Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Over en uit de GKV Ds. J.R. Visser - Vreugdevol, onbekrompen en loyaal gebonden aan de belijdenis van Christus' Kerk.

Ds. J.R. Visser - Vreugdevol, onbekrompen en loyaal gebonden aan de belijdenis van Christus' Kerk.

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

VREUGDEVOL,  LOYAAL EN ONBEKROMPEN GEBONDEN AAN DE BELIJDENIS VAN CHRISTUS KERK

De plaats van de belijdenis staat in de belangstelling. Vooral als het daarbij gaat om wat mensen de gereformeerde belijdenis noemen. Dan denken we vooral aan de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Heidelbergse Catechismus en de Dordtse leerregels. Je ziet bij veel mensen een soort natuurlijke sympathie voor de zogenaamde oecumenische Belijdenisgeschriften: de Apostolische Geloofsbelijdenis, de Geloofsbelijdenis van Nicea en de Geloofsbelijdenis van Athanasius.  Die belijdenisgeschriften worden ook buiten gereformeerde kring gebruikt en hebben daardoor voor mensen al gauw een meerwaarde. Die oecumenische belijdenisgeschriften zouden juist verenigen terwijl de drie formulieren van eenheid veel meer zouden verdelen. De Apostolische Geloofsbelijdenis en de Geloofsbelijdenis van Nicea vinden ook in evangelische kerken bijval terwijl dat met belangrijke elementen van de Drie Formulieren van Eenheid niet zo is. Dan wordt door ds van der Schee in een rapport voor de classis Utrecht o.a. beweerd dat de leden van de gemeente alleen aan de Apostolische Geloofsbelijdenis gebonden zijn en niet aan de Drie Formulieren van eenheid. Toelating tot het Avondmaal zou dan ook alleen moeten gebeuren op grond van de Apostolische Geloofsbelijdenis en niet op grond van het leven vanuit de gereformeerde leer. Gereformeerd zijn zou een eigen menselijke specialiteit van het christelijk geloof zijn. Is dat echt de bedoeling van gereformeerd zijn, ook in de 21e eeuw?  

Wat betekent het woord gereformeerd?

Is het woord gereformeerd een naam of is het meer dan dat? De naam hervormd of gereformeerd zijn kerken in de tijd van de Reformatie gaan dragen. Ze deden dat tegenover de Roomse kerk waaruit ze vertrokken waren. De oorzaak van dat vertrek was niet dat de gereformeerden een eigen specialiteit hadden en daarvoor ruimte vroegen. Het was niet zo dat mensen als Luther en Calvijn de Roomse kerk uitgingen omdat de Paus hen niet toeliet hun eigen geloofsideeën in de kerk naast de anderen te kunnen leren en uitleven.
Nee, in de tijd van de Reformatie was het Christus die mannen liet opstaan die zagen dat de Roomse kerk van de leer van Christus heel ver was afgeweken.
Het is dan niet zo dat de reformatoren in de 16e eeuw met een nieuwe leer willen komen. Zij willen ook geen nieuwe kerk of een tegenkerk oprichten. Nee, zij willen niets anders dan terug naar de leer van de Schrift. Naar wat de Heilige Geest zelf ons in Gods eigen Woord leert. Op een indrukwekkende manier lezen we dit in de brief  die aan Koning Filips II was gericht namens “de gelovigen in de Nederlanden die overeenkomstig de waarachtige reformatie van het Evangelie van onze Here Jezus Christus begeren te leven.” Deze brief ging naar Filips II toen hem de Nederlandse Geloofsbelijdenis in 1561 werd toegezonden. In deze brief lezen we o.a.: “Want wat betreft het feit, dat men ons vervolgt, niet alleen als vijanden van uw Kroon en van de algemene zaak, maar ook als vijanden van God en van Zijn Kerk, verzoeken wij U ootmoedig uw oordeel op te maken overeenkomstig de Geloofsbelijdenis, die wij U aanbieden, bereid en gewillig als wij zijn die zo nodig met eigen bloed te bezegelen.
Daardoor zult Gij,  naar wij hopen, erkennen, dat men ons ten onrechte Schismatieken of scheurders der eenheid, rebellen en ketters noemt. Want wij handhaven en belijden, niet alleen de voornaamste punten van het Christelijk geloof, vervat in het Apostolische Symbool en gemeenschappelijk geloof, maar de ganse verkondiging geopenbaard door Jezus Christus tot ons leven, onze rechtvaardigheid en onze zaligheid; verkondigd door de Evangelisten en Apostelen; bezegeld met het bloed van zovele martelaren; zuiver en gaaf bewaard in de eerste (d.i. de Oude) Kerk, totdat zij door de onwetendheid, de hebzucht en de eerzucht van de predikers, door menselijke verzinsels en instellingen, in strijd met het zuivere Evangelie, bedorven is.”
Hier zien we heel duidelijk dat de gereformeerden die o.a. met de Nederlandse Geloofsbelijdenis hun geloof  belijden geen specialiteit willen belijden. Het gaat om het zuivere Evangelie, niet meer en niet minder.
Het gaat bij het gereformeerd zijn, bij het gereformeerde belijden erom dat van een vervormde, vervalste leer weer naar de leer van de Schrift zelf  teruggekeerd wordt.        


Hoe komt dat naar voren in de geschiedenis

Ik wil hier duidelijk maken dat de gereformeerde kerken ook in hun synoden duidelijk gemaakt hebben dat zij de gereformeerde leer als de christelijke leer zien. Tussen deze twee bestaat voor de gereformeerde kerken geen verschil. Juist omdat we in alles naar de Schrift alleen en naar de hele Schrift willen luisteren. Zo alleen bewaren ze de eenheid van de Kerk in de geschiedenis. Dat doen we door samen in alles te willen luisteren naar de stem van de Goede Herder Jezus Christus.
Juist als het om de toelating tot de viering van het heilig Avondmaal gaat, zien we bij de synoden in de 16e eeuw dat de gereformeerde en de christelijke leer dezelfde zijn.
In 1578 komen de kerken in Dordrecht samen. De kerken bezinnen zich daar ook op de toelating tot de gemeente en daaraan verbonden de toelating tot het avondmaal. De kerken bepalen daar in art 64 van de acta van deze synode:
“Niemand zal in de gemeente ontvangen worden dan die voorheen door de kerkenraad of een dienaar en ouderling over de hoofdinhoud van de christelijke leer ondervraagd zijn. En voordat zij naar het avondmaal van de Heere gaan, zullen ze in de kerkenraad of in de kerk na de prediking die precies voor de bediening van het avondmaal plaatsvindt, openlijk betuigen dat ze de leer in de gemeente ontvangen, die door de dienaar kort verklaard zal worden, voor goed houden.  En dat ze door de hulp van de Heere daarin volledig willen blijven en zich aan de christelijke vermaning zullen onderwerpen.”
Let erop dat de leer zoals die in de gemeente, in een gereformeerde gemeente, geleerd wordt de christelijke leer genoemd wordt! Daartussen mag geen verschil bestaan. Dat we als gereformeerden dan ook onbekommerd afwisselend van christelijk en gereformeerd kunnen spreken blijkt op de volgende synode in de zestiende eeuw. De synode van Middelburg in 1581 spreekt bij de toelating van avondmaal over de “gereformeerde religie” waarmee niets anders bedoeld wordt als de “christelijke leer” bij de vorige synode. We lezen in artikel 43 van de acta van de synode van Middelburg: “Men zal niemand tot het avondmaal van de Heere toelaten, dan dat hij volgens de gewoonte van de kerk waarbij hij zich voegt, belijdenis van de gereformeerde religie gedaan heeft en ook van een vroom leven getuigt. Zonder deze dingen kan niemand die uit andere kerken (=gemeenten) toegelaten worden.”    
Het is duidelijk dat voor de gereformeerde kerken de gereformeerde leer de christelijke leer is en ook omgekeerd. Dat komt ook prachtig uit in de naam Christelijke  Gereformeerde Kerken. Deze kerken hechten terecht heel erg aan die e  achter Christelijk. Het is niet zo dat ze een speciale christelijke of gereformeerde leer hebben. Nee, in deze naam klinkt heel duidelijk dat zij Christelijke Kerken  willen zijn. Volgens de leer die van vervorming en vervalsing weer echt christelijk is omdat er reformatie, terugkeer naar de ware christelijke leer heeft plaatsgevonden.  

Het ondertekeningsformulier
Ds. Robert Roth heeft in verband met de toelating tot het Avondmaal volgens een verslag van een ambtsdragersconferentie het volgende opgemerkt: “Zo vond ook Roth dat in de nieuwe synoderegeling de nodiging ten onrechte beperkt wordt tot degenen die de gereformeerde belijdenis onderschrijven. Want dan “wordt van mensen meer gevraagd dan van onze eigen leden.” Roth voerde aan dat deze instemming niet eens gevraagd wordt van degenen die in de kerk belijdenis van hun geloof afleggen. Van hen wordt immers gevraagd te beamen dat “de leer van het Oude en Nieuwe Testament, die in de Apostolische Geloofsbelijdenis is samengevat en hier in de christelijke kerk geleerd wordt, de ware en volkomen leer van de verlossing is.”
Als de collega’s  van der Schee en Roth menen dat er onderscheid tussen de christelijke en de gereformeerde leer gemaakt moet worden, willen we hen toch ook op het ondertekeningsformulier wijzen. Daarin beloven de ambtsdragers in de gereformeerde kerken al eeuwen lang het volgende: “Wij ondergetekenden, dienaren des Woords bij de Gereformeerde Kerk te …… (c.q. binnen de classis van ……), verklaren hierbij voor het aangezicht van de Here, oprecht en met een goed geweten dat wij er hartelijk van overtuigd zijn dat de leer van de drie formulieren van eenheid - de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Heidelbergse Catechismus en de Dordtse Leerregels - in alle delen geheel met Gods Woord overeenstemt.
Wij beloven daarom dat wij deze leer met toewijding zullen onderwijzen en trouw verdedigen, zonder dat wij openlijk of anderszins, al of niet rechtstreeks, iets zullen leren of publiceren wat daarmee in strijd is. Verder beloven wij dat wij niet alleen elke dwaling, die in strijd is met deze leer zullen afwijzen, maar die ook zullen weerleggen, bestrijden en helpen weren.”
Ook hier zien wij weer dat we als gereformeerde kerken juist belijdenis van de “gereformeerde religie” willen doen omdat die in alles met Gods Woord overeenstemt. Juist daarom is de gereformeerde leer de christelijke leer. Gereformeerd is niets anders dan Christus volgens Zijn Woord volgen. Dat we ons steeds weer in alles volgens de leer van Christus willen gedragen en dat de inhoud van ons geloof is.
Als we deze overtuiging niet hadden, zouden we niet meer gereformeerd willen zijn. Wij willen niets anders geloven dan wat de Geest van Christus ons door en in Gods Woord leert. Dat belijden wij. Voor wie zo leerling van Christus is, staat de Avondmaalstafel open. Zo zoeken we juist aan het Avondmaal de eenheid van Christus.

Instemming met de gereformeerde belijdenis meer dan instemmen met de leer van het Oude en Nieuwe Testament?

Collega Roth wijst de voorwaarde om met de gereformeerde belijdenis in te stemmen af omdat je dan meer zou vragen als wat je bij het belijdenis afleggen van je eigen leden zou vragen. Dan vragen we of zij de belijdenis afleggen “belijden dat de leer van het Oude en Nieuwe Testament, die in de Apostolische Geloofsbelijdenis is samengevat en hier in de christelijke kerk geleerd wordt de ware en volkomen leer van de verlossing is.”
Het is belangrijk om er op te letten dat het hier om de leer van het Oude en Nieuwe Testament gaat. Het gaat erom dat die leer als levende leer van je hart en leven door je beleden wordt. Die leer is o.a. samengevat in de Apostolische Geloofsbelijdenis en die wordt in de gemeente waar je belijdenis doet geleerd. Die vind je terug in de leer van gereformeerde kerk waar je belijdenis doet. Dat vind je terug in de belijdenisgeschriften van deze kerk! Juist in de belijdenisgeschriften wordt die leer van het Oude en Nieuwe Testament beaamd! Het is geen uitbreiding daarvan, de belijdenisgeschriften gaan ook niet verder dan wat God ons in Zijn eigen Woord leert.
Als wij als kerk verder gaan dan wat God ons leert moeten we op onze weg terugkomen. Over dat verder gaan dan de leer van Gods eigen Woord gaat het in 2 Johannes. De apostel waarschuwt voor mensen die met een verkeerde leer komen. Als je je door een verkeerde leer, door een dwaling laat meenemen, begeef je jezelf in groot gevaar. Johannes schrijft dan in vers 8,9: “Wees op uw hoede en verspeel niet wat we bereikt hebben. Maar zorg dat u het volle loon ontvangt. Wie niet bij de leer van Christus blijft maar verder wil gaan, heeft God niet. Wie bij die leer blijft, heeft zowel de Vader als de Zoon.”
Het gaat er hier om dat hoe knap en vernieuwend mensen ook zijn het beslissende is dat we bij de leer van Christus blijven. Blijven bij wat de Geest van Christus ons in Gods Woord leert.         
Het gaat erom dat we in de leer van Christus blijven. Dat we het merk van de leer als het merk van onze Heer in dit leven willen dragen. De belijdenisgeschriften willen niet anders leren dan wat de leer van Christus is! Zie hierbij Rom 6:17. Dan is wat we in Gods Woord lezen altijd meer als wat we in de Belijdenisgeschriften leren. Wij vragen van hen die belijdenis doen in onze kerken dus meer als wat er in de Belijdenisgeschriften staat! Wij vragen meer maar niet iets anders want we zijn ervan overtuigd dat de Belijdenisgeschriften in alles met Gods Woord overeenstemmen.
Juist omdat we elkaar in de gereformeerde belijdenis aan niet meer en niets minder dan Gods hele Woord willen binnen, is de binding daaraan een vreugdevolle binding.

Vreugdevolle binding

Belijden is een zaak van blijdschap. Dat is iets wat heel belangrijk is als we het hebben over de binding aan de belijdenis. Vaak klinken daarin voor mensen dan toch negatieve klanken door. Het woord binding roept steeds weer dat negatieve bij mensen op. Mensen willen niet gebonden zijn. Laten we eerlijk zijn dat dat iets van ons zondig hart is. De ellende is dat we dan niet beseffen dat we onszelf gebonden hebben aan de bandeloosheid van de duivel en dat onze binding geworden is. Om echt vol vreugde, vol innerlijke blijdschap aan de belijdenis van de kerk gebonden te zijn is het belangrijk om er op te letten dat de belijdenis ons antwoord op Gods Woord is. Dat dat als het goed is een oncreatief antwoord  is. Een antwoord dat gecreëerd is door het werk van Heilige Geest in ons leven maar niet het antwoord van ons eigen zondige hart. Het niet creatieve bestaat herin dat wij in de belijdenis amen zeggen! Niet meer dan dat en ook niet minder. Amen zeggen op wat de HERE gedaan, gezegd, beloofd heeft. 
De kerk komt in de belijdenisgeschriften niet met de eigen creatieve formulering van haar eigen geloof. De kerk van Christus wil niets anders geloven dan wat de HERE zelf verteld, geopenbaard heeft. De inhoud van ons geloof is als het goed is wat God ons geopenbaard heeft en het leven in diepe liefde volgens wat Hij ons heeft laten zien en horen. Het vreugdevolle van de binding aan de belijdenis is dat het je eigen belijdenis is. Niet omdat die in jouw hart ontstaan is maar omdat jij met je hart hebt leren aannemen, leren geloven wat de HERE je verteld heeft in Zijn Woord. Je hart heeft leren beamen wat Christus je leert en heeft leren haten wat daarmee niet in overeenstemming is. Je hebt geleerd met je hart te be-amen wat God je in de Bijbel leert.   
Dat is dan ook een zaak van je hart! Het is heel belangrijk dat we dat vandaag de dag ook zeggen en in ons leven laten zien. Want als je vandaag met de belijdenis komt, is de kans groot dat de reactie is: dat is weer de leer. Ik heb niets aan de leer. Dat is allemaal zo doods. Het gaat erom dat het in mijn leven landt, dat ik er iets aan heb, dat ik daar echt iets bij voel. Let erop dat het dan altijd weer zo is dat ik als mens de rechter ben die bepaalt of het op mij betrekking heeft, of  het bij mij landt omdat het mij dat goede gevoel geeft waarnaar ik zoek.
Het is erg belangrijk dat wij de belijdenis dan niet naar voren brengen als een aantal regeltjes waaraan je nu eenmaal moet voldoen. Heel mooi komt dat o.a. in het begin van de NGB naar voren:  “Wij geloven allen met het hart en belijden met de mond”.  Hier verwijst de Nederlandse geloofsbelijdenis naar Romeinen 10. We lezen daar in vers 9,10: “Want indien u met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is,  en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u behouden worden; want met het hart gelooft men tot gerechtigheden met de mond belijdt men tot behoudenis.”
Wat is het verband waarin paulus deze woorden schrijft? Hij heeft in de voorgaande verzen laten zien dat zijn eigen volksgenoten God niet echt kennen. De oorzaak daarvoor is dat ze hun eigen gerechtigheid zoeken. Ze willen niet alleen van en uit genade leven. Ze willen nog een stuk zelfstandigheid, eigen creativiteit handhaven. Ze willen niet alleen van genade leven maar denken dat ze iets bij God kunnen verdienen. Kijk vers 2,3. Dat is de reden waarom ze Jezus Christus niet als de enige Verlosser aannemen. Ze weigeren om hun hele verlossing bij Hem te zoeken. Het ware geloof is zo eenvoudig en voor ons zondige hart toch zo moeilijk om aan te nemen. Het ware geloof is dat jij naar Christus en Zijn Woord, dat zo dichtbij is!! (vs 6-8), luistert. Paulus laat dan heel duidelijk zien wat het  karakter van het woord “belijden”is. Dat is dat jij op grond van Christus’s Woord dat dichtbij is met je hele wezen Christus belijdt, aan Hem verbonden bent. Het betekent dat jouw hart vol liefde met de Drie-enige God verbonden is. Dat je met jouw hart Christus zoekt en voor hem als je God en Koning wilt leven. Kijk Joh 20:28. Dan geloof je met je hart in de Drie-enige God als je God en Vader. Dan geloof je met je hart in God en leef je met Hem.  Dan geloof je met je hart dat “God  de Here Jezus uit de doden heeft opgewekt”.  Je ziet hier ook dat je het geloven in de Here Jezus nooit van het geloven in God mag losmaken. De kerk die aan Christus verbonden is, kan niet zwijgen in deze wereld.   Het ware geloof  kan niet iets zijn dat steeds maar ergens binnen blijft zitten en niet naar buiten zou uitstralen. De Here Jezus laat ons dat o.a. in Matt 10 zien. Hij zegt daar o.a: “een ieder die mij belijden zal voor de mensen, die zal ook Ik belijden voor Mijn Vader, die in de hemel is; maar al wie Mij verloochenen zal voor de mensen, die zal ook Ik verloochenen voor Mijn Vader, die in de hemel is.” Vs 32,33
Verloochenen  is ook wanneer de kerk zwijgt als er verkeerde dingen, verkeerde leer en leven de kerk binnen komt. Verloochenen is er ook  als we de menselijke vrede in de kerk zoeken tenkoste van de waarheid. Dan is de waarheid niet een paar woorden of een theorietje. Nee, dat is die heerlijke werkelijkheid die Christus ons als onze hoogste Profeet en Leraar geleerd heeft. Het is dan ook heel opmerkelijk dat de Here Jezus meteen daarna in Matt 10 zegt: “Meent niet dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde ; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard. ….. Wie vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waardig; en wie zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mij niet waardig; en wie zijn kruis niet opneemt, en achter Mij gaat, is Mij niet waardig. Wie zijn leven vindt, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil, zal het vinden.” vs 34… 37-39
Belijden betekent dat we openlijk getuigen. Openlijk van God en Christus getuigen volgens de Schriften. ( Let voor deze uitdrukking ook op de Geloofsbelijdenis van Nicea) Het gaat erom dat de kerk van Christus openlijk tegenover de wereld en in de wereld het evangelie van Christus laat horen. Aan dat evangelie is de kerk met vreugde gebonden en verbonden. Dat is ook wat de kerk vanaf het begin gedaan heeft. Ik denk dan aan Gen 4:26: “En ook aan seth werd een zoon geboren, en Hij noemde hem Enos. Toen begon men de naam des Heren aan te roepen.” Het aanroepen van de naam van de HERE wijst erop dat de gelovigen samen hun afhankelijkheid van de HERE uitspraken en dat ze naar Gods Woord als de levende waarheid wilden luisteren en daaruit leven.  Zo staat de kerk tegenover de wereld die niet zo wil leven. De kerk die belijdt wijst van zichzelf af en wijst steeds weer op de HERE en Zijn Woord. De kerk wil niet creatief zijn. Zij wil luisteren, zij wil ontvangen en daarom in alles Christus volgen en alleen van Gods genade leven.   
Ik kan het nu niet laten om ook aandacht te vragen voor dat woordje allen  in de eerste zin van de NGB: “Wij geloven allen met het hart en belijden met de mond.” Een klein woordje maar toch heel belangrijk. Dat woordje allen laat zien dat niet een deel van de kerk de inhoud van de Nederlandse Geloofsbelijdenis belijdt. Het is de belijdenis voor de hele kerk! We zijn echt aan deze belijdenis met hart en mond gebonden in de kerk. Echt niet alleen de ambtsdragers!!! Het gaat hier niet om de belijdenis van een bepaalde groep in de kerk. Wie niet meer van harte de inhoud van bijvoorbeeld de Nederlandse Geloofsbelijdenis belijdt vervreemd zichzelf van de kerk omdat hij zichzelf van de leer van de Schrift, van de leer van Christus vervreemd. De kerk die bijvoorbeeld de Nederlandse Geloofsbelijdenis als haar belijdenis aanvaardt is er dan ook toe geroepen dat deze belijdenis gehandhaafd wordt en ook al meer de persoonlijke belijdenis van de leden van de kerk wordt. Als we toelaten dat er in de kerk dingen geleerd worden die niet met de belijdenis overeenkomen zijn we bezig om de belijdenis waarvan we uitspreken dat die op Gods eigen Woord gegrond is en daarmee overeenstemt te verlaten. Dan gaan we op het spoor   waarin een belijdenis meer gezien wordt als een creatieve poging van de kerk om eigen geloof te omschrijven en dan is belijden niet meer noodwendig dat het gaat om dat wat Christus ons zelf leert. Het is echt heerlijk en goed om te belijden, om te belijden wat God ons voorgezegd en voor geleerd heeft! Het is heerlijk om dat samen te doen! Om zo echt kerk te zijn. Belijdende kerk van Christus..Zo belijden we dan samen. Samen loyaal aan de belijdenis.        

Loyaal

De woorden loyaal en onbekrompen aan de belijdenis gebonden zijn komen ook voor in de verklaring van de deputaten die samen met de commissie van de Nederlands Gereformeerde Kerken tot overeenstemming over de binding aan de belijdenis gekomen zijn. De woorden loyaal en onbekrompen zijn goede en mooie woorden als het om de binding aan de belijdenis gaat. Loyaal betekent o.a. dat je de belijdenis met vertrouwen tegemoet treedt. Dat je niet met de houding begint dat jij het allemaal zo goed weet. Dat jij in jouw tijd je makkelijk boven de kerk in de geschiedenis verheft.  Loyaal betekent dat samen met de gelovigen van alle tijden de de grootheid van het evangelie wil verstaan. Efeze 3:14-21. Loyaal betekent ook dat je de belijdenis met vertrouwen tegemoet treedt zolang je daarin geen dingen vindt die met Gods eigen Woord in strijd zijn. Zo is de binding aan de belijdenis ook een bescherming tegen allerlei eigen ideeen van mensen. Ook van dominees. Waar de binding aan de belijdenis van Christus kerk verdwijnt komt de binding aan de ideeën van afzonderlijke voorgangers en predikanten sterk naar voren.
Het is juist hier waar ik vragen heb bij de gezamenlijke verklaring van onze deputaten en de commissie van de NGK. Ik krijg met de verklaring dat er geen belemmering tot eenwording meer is als het om de binding aan de belijdenis gaat de indruk dat we dus ruimte moeten laten voor de manier waarop dat in de NGK gedaan wordt. Dan zou er in de kerken ruimte komen voor de leer van de zieleslaap, dan zou er ruimte komen voor kritiek op de leer van de uitverkiezing zoals we dat in Dordtse Leerregels belijden. Die ruimte zou er dan zelfs zijn in het uitdragen [van] hiervan door ambtsdragers. Ik kan het niet anders zien dan dat we dan niet meer echt ernstig nemen dat we in de belijdenis niets anders doen dan het naspreken van Gods eigen Woord. Als we dat ernstig nemen en we twijfelen er aan of wat in de belijdenis bedoeld wordt in overeenstemming met de Bijbel is moeten we de geloofsmoed hebben om dat uit de belijdenis te verwijderen. De belijdenis is geen kerkelijk museumstuk maar echt de belijdenis van Christus kerk. Een belijdenis die ook vandaag echt belijdenis is. Betekent dat dat je dan erg krampachtig wordt. Dat de belijdenis bijna een plaats naast of boven de Bijbel gaat innemen?      
Het is belangrijk dat we onbekrompen met de belijdenis omgaan.

Onbekrompen

Onbekrompen betekent dat wij de belijdenis geen eigen bedacht stramien opleggen maar de belijdenis laten spreken in de vrijheid en de ruimte van de hele Schrift. Dat betekent dat we de belijdenis ook lezen in het geheel van Gods eigen Woord. Dat betekent dat we dan bijvoorbeeld niet in de kramp schieten als de brief aan de Hebreeën in art 4 van de NGB onder de brieven van Paulus gerangschikt wordt. Je kunt zonder Gods Woord op enige manier geweld aan te doen tot de overtuiging komen dat iemand anders als Paulus het boek Hebreëen geschreven heeft. Ook in de Bijbel zelf komen we aanduidingen tegen die je met je eigen verstand te ver kan voeren en dan tot consequenties komt die de Heilige Geest in de Bijbel zelf niet trekt.
We lezen bijvoorbeeld in het Nieuwe testament over de eerste vijf boeken van het Oude Testament dat dat de boeken van Mozes zijn. Betekent dat nu dat we dus moeten zeggen dat elke letter, elk gedeelte door Mozes geschreven moet zijn? Nee, de boeken van Mozes is een aanduiding die aanwijst over welke boeken het gaat en dat Mozes daarin wat de menselijke kant de hoofdrol gespeeld heeft. Zonder dat je in de kramp moet schieten door te zeggen dat Mozes dus ook het hoofdstuk over zijn eigen dood geschreven heeft. Deuteronomium 34.
Onbekrompen betekent ook dat wij de belijdenis ook niet verder in moeten vullen dan waarover de belijdenis spreekt. Want dan gaan we eigen gedachten bekleden het gezag van de belijdenis.
Laat ik daar als slot van deze lezing een voorbeeld van noemen. Het is belangrijk dat wat we in art 27-29 van de NGB belijden ook echt in de kerk belijden. Dat we ons en elkaar daaraan binden omdat die belijdenis echt vanuit Gods eigen Woord komt. Onze eenheid ligt erin dat Christus Zijn kerk vergadert en dat Hij ons roept tot de kerk waar volgens Zijn Woord geleefd en beleden wordt.
Maar dat betekent nog niet dat iedereen dan altijd tot dezelfde beoordeling van de kerkelijke situatie op een bepaald ogenblik in de geschiedenis komt. Het kan zijn dat we vanuit dezelfde belijdenis toch komen tot een verschillende beoordeling van een bepaalde kerk en een bepaalde historische gebeurtenis in de geschiedenis. Een bekend voorbeeld daarvan is de vereniging van 1892. Je kunt niet zeggen dat iemand die 1892 anders beoordeelt als jij  dus ontrouw aan de belijdenis is. We moeten ook heel erg uitkijken dat we niet de weg die we zelf gaan niet te gauw zien als de enige weg die Christus gaat. Zonder dat dit iets af doet van de norm om steeds weer de ene kerk van Christus te willen zijn. Zonder dat dat op enige manier de relativeert dat we altijd weer moeten werken aan vereniging met ieder en iedere vergadering die Christus volgens Zijn Woord dient. Zonder dat dit relativeert dat de HERE er verdriet van heeft en het zondig is om als kinderen van Vader in kerkelijke verdeeldheid te leven. 
Ik kan Christus werk heel vaak niet overzien. Ik moet ook heel blij zijn als ik ergens kerken tegenkom die in trouw en liefde aan Christus en Zijn Woord leven. Het  woord enig houdt ons zo gauw weg bij het ontdekken van Christus werk waar wij het niet verwachten of niet gezien hebben. Het woord enig maakt ons dan ook gauw zelfgenoegzaam en dan is de belijdenis en Gods Woord niet meer de kritische norm voor ons leven en voor ons leven als kerk. Ook de belijdenis van de kerk is altijd de dynamische belijdenis omdat je je steeds weer aan Christus Woord bindt en met de belofte in de acte van Afscheiding altijd weer met het verlangen leeft om je te verenigen met ieder en elke vergadering die in trouw aan de HERE en Zijn Woord en de belijdenis die daarmee in overeenstemming is leeft.
Je binden aan de belijdenis is altijd weer persoonlijk en als gemeente je door de Here Christus laten aanspreken en Hem dan volgen volgens Zijn Woord! Laten we zo ons graag binden aan de belijdenis omdat daarin het heerlijke Woord van God nagesproken wordt. Daarom binden we ons dan ook nooit alleen  aan de belijdenisgeschriften. Maar juist ook aan alles dat wat we in Gods Woord lezen ook als dat niet in de belijdenisgeschriften genoemd wordt.
Geloven is Christus in alles willen volgen en liefhebben. Dat is Christus voor de mensen belijden!!    

Ds Rob Visser

Laatst aangepast op maandag 27 juli 2015 19:04  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]