Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home

Br. M. Sneep - reactie op Doleren in voorlopigheid

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 1
LaagsteHoogste 

Klik hier voor het originele goed leesbare document.

Michiel Sneep

Bleiswijk, 25 januari 2011

Inleiding
Geen restauratie maar reformatie luidt de titel van het artikel geplaatst door de redactie van
Eeninwaarheid. ‘Doleren in voorlopigheid’ lijkt voor de redactie van Eeninwaarheid de
aangewezen weg in de verscheurde kerkelijke situatie. Ze schrijft: “Het vastleggen op rigide
kerkverbanden onder ex-GKv-ers blijkt in de praktijk te leiden tot steeds meer verdeeldheid zoals
hierboven geschetst. Het ongeestelijk en onconfessioneel gemak waarmee gemeenten worden
gescheurd vormt een belemmering op de weg naar eenheid van al Gods kinderen. Het wordt juist
in deze dagen zo hartverscheurend bevestigd en geïllustreerd door het uiteengaan van de
kerkelijke wegen te Dalfsen zonder dat het ging om schending van enig leerstuk van de kerk”
. Tot
zover de redactie….

Hartverscheurend, daar ben ik het van harte mee eens. Het is hartverscheurend om te zien hoe wij
die tot voor kort nog gemeenschap met elkaar hadden aan de tafel des Heren zo van elkaar
vervreemd lijken. Ja, het lijkt soms wel alsof men elkaar niet meer kan luchten of zien. Wat, ben
jij er één van de DGK of van de GKN. Dat zal wel niet veel soeps zijn, zo denkt men dan van
elkaar en soms wordt het ook nog hardop uitgesproken. Onvoorstelbaar dat er zoveel
verdeeldheid is in het kerkelijke leven en ook zo veel ongeestelijk gedrag van hen die toch in
ieder geval de naam hebben Gods kinderen te zijn.

Tegelijkertijd is de stellingname van de redactie opvallend, dat het vastleggen op rigide
kerkverbanden in de praktijk blijkt te leiden tot de huidige verdeeldheid. De vraag hierbij is of
deze stellingname wel juist is? Is het nu werkelijk zo dat het vastleggen op rigide kerkverbanden
de oorzaak is van de verdeeldheid of zijn er andere oorzaken die hier aan ten grondslag liggen?
Waar is deze stellige uitspraak op gebaseerd? Wordt hiermee niet gemakkelijk de schuld gelegd
bij de rigide kerkverbanden?

Rigide of ‘ruimte’
Rigide kerkverbanden stelt de redactie. Maar is dat wel zo? Is het kerkverband niet juist een
gevolg van het zoeken van de ware oecumene, door de plaatselijke kerk? Dat plaatselijke
gemeenten elkaar vinden in de eenheid van het ware geloof en daarom een verband met elkaar
aangaan. Kijk, en dan zien we iets van de glans van de katholieke kerk. Ook al is het kerkelijke
leven hopeloos verdeeld en is de kerk hier op aarde met zonden bevlekt dan toch nog zien we de
glans, de schittering van Hem die zijn kudde vergadert. Door Hem en in Hem wordt de kerk
vergadert. Dan zoeken plaatselijke kerken elkaar op en vormen een verband met elkaar. Daar zien
we de ruimte terug waarin de kerk van Christus is gezet. Ruimte waarin we elkaar binnen dat
verband van plaatselijke gemeenten, elkaar tot een hand en een voet kunnen zijn. Dan verschuilen
we ons niet achter onze kerkverbanden. Dan zijn we niet naar binnen gericht, opgesloten binnen
de muffe muren van ons kerkverband. Nee, dan zoeken we allen die in waarheid en in alle
ootmoed trouw willen zijn aan de Bruidegom. Christus restaureert niet, maar Christus bouwt. Zijn
wij bereid om levende bouwstenen te zijn van dat bouwwerk? Of sluiten we ons op in ons eigen
gebouwtje.. Een ieder beproeve zich zelf hierin.

Het blijft vooralsnog onduidelijk wat de redactie precies bedoelt met rigide kerkverbanden. Het
klinkt bijna paradoxaal; rigide - kerkverbanden. Het in de praktijk brengen van de ware
oecumene wordt bestempelt als rigide. De vraag is namelijk of de oorzaak van de breuk in
Dalfsen wordt veroorzaakt door de rigide kerkverbanden, of is hier meer aan de hand? Wellicht
kan de redactie over dit dilemma uitsluitsel geven. Ik kan in ieder geval wel uitsluitsel geven op
de gewekte suggestie door de redactie dat DGK de erkenning van de vrijmaking van 2003 als
‘uitgesproken werk van de Here’, als eis zou stellen bij toetreders.

Want het zit de redactie kennelijk nog al hoog. Het werkt om maar eens in dezelfde termen te
blijven als een sjibbolet. Als een rode lap op een stier. Want waar de redactie in eerste instantie,
zeer voorzichtig nog spreekt over ‘lijkt’, ik citeer: “Nu lijkt in de DGK de erkenning van de
vrijmaking in 2003 als ‘uitgesproken werk van de Here’ een sjibbolet te worden voor toetreden
en zo een belangrijk struikelblok te zijn op de weg naar het verzamelen van alle kinderen…..”
wordt in de volgende zin deze voorzichtig geformuleerde mogelijkheid zeer sterk van de hand
gewezen. Nu onderschrijf ik deze van de handwijzing wel, echter de vraag is of dit sjibbolet wel
realiteit is of dat er sprake is van een misverstand……

Het is namelijk de vraag of DGK inderdaad voor toetreding tot het kerkverband als een sjibbolet
aan anderen de eis stelt om de vrijmaking van 2003 te erkennen als ‘uitgesproken werk van de
Here’. Wordt hier door de redactie niet (wel of niet bewust, we kunnen er slechts naar raden) een
beeld geschetst dat geen recht doet aan de waarheid? En zou dat vertekende beeld soms geschetst
worden om te kunnen komen tot de stelling dat doleren in voorlopigheid de enige weg lijkt te zijn
in de huidige situatie? En zou dat vertekende beeld dan misschien een rechtvaardiging zijn dat in
ieder geval aansluiting bij DGK niet gezocht hoeft te worden?
Want hoe is de praktijk eigenlijk geweest binnen DGK sinds 2003 wanneer broeders en zusters
zich na vrijmaking wilden voegen bij deze kerken. Werd hun toen voor toetreding expliciet de eis
gesteld dat zij eerst de vrijmaking van 2003 moesten erkennen als ‘uitgesproken werk van de
Here’?

Vanuit eigen ervaring weet ik dat dit helemaal niet aan de orde was. Met broeders en zusters die
zich na hun vrijmaking wilden voegen bij DGK werd wel doorgesproken over hun
beweegredenen voor vrijmaking. Vrijmaking en zich voegen bij de kerk van Christus moet
immers een geloofskeuze zijn en niet gedaan worden uit allerlei vage onvrede of vanwege onmin
met de kerkenraad. Vrijmaking een geloofskeuze; dat houdt toch in dat je ervan overtuigd bent
geraakt dat Christus je niet meer roept in de GKv! Dat je Hem wilt volgen want Hij gaat voorop!
Hij vergadert immers zijn kerk van het begin van de wereld tot aan het einde toe! Die
geloofskeuze houdt dus vervolgens in dat je je daar wil voegen waar Christus ook vandaag bezig
is zijn kerk te vergaderen in de eenheid van het ware geloof. En bij het overwegen van die
geloofskeuze kwam men uit bij DGK. Omdat in geloof erkent werd dat Christus daar zijn kerk
vergadert omdat de kenmerken van de ware kerk daar werden gevonden. Dat Hij hen daar riep.
Moest toen nog expliciet de eis gesteld worden dat erkent werd dat de vrijmaking van 2003 een
‘uitgesproken werk van de Here’ was geweest. Wat een grote onzin, wie zou die eis nu aan de
orde stellen als broeders en zusters door het zich willen voegen bij DGK al erkenden dat Christus
daar bezig was zijn kerk te vergaderen! Sinds wanneer? Vanaf 2003, of pas in 2005 of 2009?
Komt Christus soms achter ons aan?

Het zogenaamde sjibbolet van DGK, opgevoerd door de redactie van Eeninwaarheid, lijkt dan
ook niets anders te zijn dan camouflagetechniek. Want dit nu ten onrechte opgevoerde sjibbolet
had een oorzaak. En die oorzaak was gelegen in de stelling vóór toetreding tot dan wel vereniging
met DGK, door de één vragenderwijs (broeders en zusters in Dalfsen) en door de ander
concluderend (D.J. Bolt) gesteld, dat de vrijmaking van 2003 te vroeg was en niet gezien kon
worden als werk van Christus. Daartegenover heeft DGK gezegd; als u dat stelt, dan ontkent u ten
diepste het ontstaans- en bestaansrecht van DGK. Maar, meer nog, u ontkent daarmee dat
Christus ook door de vrijmaking van 2003 bezig is geweest zijn kerk te vergaderen. Tegen die
ontkenning is men van DGK-zijde in verzet gekomen. Niet DGK heeft een onverantwoorde eis
gesteld maar zij hebben zich verzet tegen de diskwalificatie van de vrijmaking van 2003 die van
buitenaf naar hen toekwam. En daarmee zich verzet tegen de aantasting van het werk van
Reformatie van Christus.

Want o wee, als de vrijmaking van 2003 ongeoorloofd was en kerkscheuring is geweest voor het
aangezicht van de Here! Dan is alleen schuldbelijdenis op zijn plaats. Wie de kerk van Christus
scheurt pleegt hoogverraad. Wie de kudde van Christus onnodig scheurt en de kudde verlaat
plaatst zich zelf automatisch buiten de kudde en buiten de kerkvergadering van Christus. Met
welke goede bedoelingen ook.

Onzekere of zekere ruimte?
We moeten en mogen dankbaar zijn dat Christus zijn schapen via verschillende wegen en
momenten in de geschiedenis bewaart en roept tot gehoorzaamheid. En het verleden leert ons dat
de Here een ieder persoonlijk op zijn tijd het juiste zicht geeft, voor de één is dit vandaag, voor
een ander is dat al gebeurd en voor een derde moet dat moment nog komen. Dat alles naar het
vrijmachtig welbehagen van Christus. En daarmee ook de rijkdom van zijn kerkvergadering, want
dat is met vaste zekerheid het resultaat van zijn kerkvergaderend werk.

Maar laten we elkaar niet voor de gek houden. Christus vergadert zijn kerk hier op aarde en dat is
altijd toetsbaar, ook nu in deze tijd waarin het zicht op de kerk wordt vertroebeld door menselijk
falen en onze zonden. Is dat ooit anders geweest? Kunt u toetsen of de vrijmaking van 2003 het
werk van de Here is geweest? Ja, dat kunt u. DGK heeft daar namelijk uitgebreid verantwoording
van afgelegd. Wordt u daarmee gebonden in uw eigen geweten, omdat dat moment voor u
persoonlijk te vroeg was? Nee, dat wordt u niet. Ook vandaag de dag nog kunt u vinden dat in
2003 de strijd voor u persoonlijk nog niet gestreden was. Het zou wel dwaas zijn om dat te
ontkennen. Daar is ruimte voor, maar dan ook de ruimte de andere kant op. Dat zij die de goede
strijd gestreden hebben, ook in 2003 in geloof achter Christus aan zijn aangegaan. Voor de één
naar zijn persoonlijke overtuiging te vroeg, voor de ander niet. Christus gaat door met zijn
kerkvergadering. We zijn in de ruimte geplaatst, door het geloof, gewerkt door zijn Geest. En dan
mogen en moeten we ook met elkaar verder. Dat is namelijk kerkvergadering. Ondanks de
moeilijke karakters, ondanks de vele meningsverschillen met elkaar trouw zijn aan die ene
Herder.

Het is verdrietig dat door de vele breuken en scheuren in de kerk na 2003, wij geen wervende
kerk zijn geweest. Daarin zijn vele zonden en is veel schuld die wij moeten belijden naar de Here
toe. Wij kleine schaapjes zijn vaak ongehoorzaam en koppig en vol van ons eigen gelijk. Als wij
zelf nu eens wat minder zouden worden….. hoe groter en rijker wordt dan onze Heiland. Hij
moet groeien en wij moeten minder worden. De vraag die een ieder moet beantwoorden is deze:
Zijn wij bereid om zo elkaar in waarheid, in geloof, in hoop en in liefde te zoeken? Waarachtig te
zoeken? Om zo met elkaar in de ruimte te staan, om zo in die ruimte met elkaar in één
kerkverband samen te leven?

Vergeten of vergeven
De kerk is duur gekocht met het kostbare bloed van Jezus Christus. De kerk is veilig in zijn
handen. Christus zegt het zelf: “Ik ben de goede herder en Ik ken de mijne en mijne kennen Mij,
gelijk Mij de Vader kent en Ik de Vader ken, en Ik zet mijn leven in voor de schapen. Nog andere
heb Ik, die niet van deze stal zijn; ook die moet Ik leiden en zij zullen naar mijn stem horen en het
zal worden één kudde, één herder.”

Christus kent dus zijn schapen en niemand kan iets roven uit de hand van zijn Vader. En dan
voegt Christus daar zelf aan toe: “Want Ik en de Vader zijn één.” Het zijn dus ook zijn
doorboorde handen die zijn schapen niet loslaten. Zijn doorboorde handen, zijn lijden en zijn
sterven aan het kruis op Golgotha is het onderpand en de zekerheid voor zijn bruid. De zekerheid
dat wij duur gekocht zijn. Gekocht en betaald door zijn kostbaar bloed. Dat is de rijkdom ook
anno 2011 voor zijn kerk. Geborgen zijn in zijn handen.

Christus’ kerkvergaderend werk gaat door totdat het laatste schaap bij de kudde is gehaald. En
daarom, omdat de eenheid van de kudde een feit is, moeten ook wij die eenheid zoeken met alle
ware gelovigen. We hebben een duur betaalde roeping om zo eenheid met hen te zoeken die staan
op datzelfde fundament. Kan je daarom het verleden van kerkgenootschappen buiten boord
zetten? Kan je het verleden vergeten en op basis van het zelfde fundament anno 2011 of op een
later moment in de toekomst zomaar samen gaan? Nee, gemeenschap met elkaar, gemeenschap
met God kan pas na het belijden van zonden. Dat geldt in ons persoonlijk leven met de Here,
maar ook in het leven van de bruid. We mogen als kerk van Christus, als zijn bruid stralen. Want
we zijn duur gekocht met zijn bloed, maar dan moet de kerk haar zonden belijden en dan worden
de zonden op die bede vergeven. Zo wordt de gemeenschap met God en met haar Herder telkens
weer vernieuwd. Alleen via die weg kunnen kerkgenootschappen elkaar vinden.

Conclusie
Vormen DGK een rigide kerkverband? Tot op heden durf ik die vraag ontkennend te
beantwoorden. Nee, dat is zij niet. Zij zoekt eenheid met allen die in waarheid Christus dienen.
Zij sluit zich niet op binnen de muren van haar eigen kerkverband en eist geen boven-
Schriftuurlijke binding aan hen met wie eenheid gezocht wordt. Ik hoop dat deze vermeende
vereiste door DGK nu eindelijk eens tot het rijk der fabelen is verwezen. En dat deze zogenaamde
vereiste geen obstakel meer is om te komen tot kerkelijke eenheid .

Doleren in voorlopigheid…Waar eenheid geboden is moeten wij de Herder gehoorzamen. In
afhankelijkheid van Hem. Doleren in voorlopigheid op basis van de door de redactie van
Eeninwaarheid genoemde feiten lijkt mij niet het juiste spoor. Laten we geen rookgordijnen
leggen waar deze niet zijn..

Christus vergadert zijn kerk. Werken wij Hem tegen of laten wij ons gebruiken als werktuigen in
zijn handen? Als we in geloof Christus zoeken ook in zijn kerkvergadering dan kijken we wel uit
om een kerk te zoeken waar allemaal leuke schaapjes zitten. Dan zien we niet op de personen in
de kerk, dan gaan we niet op zoek naar dat kerkverband, waar die of die persoon in elk geval niet
is, dan vluchten we niet uit de kerk omdat het ons niet zint..… Nee, niets van dat alles.
Laten we maar ophouden met menselijke wiskundige redenaties, hoe goed bedoeld ook. Rigide
kerkverbanden…. of doleren in voorlopigheid… Laten we oppassen voor bepaalde stelligheden
om vervolgens daar van uit te handelen…, zoek de ware oecumene niet in mensen of
kerkverbanden, maar in Jezus Christus de hoeksteen van de kerk. Niet aan het eind van het jaar of
het jaar daaropvolgend, maar vandaag, nu, als een bevel! Dat is pas reformatie.

Laten we onze harten omhoog richten, op Jezus Christus, die in de hemel voor ons pleit aan de
rechterhand van zijn Vader. Dan zoeken we de ware eenheid dwars door de stormen van vandaag
de dag heen, die tegen de kerk aanbeuken. De kerk zal het einde halen. Wat een troost en
bemoediging. Een schare die niemand tellen kan. Wat een vooruitzicht! “Een schare die niemand
tellen kan, uit alle volk en stammen en natiën en talen stonden voor de troon en voor het Lam,
bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen. En zij riepen met luider stem en
zeiden: De zaligheid is van onze God, die op de troon gezeten is, en van het Lam!”
(Openbaring
7: 9 en 10)

Hij heeft ons lief.

“Zalig zij, die hun gewaden wassen, opdat zij recht mogen hebben op het geboomte des levens en
door de poorten ingaan in de stad.”
(Openbaring 22: 14).

Michiel Sneep
Bleiswijk, 25 januari 2011
Inleiding
Geen restauratie maar reformatie luidt de titel van het artikel geplaatst door de redactie van
Eeninwaarheid. ‘Doleren in voorlopigheid’ lijkt voor de redactie van Eeninwaarheid de
aangewezen weg in de verscheurde kerkelijke situatie. Ze schrijft: “Het vastleggen op rigide
kerkverbanden onder ex-GKv-ers blijkt in de praktijk te leiden tot steeds meer verdeeldheid zoals
hierboven geschetst. Het ongeestelijk en onconfessioneel gemak waarmee gemeenten worden
gescheurd vormt een belemmering op de weg naar eenheid van al Gods kinderen. Het wordt juist
in deze dagen zo hartverscheurend bevestigd en geïllustreerd door het uiteengaan van de
kerkelijke wegen te Dalfsen zonder dat het ging om schending van enig leerstuk van de kerk”. Tot
zover de redactie….
Hartverscheurend, daar ben ik het van harte mee eens. Het is hartverscheurend om te zien hoe wij
die tot voor kort nog gemeenschap met elkaar hadden aan de tafel des Heren zo van elkaar
vervreemd lijken. Ja, het lijkt soms wel alsof men elkaar niet meer kan luchten of zien. Wat, ben
jij er één van de DGK of van de GKN. Dat zal wel niet veel soeps zijn, zo denkt men dan van
elkaar en soms wordt het ook nog hardop uitgesproken. Onvoorstelbaar dat er zoveel
verdeeldheid is in het kerkelijke leven en ook zo veel ongeestelijk gedrag van hen die toch in
ieder geval de naam hebben Gods kinderen te zijn.
Tegelijkertijd is de stellingname van de redactie opvallend, dat het vastleggen op rigide
kerkverbanden in de praktijk blijkt te leiden tot de huidige verdeeldheid. De vraag hierbij is of
deze stellingname wel juist is? Is het nu werkelijk zo dat het vastleggen op rigide kerkverbanden
de oorzaak is van de verdeeldheid of zijn er andere oorzaken die hier aan ten grondslag liggen?
Waar is deze stellige uitspraak op gebaseerd? Wordt hiermee niet gemakkelijk de schuld gelegd
bij de rigide kerkverbanden?
Rigide of ‘ruimte’
Rigide kerkverbanden stelt de redactie. Maar is dat wel zo? Is het kerkverband niet juist een
gevolg van het zoeken van de ware oecumene, door de plaatselijke kerk? Dat plaatselijke
gemeenten elkaar vinden in de eenheid van het ware geloof en daarom een verband met elkaar
aangaan. Kijk, en dan zien we iets van de glans van de katholieke kerk. Ook al is het kerkelijke
leven hopeloos verdeeld en is de kerk hier op aarde met zonden bevlekt dan toch nog zien we de
glans, de schittering van Hem die zijn kudde vergadert. Door Hem en in Hem wordt de kerk
vergadert. Dan zoeken plaatselijke kerken elkaar op en vormen een verband met elkaar. Daar zien
we de ruimte terug waarin de kerk van Christus is gezet. Ruimte waarin we elkaar binnen dat
verband van plaatselijke gemeenten, elkaar tot een hand en een voet kunnen zijn. Dan verschuilen
we ons niet achter onze kerkverbanden. Dan zijn we niet naar binnen gericht, opgesloten binnen
de muffe muren van ons kerkverband. Nee, dan zoeken we allen die in waarheid en in alle
ootmoed trouw willen zijn aan de Bruidegom. Christus restaureert niet, maar Christus bouwt. Zijn
wij bereid om levende bouwstenen te zijn van dat bouwwerk? Of sluiten we ons op in ons eigen
gebouwtje.. Een ieder beproeve zich zelf hierin.
Het blijft vooralsnog onduidelijk wat de redactie precies bedoelt met rigide kerkverbanden. Het
klinkt bijna paradoxaal; rigide - kerkverbanden. Het in de praktijk brengen van de ware
oecumene wordt bestempelt als rigide. De vraag is namelijk of de oorzaak van de breuk in
Dalfsen wordt veroorzaakt door de rigide kerkverbanden, of is hier meer aan de hand? Wellicht
kan de redactie over dit dilemma uitsluitsel geven. Ik kan in ieder geval wel uitsluitsel geven op
de gewekte suggestie door de redactie dat DGK de erkenning van de vrijmaking van 2003 als
‘uitgesproken werk van de Here’, als eis zou stellen bij toetreders.
Want het zit de redactie kennelijk nog al hoog. Het werkt om maar eens in dezelfde termen te
blijven als een sjibbolet. Als een rode lap op een stier. Want waar de redactie in eerste instantie,
zeer voorzichtig nog spreekt over ‘lijkt’, ik citeer: “Nu lijkt in de DGK de erkenning van de
vrijmaking in 2003 als ‘uitgesproken werk van de Here’ een sjibbolet te worden voor toetreden
en zo een belangrijk struikelblok te zijn op de weg naar het verzamelen van alle kinderen…..”
wordt in de volgende zin deze voorzichtig geformuleerde mogelijkheid zeer sterk van de hand
gewezen. Nu onderschrijf ik deze van de handwijzing wel, echter de vraag is of dit sjibbolet wel
realiteit is of dat er sprake is van een misverstand……
Het is namelijk de vraag of DGK inderdaad voor toetreding tot het kerkverband als een sjibbolet
aan anderen de eis stelt om de vrijmaking van 2003 te erkennen als ‘uitgesproken werk van de
Here’. Wordt hier door de redactie niet (wel of niet bewust, we kunnen er slechts naar raden) een
beeld geschetst dat geen recht doet aan de waarheid? En zou dat vertekende beeld soms geschetst
worden om te kunnen komen tot de stelling dat doleren in voorlopigheid de enige weg lijkt te zijn
in de huidige situatie? En zou dat vertekende beeld dan misschien een rechtvaardiging zijn dat in
ieder geval aansluiting bij DGK niet gezocht hoeft te worden?
Want hoe is de praktijk eigenlijk geweest binnen DGK sinds 2003 wanneer broeders en zusters
zich na vrijmaking wilden voegen bij deze kerken. Werd hun toen voor toetreding expliciet de eis
gesteld dat zij eerst de vrijmaking van 2003 moesten erkennen als ‘uitgesproken werk van de
Here’?
Vanuit eigen ervaring weet ik dat dit helemaal niet aan de orde was. Met broeders en zusters die
zich na hun vrijmaking wilden voegen bij DGK werd wel doorgesproken over hun
beweegredenen voor vrijmaking. Vrijmaking en zich voegen bij de kerk van Christus moet
immers een geloofskeuze zijn en niet gedaan worden uit allerlei vage onvrede of vanwege onmin
met de kerkenraad. Vrijmaking een geloofskeuze; dat houdt toch in dat je ervan overtuigd bent
geraakt dat Christus je niet meer roept in de GKv! Dat je Hem wilt volgen want Hij gaat voorop!
Hij vergadert immers zijn kerk van het begin van de wereld tot aan het einde toe! Die
geloofskeuze houdt dus vervolgens in dat je je daar wil voegen waar Christus ook vandaag bezig
is zijn kerk te vergaderen in de eenheid van het ware geloof. En bij het overwegen van die
geloofskeuze kwam men uit bij DGK. Omdat in geloof erkent werd dat Christus daar zijn kerk
vergadert omdat de kenmerken van de ware kerk daar werden gevonden. Dat Hij hen daar riep.
Moest toen nog expliciet de eis gesteld worden dat erkent werd dat de vrijmaking van 2003 een
‘uitgesproken werk van de Here’ was geweest. Wat een grote onzin, wie zou die eis nu aan de
orde stellen als broeders en zusters door het zich willen voegen bij DGK al erkenden dat Christus
daar bezig was zijn kerk te vergaderen! Sinds wanneer? Vanaf 2003, of pas in 2005 of 2009?
Komt Christus soms achter ons aan?
Het zogenaamde sjibbolet van DGK, opgevoerd door de redactie van Eeninwaarheid, lijkt dan
ook niets anders te zijn dan camouflagetechniek. Want dit nu ten onrechte opgevoerde sjibbolet
had een oorzaak. En die oorzaak was gelegen in de stelling vóór toetreding tot dan wel vereniging
met DGK, door de één vragenderwijs (broeders en zusters in Dalfsen) en door de ander
concluderend (D.J. Bolt) gesteld, dat de vrijmaking van 2003 te vroeg was en niet gezien kon
worden als werk van Christus. Daartegenover heeft DGK gezegd; als u dat stelt, dan ontkent u ten
diepste het ontstaans- en bestaansrecht van DGK. Maar, meer nog, u ontkent daarmee dat
Christus ook door de vrijmaking van 2003 bezig is geweest zijn kerk te vergaderen. Tegen die
ontkenning is men van DGK-zijde in verzet gekomen. Niet DGK heeft een onverantwoorde eis
gesteld maar zij hebben zich verzet tegen de diskwalificatie van de vrijmaking van 2003 die van
buitenaf naar hen toekwam. En daarmee zich verzet tegen de aantasting van het werk van
Reformatie van Christus.
Want o wee, als de vrijmaking van 2003 ongeoorloofd was en kerkscheuring is geweest voor het
aangezicht van de Here! Dan is alleen schuldbelijdenis op zijn plaats. Wie de kerk van Christus
scheurt pleegt hoogverraad. Wie de kudde van Christus onnodig scheurt en de kudde verlaat
plaatst zich zelf automatisch buiten de kudde en buiten de kerkvergadering van Christus. Met
welke goede bedoelingen ook.
Onzekere of zekere ruimte?
We moeten en mogen dankbaar zijn dat Christus zijn schapen via verschillende wegen en
momenten in de geschiedenis bewaart en roept tot gehoorzaamheid. En het verleden leert ons dat
de Here een ieder persoonlijk op zijn tijd het juiste zicht geeft, voor de één is dit vandaag, voor
een ander is dat al gebeurd en voor een derde moet dat moment nog komen. Dat alles naar het
vrijmachtig welbehagen van Christus. En daarmee ook de rijkdom van zijn kerkvergadering, want
dat is met vaste zekerheid het resultaat van zijn kerkvergaderend werk.
Maar laten we elkaar niet voor de gek houden. Christus vergadert zijn kerk hier op aarde en dat is
altijd toetsbaar, ook nu in deze tijd waarin het zicht op de kerk wordt vertroebeld door menselijk
falen en onze zonden. Is dat ooit anders geweest? Kunt u toetsen of de vrijmaking van 2003 het
werk van de Here is geweest? Ja, dat kunt u. DGK heeft daar namelijk uitgebreid verantwoording
van afgelegd. Wordt u daarmee gebonden in uw eigen geweten, omdat dat moment voor u
persoonlijk te vroeg was? Nee, dat wordt u niet. Ook vandaag de dag nog kunt u vinden dat in
2003 de strijd voor u persoonlijk nog niet gestreden was. Het zou wel dwaas zijn om dat te
ontkennen. Daar is ruimte voor, maar dan ook de ruimte de andere kant op. Dat zij die de goede
strijd gestreden hebben, ook in 2003 in geloof achter Christus aan zijn aangegaan. Voor de één
naar zijn persoonlijke overtuiging te vroeg, voor de ander niet. Christus gaat door met zijn
kerkvergadering. We zijn in de ruimte geplaatst, door het geloof, gewerkt door zijn Geest. En dan
mogen en moeten we ook met elkaar verder. Dat is namelijk kerkvergadering. Ondanks de
moeilijke karakters, ondanks de vele meningsverschillen met elkaar trouw zijn aan die ene
Herder.
Het is verdrietig dat door de vele breuken en scheuren in de kerk na 2003, wij geen wervende
kerk zijn geweest. Daarin zijn vele zonden en is veel schuld die wij moeten belijden naar de Here
toe. Wij kleine schaapjes zijn vaak ongehoorzaam en koppig en vol van ons eigen gelijk. Als wij
zelf nu eens wat minder zouden worden….. hoe groter en rijker wordt dan onze Heiland. Hij
moet groeien en wij moeten minder worden. De vraag die een ieder moet beantwoorden is deze:
Zijn wij bereid om zo elkaar in waarheid, in geloof, in hoop en in liefde te zoeken? Waarachtig te
zoeken? Om zo met elkaar in de ruimte te staan, om zo in die ruimte met elkaar in één
kerkverband samen te leven?
Vergeten of vergeven
De kerk is duur gekocht met het kostbare bloed van Jezus Christus. De kerk is veilig in zijn
handen. Christus zegt het zelf: “Ik ben de goede herder en Ik ken de mijne en mijne kennen Mij,
gelijk Mij de Vader kent en Ik de Vader ken, en Ik zet mijn leven in voor de schapen. Nog andere
heb Ik, die niet van deze stal zijn; ook die moet Ik leiden en zij zullen naar mijn stem horen en het
zal worden één kudde, één herder.”
Christus kent dus zijn schapen en niemand kan iets roven uit de hand van zijn Vader. En dan
voegt Christus daar zelf aan toe: “Want Ik en de Vader zijn één.” Het zijn dus ook zijn
doorboorde handen die zijn schapen niet loslaten. Zijn doorboorde handen, zijn lijden en zijn
sterven aan het kruis op Golgotha is het onderpand en de zekerheid voor zijn bruid. De zekerheid
dat wij duur gekocht zijn. Gekocht en betaald door zijn kostbaar bloed. Dat is de rijkdom ook
anno 2011 voor zijn kerk. Geborgen zijn in zijn handen.
Christus’ kerkvergaderend werk gaat door totdat het laatste schaap bij de kudde is gehaald. En
daarom, omdat de eenheid van de kudde een feit is, moeten ook wij die eenheid zoeken met alle
ware gelovigen. We hebben een duur betaalde roeping om zo eenheid met hen te zoeken die staan
op datzelfde fundament. Kan je daarom het verleden van kerkgenootschappen buiten boord
zetten? Kan je het verleden vergeten en op basis van het zelfde fundament anno 2011 of op een
later moment in de toekomst zomaar samen gaan? Nee, gemeenschap met elkaar, gemeenschap
met God kan pas na het belijden van zonden. Dat geldt in ons persoonlijk leven met de Here,
maar ook in het leven van de bruid. We mogen als kerk van Christus, als zijn bruid stralen. Want
we zijn duur gekocht met zijn bloed, maar dan moet de kerk haar zonden belijden en dan worden
de zonden op die bede vergeven. Zo wordt de gemeenschap met God en met haar Herder telkens
weer vernieuwd. Alleen via die weg kunnen kerkgenootschappen elkaar vinden.
Conclusie
Vormen DGK een rigide kerkverband? Tot op heden durf ik die vraag ontkennend te
beantwoorden. Nee, dat is zij niet. Zij zoekt eenheid met allen die in waarheid Christus dienen.
Zij sluit zich niet op binnen de muren van haar eigen kerkverband en eist geen boven-
Schriftuurlijke binding aan hen met wie eenheid gezocht wordt. Ik hoop dat deze vermeende
vereiste door DGK nu eindelijk eens tot het rijk der fabelen is verwezen. En dat deze zogenaamde
vereiste geen obstakel meer is om te komen tot kerkelijke eenheid .
Doleren in voorlopigheid…Waar eenheid geboden is moeten wij de Herder gehoorzamen. In
afhankelijkheid van Hem. Doleren in voorlopigheid op basis van de door de redactie van
Eeninwaarheid genoemde feiten lijkt mij niet het juiste spoor. Laten we geen rookgordijnen
leggen waar deze niet zijn..
Christus vergadert zijn kerk. Werken wij Hem tegen of laten wij ons gebruiken als werktuigen in
zijn handen? Als we in geloof Christus zoeken ook in zijn kerkvergadering dan kijken we wel uit
om een kerk te zoeken waar allemaal leuke schaapjes zitten. Dan zien we niet op de personen in
de kerk, dan gaan we niet op zoek naar dat kerkverband, waar die of die persoon in elk geval niet
is, dan vluchten we niet uit de kerk omdat het ons niet zint..… Nee, niets van dat alles.
Laten we maar ophouden met menselijke wiskundige redenaties, hoe goed bedoeld ook. Rigide
kerkverbanden…. of doleren in voorlopigheid… Laten we oppassen voor bepaalde stelligheden
om vervolgens daar van uit te handelen…, zoek de ware oecumene niet in mensen of
kerkverbanden, maar in Jezus Christus de hoeksteen van de kerk. Niet aan het eind van het jaar of
het jaar daaropvolgend, maar vandaag, nu, als een bevel! Dat is pas reformatie.
Laten we onze harten omhoog richten, op Jezus Christus, die in de hemel voor ons pleit aan de
rechterhand van zijn Vader. Dan zoeken we de ware eenheid dwars door de stormen van vandaag
de dag heen, die tegen de kerk aanbeuken. De kerk zal het einde halen. Wat een troost en
bemoediging. Een schare die niemand tellen kan. Wat een vooruitzicht! “Een schare die niemand
tellen kan, uit alle volk en stammen en natiën en talen stonden voor de troon en voor het Lam,
bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen. En zij riepen met luider stem en
zeiden: De zaligheid is van onze God, die op de troon gezeten is, en van het Lam!” (Openbaring
7: 9 en 10)
Hij heeft ons lief.
“Zalig zij, die hun gewaden wassen, opdat zij recht mogen hebben op het geboomte des levens en
door de poorten ingaan in de stad.” (Openbaring 22: 14).
Laatst aangepast op woensdag 26 januari 2011 09:56  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]