestelde ‘hoor en wederhoor’. U haalt onder het kopje “teleurgesteld” een voorbeeld aan uit de Kerkbode van het Midden. Mijns inziens is dat voorbeeld hier niet op zijn plaats en kan niet als argument worden gebruikt. De discussie die in die Kerkbode werd gevoerd ging tussen ds. H.J. Messelink en dr. J. Douma. Beide lid van de GKv. Van dezelfde kerk. Wij (Bolt en Oosterhuis) mogen dan over veel kerkelijke zaken gelijk denken, toch behoren we niet tot dezelfde kerk. U bent immers nog bij de GKv? Zien we, in de tweede plaats, naar de inhoud van de discussie tussen Messelink en Douma dan is het typerend voor de GKv van nu, dat er NB een discussie plaats vindt over afval van de HEERE. Daar past maar één woord: afval moet veroordeeld worden met alle gevolgen van dien. De Kerkbode van het Midden zal op deze manier zijn gereformeerde identiteit kwijtraken evenals het ND, zo dat al niet is gebeurd. Nog een derde opmerking hierover. Kunnen we bij het ND, als publiek medium wél spreken van ‘hoor en wederhoor”? Mijns inziens niet als er per onderwerp maar één ingezonden geplaatst kan worden.  U mag dan teleurgesteld zijn over het niet plaatsen van uw ingezonden in De Bazuin. Ik ben er blij om. Maar nogmaals: dat heeft niets te maken met ‘hoor en wederhoor’, maar alles met het bewaren van de identiteit. Tenslotte stelt u dat u publiek zware kritiek krijgt (door mij) voor een bepaald publiek, en dat u juist voor dát publiek u wilt verdedigen. Gezien het zopas genoemde over bewaking van identiteit is de redactie van De Bazuin van mening dat u niet zelf in De Bazuin schrijft. U was aangeboden dat we uw reactie en verdediging ruim en ook eerlijk wilden citeren en voorzien van eventueel commentaar. Dat u daar niet op in wilde gaan was uw keus.

Als eerste stelt u twee misverstanden aan de orde. De eerste gaat over de titel die u uw ingezonden gaf en die door het ND veranderd werd. Naar aanleiding van de titel van het ND stelde ik u een vraag. Mijn vraag was: wanneer ga je er dan wel uit? Nu, die vraag geldt nog steeds. Weliswaar dan niet als vraag n.a.v. de titel van uw ingezonden, maar wel n.a.v. de inhoud er van.

Het tweede misverstand is, volgens u, dat ik vind dat concrete kritiek op prediking in de kerkelijke weg aan de orde moet worden gesteld, terwijl die weg in veel gevallen afgesloten is. Maar dat is het hem nu juist. Het is toch geen misverstand van mij om te vinden dat voor kritiek op de prediking de kerkelijke weg behoort te worden gegaan? Ook al is die weg afgesloten, dan nog blijft gelden dat hiervoor de kerkelijke weg de aangewezen weg is. Zelfs al wordt door sommigen een andere weg gewezen. Het zal toch zo moeten zijn dat de landelijk gemaakte afspraken hierover gelden en niet de mening van het individu. Het bewandelen van wegen buiten gezamenlijk gemaakte afspraken om, leidt tot wanorde. Ik begrijp u niet als u stelt dat het een misverstand is dat voor kritiek op de prediking de kerkelijke weg de aangewezen weg is, omdat die weg in veel gevallen gesloten is. Het komt mij over dat u doet alsof ik niet op de hoogte ben van de afgesloten kerkelijke weg. Terwijl ik het zelf juist al aan de orde had gesteld. Ik schreef immers: “Er zijn zaken die via de kerkelijke weg behoren te lopen. Hoe moeilijk begaanbaar die weg misschien ook geworden is”. En even verderop: “Voor veel bezwaren is de kerkelijke weg gesloten…” . U gebruikt als argument voor het publiek schrijven over zaken die eigenlijk via de kerkelijke weg behoren te gaan, dat de kerkelijke weg afgesloten is. Maar dat kan toch niet? De Kerkorde wijst u een andere weg. U kent heel goed artikel 31 waar in staat dat u gebonden bent aan de Schrift en de KO tenzij u bewijst dat meerderheidsuitspraken daarmee in strijd zijn. In 1944 wees art. 31 KO de weg van de vrijmaking. In 2003 eveneens. En nu, geachte hr. Bolt, in 2010 niet?

Daar komt nog bij, en daar verbaas ik mij zeer over, dat u dat argument wel gebruikt als u schrijft dat de vrijmaking van 2003 te vroeg was georganiseerd. U schrijft letterlijk: “Ik ben (nog steeds) van mening dat inderdaad de vrijmaking van 2003 te vroeg is georganiseerd. De kerkelijke weg was nog steeds niet tot het einde toe gelopen.” En bovendien, nu is die kerkelijke weg volgens u wel tot het einde toe gelopen en nog maakt u zich niet vrij. Vandaar mijn vraag: wanneer ga je er dan wel uit? Hoe wilt u art. 31 KO dan wel concretiseren? Dat is vast niet door individueel je aan allerlei zaken binnen de kerk te onttrekken (zoals wel gebeurt: niet meezingen van gezangen, geen avondmaal vieren, dominees uitzoeken, etc.).

Graag wil ik op deze plaats nog eens van de gelegenheid gebruik maken om u te wijzen op de onjuistheid van de veronderstelling dat vrijmaking in 2003 te vroeg was. Juist als het gaat om art. 31 KO was het de enige weg om de HEERE en Zijn Woord trouw te blijven. Want de kerkelijke weg was voor meerdere zaken toen al afgesloten. Dat u en anderen nog mogelijkheden zagen of in ieder geval wilden proberen, doet daar niets aan af. En het ging bepaald niet om kleinigheden. Een van de duidelijkste voorbeelden was de besluitvorming rond het vierde gebod. De GS van Leusden (1999) sprak uit dat het niet te veroordelen is als gepreekt wordt (dat is dus met goddelijk gezag verkondigd)  dat de rustdag niet gegrond is op een goddelijk gebod. De vele revisieverzoeken op de volgende GS (Zuidhorn 2002/2003) brachten daarin geen verandering. Integendeel, bevestiging van Leusden was een feit. En is er tot nu toe, meerdere synodes later, wel verandering gekomen? Is het besluit ondertussen verworpen? Nee, men houdt zich keurig aan de KO.  Artikel 33: “Wat eenmaal afgehandeld is, moet niet opnieuw aan de orde worden gesteld, tenzij men van oordeel is dat wijziging noodzakelijk is”. En, zoals u ook zo vaak aantoont: de eenmaal ingezette Woordverlating heeft enorme consequenties.

Aan de andere kant heeft het ‘te vroeg’ verklaren van de vrijmaking van 2003 ook enorme consequenties. Want de vraag die daarbij speelt is of het reformatie was of niet. Was het werk van de HEERE of niet. Het is een essentiële vraag die in veel discussies vraagt om antwoord. Als de vrijmaking van 2003 geen werk des HEEREN was zullen wij ons moeten bekeren. Was het wel werk des HEEREN dan hebt u zich er bij te voegen. En dat is een klemmende stelling. Daarvoor moet het eigen ik misschien wel aan de kant. Maar, geachte hr. Bolt, dat geldt voor mij ook. Nooit mag ik als argument gebruiken om tot ons te komen, dat het een werk des HEEREN was omdat we het nu eenmaal zo hebben gedaan. Als de Schrift ons de weg terug wijst (naar de GKv misschien) dan hebben wij die te gaan.  Daarom is het ook zo van belang om helder te zien wat de argumentatie voor vrijmaking was. In meerdere, ja in vele brochures en artikelen is geschreven, geargumenteerd, opgeroepen tot bekering en terugkeer, dat na de GS Zuidhorn meerdere onschriftuurlijke besluiten bindend waren en zijn. Het betrof naast de besluiten over zondagsrust en vierde gebod ook besluiten over het zegenende gemeentelid, onschriftuurlijke liederen uit het Liedboek, samensprekingen met de CGK, viering van Avondmaal in crisisgebieden, art. 65 en 67 KO, nieuwe formulieren voor Avondmaal en huwelijk.

1) Predikanten, kerkenraden en/of gemeenteleden kunnen toch niet met behoud van gevoelen de onschriftuurlijke besluiten gedogen??

2) Na twee synodes, dat is eigenlijk het afsluiten van de kerkelijke weg, is de vrijheid van art. 31 KO toch weg, om niet gebonden te zijn?

3) Volgens art. 33 KO zijn genoemde zaken afgehandeld.

4) Tenslotte (het is geen argument maar ik wil het noemen): hebben de jaren er na niet bewezen dat er geen weg terug was?

De vraag blijft: is het zich met de daad vrijmaken van de binding aan onschriftuurlijke (synode) besluiten eigen werk of werk van de HEERE. Die vraag heb ik beantwoord en u nog niet. Dat is de achtergrond van het feit dat ik schrijf dat u een rusteloos leven leidt waar de HEERE blijkbaar geen uitkomst biedt. U schrijft dat die woorden u pijn doen. Nu, in zekere zin ben ik daar blij om. Het doet u dus wel iets. Echter mijn doel is niet u pijn te doen maar u de zojuist gestelde vraag voor te houden. In een kerk waar steeds wordt voortgeborduurd op onschriftuurlijk genomen besluiten kunt u wel aan de gang blijven met schrijven. Op zich zelf genomen is er niets mis mee de dwaling blijvend aan de kaak te stellen, maar het heeft wel consequenties voor eigen leven. De vraag zal steeds weer gesteld moeten worden: waar is de kerk van Christus? U noemt het een snelle conclusie van mij dat ik schrijf dat u een rusteloos leven leidt waarin de HEERE geen uitkomst geeft. U betrekt dat op uw werk om dwaling aan te tonen. Nu, laat er geen misverstand over bestaan: ik ben dankbaar dat u de dwaling ziet en uw best doet dat anderen het wellicht ook zien. Maar als ik het heb over een rusteloos leven waar de HEERE blijkbaar geen uitkomst geeft dat bedoel ik daarmee dat u van alles schrijft wat waar is, maar niet de weg van de HEERE wijst in Zijn kerkvergaderend werk. Ik geloof dat de kerk van Christus een ander adres heeft gekregen dan de GKv. Immers, ook u toont aan dat alle drie de kenmerken van de ware kerk binnen de GKv niet meer overeind staan. Vrijmaking was voor mij niet te vroeg, het is voor u niet te laat!

U hebt helemaal gelijk als u stelt dat het niet terecht is om te concluderen dat er binnen de DGK geen rust zou zijn voor vermoeide kinderen, omdat daar strijd en scheuringen zijn. De enige en ware rust vinden we als we in leer en leven blijven bij het Woord van God. Mijn prikkelend schrijven is bedoeld om u de weg te wijzen naar die rust. En die rust vindt u niet op een website waar alle dwalingen worden beschreven en weerlegd. Die rust vindt u in de kerk van Christus. Ondanks moeiten en scheuringen. Die rust vindt u in de kerk van de vrijmaking van 2003, waar de drie kenmerken van de kerk gehandhaafd worden. U noemt het een kernpunt in mijn artikel door daar op te wijzen. Nu kan ik op deze plaats een heel pleidooi houden over de ware kerk, over de NGB- artikelen 27-32, over valse kerk en over dwaling, over het adres van de kerk, over de gemeenschap der heiligen, over Christus als haar Hoofd, over de roeping van elke gelovige zich te voegen. Mag ik eens een vraag stellen. Wat zou u denken als ik een heel pleidooi houd over vrijmaking en het handhaven van de drie kenmerken van de ware kerk en vervolgens zou zeggen: hier vindt u de ware kerk niet. Of: er zijn meerdere ware kerken, of: het adres van de kerk is onbekend. Het blijven bij/zich voegen bij de kerk van Christus is een daad van geloofsgehoorzaamheid. U kent de diepe betekenis van dat woord. Dat ik richting u woorden gebruik als ‘verblind, ongehoorzaam en richtingloos schrijven’ doet u pijn. Het doet mij echter ook pijn dat ik zie dat mensen die het zo goed weten toch in eigen leven tot nu toe niet komen tot die geloofsgehoorzaamheid, zopas genoemd.  Ik vraag die niet van u. Maar wil u er wel graag op wijzen.

U schrijft dat u zich tot nu toe eigenlijk niet in de discussie van en binnen de DGK hebt gemengd. Dat is inderdaad te prijzen. Velen maken zich schuldig door een oordeel of een vooroordeel te hebben zonder de werkelijke feiten te kennen. Het heeft verband met uw vraag of de DGK ook open staat om eenheid te zoeken met hen die buiten het verband zijn gegaan. U weet bijzonder goed wat het betekent om de tucht in de kerk te handhaven. Het gebeurt naar menselijke maatstaven gebrekkig en onvolkomen, maar toch met gezag van God. En dat laatste zal de kerk moeten handhaven. Hoe moeilijk dat soms ook lijkt als we letten op dat wat voor ogen is; het aantal, verdeeldheid en  verstoorde verhoudingen. Maar dat betekent niet dat de wil en de bede en de wens en de hoop en de plicht er niet is om een te zijn met allen die de HEERE oprecht willen dienen in alles wat Zijn Woord ons voorhoudt. Voor hen die gecensureerd moesten worden was de kerkelijke weg de aangewezen weg. En dat heeft alles te maken met de erkenning van het ambt als instelling van God. Voor de kerk van Christus is het absoluut geen vraag om een te willen zijn met allen die de HEERE in waarheid willen dienen. Het is geboden door God Zelf. Echter dat kan niet op allerlei manieren. En voor u geldt dat u de kerk kunt vinden zoals de NGB ons dat leert.

Wanneer komt u tot vrijmaking en waar voegt u zich bij? Dat zijn vragen waar u een antwoord op moet geven, ik niet. Toch heb ik daarbij voor u nog twee laatste aandachtspunten. Er is een voorlopig kerkverband waar velen zich bij aansluiten. Het bevreemdt mij zeer dat veel verontrusten als een van de belangrijkste argumenten aandragen tegen de DGK dat de vrijmaking van 2003 te vroeg was. Echter, het voorlopig kerkverband heeft ook velen die de mening zijn (waren?) toegedaan dat vrijmaking in 2003 geboden was. Tenslotte schrijft u dat u met vrijmaking niet wilt wachten tot Sint-Juttemis. Nu, Sint-Juttemis is al gepasseerd!

H. Oosterhuis

Laatst aangepast op maandag 27 december 2010 21:23  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]