Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Over en uit de GKV Dr. M.J. Arntzen - Levensbedreigende dwalingen in de Gkv, verbijstering, verdeeldheid en onmacht bij de verontrusten

Dr. M.J. Arntzen - Levensbedreigende dwalingen in de Gkv, verbijstering, verdeeldheid en onmacht bij de verontrusten

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Levensbedreigende dwalingen in de Gkv, verbijstering, verdeeldheid en onmacht bij de verontrusten

Dr. M.J. Arntzen, Bilthoven
08-01-11

Al menigmaal hebben anderen en ondergetekende hun diepe zorg geuit over de ontwikkelingen in de gereformeerde kerken vrijgemaakt. In redelijk snel tempo lijken deze kerken een totale metamorfose te ondergaan, van kerken die zich sterk geïsoleerd opstelden, tot een sterk plurale kerkgemeenschap, waar de fundamentele waarheden van het gereformeerd belijden ter discussie staan. Én zoals vaker is de bakermat van de dwalingen te vinden bij theologen, (zgn. deskundigen) die de a.s. predikanten moeten opleiden. Nu mag er een zekere veelkleurigheid zijn, als het maar blijft binnen het raam van ons belijden, zoals de synode van Utrecht 1905 (al meer dan een eeuw geleden) de toen soms heftig twistende broeders over verbond en doop, over de rechtvaardiging (van eeuwigheid of in de tijd) samen wist te binden en gewaarschuwd heeft voor allerlei eenzijdigheden.

Echter, wat er tegenwoordig aan de hand is, is veel ernstiger en raakt het fundament van ons belijden.
NIEUWE HERMENEUTIEK, GEEN BIJBELSE GRONDEN OF TEKSTEN VOOR HUWELIJK EN ECHTSCHEIDING, DE ZONDAG EEN MENSELIIJKE INSTELLING, etc.

Op wat we hier schreven is al zo vaak gewezen, men heeft ernstig geprotesteerd. Maar alle bezwaren zijn afgewezen. Hierbij speelden het bestuur en de curatoren van de TU in Kampen een kwalijke rol, evenals achtereenvolgende synoden die de bezwaren een en andermaal afwezen, en het onmogelijk maakten om als broeders of zusters nog langer persoonlijk gedocumenteerde bezwaarschriften in te dienen. Alleen kerkelijke vergaderingen mogen dit doen. Het is een heel betreurenswaardige zaak. Het verdriet ons meer dan we zeggen kunnen. We herhalen nog maar eens wat al zo vaak naar voren is gebracht. Maar men is in Kampen en op de synoden horende doof (of liever oostindisch doof). Men wil niet gestoord worden in de voortgang van het wetenschappelijk werk. De verontrusten worden als lastige ouderwetse klagers gediskwalificeerd. Maar wat is er in feite aan de hand? We herhalen het maar weer. Er wordt geleerd dat de bijbelgedeelten die een historisch karakter dragen, veelal niet zo hebben plaats gehad als ze beschreven zijn. Vaak zou er overdrijving zijn, of moet men geschiedkundige bijzonderheden metaforisch (zinnebeeldig ) opvatten. Daar zit natuurlijk een dynamiek in. Dat kun je op alle geschiedenissen toepassen. Over wat in Genesis beschreven staat (ook over de paradijsgeschiedenis), maar ook de wonderen in later tijd bijvoorbeeld onder de Richteren en in de tijd van Elia en Elisa vallen daaronder. En dan is in dit licht bezien, de dwaling van dr. Geelkerken, die in het midden liet of de bomen in het paradijs en het spreken van de slang echt gebeurd waren nog maar een kleinigheid tegenover wat nu geponeerd wordt. Ook durft men te zeggen, dat als we lezen dat God sprak, dit geen werkelijke godsspraak was.

Vroeger had men ook in de kerken wel te doen met echtscheiding. Zij het lang zo veel niet als in deze tijd. Maar toen had men bijbelse toetsingsgronden (overspel en kwaadwillige verlating). Prof S. Greijdanus hield als scheidingsgrond alleen huwelijksontrouw. Maar nu zegt men -geen Bijbelteksten. Dan lijkt het heel radicaal als men ervan maakt: het mag helemaal niet! Het is niet naar de stijl van Gods koninkrijk. Dat klinkt heel vroom en het zal ook wel goed bedoeld zijn, maar in de praktijk wordt het zo, dat men omdat het nu eenmaal zo is, en huwelijken onherstelbaar kapot zijn, toch zich bij de scheiding neerlegt en huwelijken met een nieuwe partner ook wel kerkelijk bevestigt. Maar ongemerkt gaat men met de tijdgeest mee, en legt zich neer bij vele echtscheidingen. Het wordt ons als verontrusten ook telkens gezegd, dat we toch in een heel andere tijd leven. Vroeger zongen wij (in het bondslied van de gereformeerde jongelingverenigingen) dat "de tijdgeest ons wil tronen naar mammons hoogaltaar". Nu vindt men dit gezwollen taal, hopeloos ouderwets. Maar men dacht toen nog wel voor 100% gereformeerd.

Een droevige schandvlek in de geschiedenis van de GKv is ook de afzetting van ds E. Hoogendoorn. In feite heeft men zich van hem ontdaan om zijn oergereformeerde prediking, die de progressieve gemeente van Kampen-Noord niet meer smaakte. Natuurlijk verschool men zich daarbij achter formaliteiten, zoals dat meer is gegaan in de kerkgeschiedenis. Zoals gezegd, er is een zekere dynamiek in de theorieën zoals die door Prof. De Bruijne en ook door Dr. Paas verkondigd worden.
De ontwikkelingen in de eertijds gereformeerde kerken (synodaal ) tonen het aan. Het begon met twijfels aan de wonderen in de tijd van de Richteren en Profeten, het eindigde met de ontkenning van de lichamelijke opstanding van Christus.
Men hoort al van opvattingen binnen de GKv, dat we, homines sapientes mensen met verstand, afstammen van de hogere diersoorten. Zo komen er ook twijfels aan de eerste mens, die in het paradijs in zonde viel.
Men zal natuurlijk luid protesteren en spreken van ongeoorloofde verdachtmaking. Maar als men bepaalde beginselen loslaat, staat men weerloos tegen hen, die de consequenties trekken. Denk er toch aan, dat een schip op strand een baken in zee is.

Het erge is nu, dat predikanten en vooraanstaande voorgangers, die vroeger geacht werden pilaren te zijn, fervente verdedigers van de rechtzinnigheid, nu ineens een omzwaai van 180 graden maken, zoals ds P. Niemeijer, die Assen 1926 eertijds verdedigde, maar nu niet meer van kritiek op de nieuwe hermeneutiek wil horen. Hij bestond het om vertegenwoordigers van buitenlandse kerken, die op onze synode kritiek oefenden op de koers van onze kerken, de les te lezen, ze te vermanen, om niet zo te spreken. Ik zeg het met diepe droefheid, maar wat hebben we aan zulke mensen, die wel rechtzinnig zijn als ieder het is, als de heersende stroming zo is, maar als de wind draait, draaien ze mee. Kunnen we nog wel enig respect hebben voor zulke geestelijke leidslieden als er werkelijk gevaar dreigt, als echt de zuivere leer weersproken wordt, verstek laten gaan? Wijlen Prof. W.Aalders haalde in dit verband graag Groen van Prinsterer aan. die zei dat "DE OPRECHTE BELIJDER OP ZIJN POST STAAT, ALS DE LEER BESTREDEN EN AANGEVALLEN WORDT".

De Dordtse synode

In de decembermaand 2010 is een zgn Dordtse synode gehouden. Het was een initiatief uit vooral de Protestantse Kerk Nederland (PKN). Er namen ook meerdere andere kerkgenootschappen aan deel. Onwillekeurig denkt men dan terug aan de grote Dordtse synode van 1618/19 waar de remonstranten veroordeeld werden.
Hoe heel anders is het met deze 'synode'. Staan de deelnemende kerken wel achter de gereformeerde belijdenisgeschriften, in de 17e eeuw vastgesteld? Ja, staat men wel achter de apostolische geloofsbelijdenis?
Er is van verschillende kant op gewezen dat dit niet het geval is, bijvoorbeeld ten aanzien van de maagdelijke geboorte van onze Zaligmaker. Ook leert men in meerdere deelnemende kerken niet de radicale verdorvenheid van het menselijk geslacht door de zondeval. Niet de eeuwige godheid van onze Zaligmaker. Ook niet dat wij de eeuwige dood verdiend hebben en daarvan alleen verlost worden door het plaatsbekledend lijden van Christus, onze eeuwige Koning.
De geloofsuitspraken van deze zgn. synode blijven dan ook vlak en onbestemd. Sommigen van onze hoogleraren, prof. J. van Bruggen en prof. J. Douma, hebben daarop gewezen. Nochtans ging de GKv aan deze synode deelnemen. Deputaten kerkelijke eenheid, die van de generale synode veel te veel bevoegdheden hebben gekregen, hebben daartoe besloten. Zij zijn met 25 broeders (en zusters) blijkbaar door hen geselecteerd, op die synode verschenen. Zoiets zou 15 à 20 jaar geleden nog met grote verontwaardiging zijn afgewezen.
Maar we hoeven ons over niets meer te verwonderen…

Hoe is het met de oppositie met de verontrusten?

Neemt men dit alles dan zomaar aan? Zeker niet. Er is veel oppositie, maar deze is erg verdeeld en zo onmachtig.
We wezen al op de bezwaren van emeritus hoogleraar dr. Douma. Vanouds behoorde hij tot de 'mildere' vrijgemaakten. Hij wilde zich niet zo sterk isoleren, en had er ook moeite mee, dat de vrijgemaakte kerken de enige ware kerk genoemd werden. Wel zou men nooit willen ontkennen dat er ook ware gelovigen buiten deze kerken waren, maar die buiten zijn oordeelt God, zo redeneerde men.
Hoe is men in de GKv van het ene uiterste in het andere vervallen! Prof. Douma die eerder als te links werd beschouwd, heeft nu juist ernstige bezwaren. Hij heeft die op zijn site op waardige en gedocumenteerde wijze openbaar gemaakt. Het ging dan over de veranderde hermeneutiek, bezwaren tegen de zgn. missionaire gemeenten, die zich soms heel werelds opstellen. Ook heeft Douma grondige bezwaren ingebracht tegenover het huidige beleid inzake huwelijk en echtscheiding, en het omgaan met homoseksueel levende gemeenteleden.
Het is wel opvallend hoe men van de zijde van 'het management' in onze kerken reageerde: weinig echt inhoudelijk, het zou gaan om veranderde tijdsomstandigheden. Hetzelfde lot onderging in zekere mate dr. H.J.C.C.J. Wilschut, die klaagde dat de geest in de GKv geheel veranderd was. Geen echt gereformeerd denken meer. Ook hij werd diep teleurgesteld, omdat men zich verdedigde met - ik zeg het nu maar met mijn eigen woorden - dat 'we ons anders moesten instellen'. Zo probeerde men zich van twee prominente bezwaarden min of meer af te maken.

Maar er is ook een andere groep verontrusten. Schrijvers in Nader Bekeken en internetmagazine één in waarheid.
Om met de laatste te beginnen. We krijgen de laatste tijd interessante bijdragen over de 95 stellingen van Luther en vooral ook over de toedracht van de verovering van Kanaän in de tijd van Jozua. Zeer lezenswaardig. Echter ook heel lange artikelen over de afscheiding van plm. 1500 leden van de GKv in 2003, ook wel een nieuwe vrijmaking genoemd (de hersteld gereformeerden) en ook de doleantie te Dalfsen en de afscheiding van ds. Van der Wolf van Urk. Daarbij komt de vraag op, of deze te vroeg of te laat waren. Daar kan men heel lang over discussiëren, maar heeft dat alles zin? Het is m.i. nooit precies aan te duiden wat het tijdstip is waarop de Here van ons eist te breken met een kerkverband. En ook moet steeds worden gevraagd óf de Here het eist.
Daarbij is ook te bedenken, dat het in deze tijd om kleine aantallen gaat, soms om enkele honderden of tientallen. Vergelijk de 1500 ex-vrijgemaakten met de vele duizenden die braken met de Hervormde Kerk in 1834 en later in 1886. En ook met de grote aantallen vrijgemaakten, die in 1944 en later braken met de gereformeerde kerken synodaal. Zeker, de Nederlandse Geloofsbelijdenis in art. 28 en 29 dat we ons afscheiden van hen die niet tot de kerk behoren en ons voegen bij de ware kerk. Nu staat er ook in art. 29 dat de valse en ware kerk lichtelijk van elkaar zijn te onderscheiden. Dat is echter eind 2010 nog niet zo heel eenvoudig. Waar is nu de ware kerk? Is dat nu nog uitsluitend de GKv? Of misschien de Christelijke Gereformeerde Kerken? De Gereformeerde Gemeenten of Oud-gereformeerden? Zij vertonen toch ook trekken van de ware kerk en de GKV soms van de valse kerk?

Waarom niet bij de hersteld hervormden?

Niet velen, maar toch meer dan 1% van de leden der vrijgemaakte kerken hebben in 2003 gebroken met deze kerkgemeenschap waarvoor ze zich vaak met veel ijver hadden ingezet. Men kan hun oprechte liefde voor de Here en zijn huis niet ontkennen. En er waren in 2003 zeker al dwalingen ingeslopen in de kerken die ze zo liefhadden. Dwalingen, die de essentie van ons geloof raken. Wij zullen dat altijd blijven waarderen al kan men er bezwaar tegen maken, dat zij de zgn. kerkelijke weg niet eerst ten einde toe hebben bewandeld en gewacht tot ook de generale synode de dwalingen in bescherming nam. Overigens, vaak is de kerkelijke weg van heel lange adem, vol teleurstellingen en verdriet.
Daarnaast zijn er nu ook weer nieuwe, nog kleinschaliger afscheidingen die ook weer apart staan. Te denken is aan de zgn. Matrix-gemeente en andere miniatuurgemeenschappen die toch claimen dat de goede Herder, de koning van de kerk ons nu roept zich bij hen te voegen. Dan krijgt men daarbij de onverkwikkelijke afzetting van ambtsdragers bij de hersteld gereformeerden.

Maar nu telt Nederland, ondanks vreselijke afval in zoveel kerkgemeenschappen, toch zeker nog vele, vele duizenden en tienduizenden, die de Here, de Koning van zijn uitverkorenen, in oprechtheid liefhebben en dienen. Zouden die dan allemaal een verkeerd standpunt innemen en zich met haast moeten voegen bij de hersteld gereformeerden of bij die andere kleine gemeenten?

Daar komt nog iets bij, dat van groot belang is. Afscheiding kan soms nodig en onvermijdelijk zijn, maar zij is nooit een zgn. beginsel, hoogstens een noodmaatregel, die zo spoedig mogelijk - als het mogelijk was - zou moeten worden opgeheven. Zo dachten ook de vaders van de Afscheiding in 1834 daarover. We herhalen nog maar eens, wat er staat in de Acte van Afscheiding in oktober van dat jaar. We lezen dat men geen gemeenschap meer wilde hebben met de Nederlands Hervormde kerk, totdat deze terugkeert tot de waarachtige dienst des Heeren en men zich zou houden aan de gereformeerde belijdenissen (de drie Formulieren van Enigheid) en ook aan de kerkorde in Dordrecht 1618/19 opgesteld.

Nu zijn de Hersteld Hervormden teruggekeerd tot die waarachtige dienst van de Here, toen men niet meeging in 2004 met de fusie van hervormden, gereformeerden en luthersen. Zij houden zich nu aan de belijdenis. Wel kan men zeggen: ze hebben de Dordtse Kerkenorde (nog) niet. Maar als het met de belijdenis in orde is, komt het ook met de kerkorde in orde.
Luisteren we nu naar ds. H. de Cock en zijn volgelingen uit 1834 dan zouden we toch minstens een (meer dan formeel) gesprek moeten aangaan met de hersteld hervormden om zich - bij verharding van de leiders in de GKv - bij hen aan te sluiten. We komen allen toch tenslotte uit de Hervormde Kerk, maar we konden er niet meer zijn om allerlei dwaling en afwijking van het gereformeerd belijden.
Het heeft me soms verbaasd hoe ook heel serieus verontrusten, reageerden. Men zou bij de Hersteld Hervormden te toesluitend preken, echt gelovigen eerder van het Heilig Avondmaal weren, dan ze door gunnende preken te nodigen. We antwoorden: wellicht wordt door sommigen te eenzijdig gepredikt, en de poort naar de hemel en de zaligheid wel erg op een kier gehouden. Als tegenargument zouden wij kunnen zeggen: wordt in de vrijgemaakte kerken - ook al in de tijd, dat ze nog goed waren - niet te weinig gewaarschuwd voor een schijngeloof, dat men ook, al is er uiterlijk een zeker meeleven, het ware geloof niet bezit en nog verloren kan gaan?
In het algemeen zijn de Hersteld Hervormden wel bevindelijk in de goede zin van het Woord en echt klassiek gereformeerd, zoals onze vaderen in de 16e en 17e eeuw. Wij zijn echter uit elkaar gegroeid en stellen wellicht onbewust onze afgescheiden kerken boven de oorspronkelijk zuivere hervormde kerk..

Wij moeten eindigen. We hebben de toestand in kerkelijk Nederland inzonderheid in de GKv, slechts in heel grove lijnen getekend. De toestand is zeer zeer ernstig, te ernstig om zich er met algemeenheden als 'verschillend aanvoelen', 'andere tijden', etc. van af te maken. We gaan een nieuw decennium in van de 21e eeuw. Zal het verder gaan op de weg van deformatie? We zouden heel ernstig, waarschuwend en ook liefdevol moeten spreken met de vernieuwers. De Here alleen kan echte vernieuwing geven.
We eindigen met de bede uit Hooglied waar het niet alleen gaat over de zinnelijke liefde van een bruid en bruidegom. Het gaat ten diepste om de hemelse Bruidegom en zijn bruidsgemeente:

"Want zie, de winter is voorbij de regen is over, de bloemen vertonen zich op het veld, de zangtijd is aangebroken.
Ontwaak, noordenwind en kom zuidenwind doorwaai mijn hof dat zijn balsemgeuren stromen".
Hooglied 2:11, 4:16, ook gezang 102:5 uit het Gereformeerd Kerkboek.

© één in waarheid

Laatst aangepast op maandag 27 juli 2015 18:44  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]