Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home

J. Trip - Stiekem afscheid genomen van de leer over de kerk

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Inleiding
Mij kwam een artikel onder ogen van dr. A.N. Hendriks (tegenwoordig onder de naam Aryjan Hendriks, de foto bij het artikel lijkt tenminste op hem) in Nader Bekeken van maart 2012 waarin hij schrijft dat men in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) (in het vervolg: GKv) ongefundeerd afstand heeft genomen van Schilders geloof van de kerk. Ik citeer pag. 73:

Wie Schilder hoort spreken, denkt al gauw aan dat verleden, waar vandaag in onze kring al meer afstand van schijnt genomen te worden.

En op pag. 75:

Want als wij afstand nemen van Schilders spreken over de kerk, dient dat mijns inziens grondig theologisch doordacht te zijn. En daaraan heeft voor zover ik zie, tot onze schade nog te veel ontbroken.

Heel openhartig oordeelt hij dat de broeders en zusters in DGK recht hebben op een zorgvuldige kritiek op Schilders exclusivistisch1 spreken over 'de ware kerk'.
Dr. Hendriks verwijst in een noot naar een artikel van zijn hand in hetzelfde blad van mei 2008 waarin hij prof. M. te Velde aanhaalt en als re√ęel beoordeelt: "De naam 'ware kerk' werd 'exclusivistisch' gereserveerd voor de kerken die het synodale juk hadden afgeworpen. In de jaren tachtig van de vorige eeuw kwam daarin een 'kentering'. De exclusiviteit werd doorbroken. (...) Te Velde schrijft dat het erop lijkt 'dat men feitelijk achter Schilder is teruggekeerd2 naar een denominatiedenken en een pluriformiteitstheorie met meer of minder zuivere kerken." Ook Te Velde merkte op dat die koerswijziging gepaard gaat met een tekort aan theologische verantwoording.
In het artikel van maart 2012 erkent dr. Hendriks ook dat men binnen het kerkverband van de GKv "veel ruimer is geworden ten aanzien van andere kerken, helaas zonder dit theologisch goed en grondig te funderen".

De leer over de kerk
Voor de Generale Synode van de GKv te Ommen 1993 zijn er een aantal gesprekken gevoerd tussen gereformeerde en christelijke gereformeerde deputaten. Dr. A.N. Hendriks was voorzitter van de gereformeerde deputaten, leden daarvan waren T. Dekker, P. Niemeijer, H.J. Boiten (rapporteur), P. Schelling en R. Houwen. Uit het vijfde gesprek (11 oktober 1991) citeren we het volgende (Bijlage 19a van de Acta van de Generale Synode Ommen 1993:

Als bezwaar tegen de Gereformeerde Kerken wordt ook genoemd, dat deze kerken geen oog hebben voor de realiteit van het bestaan van diverse kerken van gereformeerde belijdenis. De indruk is vaak ontstaan, alsof de Gereformeerde Kerken alleen ware kerken in ons land zijn en dat ieder zich bij die kerken moet voegen.
Gereformeerde deputaten wijzen erop, dat de Gereformeerde Kerken na de Vrijmaking terstond de Christelijke Gereformeerde Kerken hebben gezocht. Toen is ook uitgesproken dat deze kerken met onze kerken staan op de basis van het Woord van God en de gereformeerde belijdenisgeschriften. Toen is niet gezegd: u moet zich bij ons voegen, maar: we moeten samen tot eenheid komen.
Na de Vrijmaking is ook duidelijk ervaren, hoe nodig het is confessioneel-normatief te spreken over de kerk, zeker in confrontatie met pluriformiteitstheorie√ęn. Wanneer men elkaar erkent als wettige kerken van Christus, maar in gescheidenheid berust, dan is toch te spreken van ongehoorzaamheid: men is niet √©√©n in de dienst der gebeden, men breekt het brood niet gemeenschappelijk; men onttrekt zich bij een overgang aan opzicht en tucht. Dat is allemaal heel ingrijpend. In gescheidenheid mag niet worden berust, wanneer men elkaar erkent als gereformeerde kerken.
Na deze bespreking wordt als gemeenschappelijke conclusie vastgesteld en later bevestigd dat het hier geen echt bezwaar betreft.

Als ik het artikel in Nader Bekeken van maart 2012 goed begrijp, nemen velen in de GKv afstand van het confessioneel-normatief spreken over de kerk, nemen zij afstand van de gebezigde term "wettige kerken van Christus", nemen zij afstand van het oordeel "ongehoorzaamheid" als kerken zich berusten in gescheidenheid en wordt afstand genomen van het oordeel "ingrijpend"?
Het was overigens niet alleen de leer van K. Schilder over de kerk, dit werd zo begin jaren '80 geleerd in de meeste kerken binnen de GKv3 !

Persoonlijk
Toen ik begin jaren '80 lid werd van een Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) was het redelijk eenduidig wat de leer was over de kerk. Die leer - samengevat in de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de andere belijdenisgeschriften - functionéérde metterdaad. Op grond van die leer - zoals die daar in de christelijke kerk geleerd werd - moest ik mij vrijmaken van de Nederlands Hervormde kerk en moest ik lid worden van de GKv. Niet van een 'bijbelgetrouwe' baptistengemeente - vanwege het verwerpen van de kinderdoop. Niet van een CGK - omdat zij zich niet wilden verenigen met de GKv. Niet van een gereformeerde kerk in de Nederlands Hervormde kerk, omdat zij mede verantwoordelijk waren voor de dwalingen en de afval in hun kerkverband. De GKv was dus een kerk die duidelijk was te herkennen aan de drie kenmerken van de kerk. En niet alleen formeel, maar het werd ook in praktijk gebracht. Het was 'natuurlijk' geen kerk zonder zondaars.
De leer over de kerk kwam ook onder andere duidelijk naar voren door de Generale Synoden van Amersfoort en Hoogeveen die opkwamen voor het werk van de HEERE in de vrijmaking van 1944 - dat tegenover de smaad die in de Open Brief van 1966 de naam van de HEERE is aangedaan door 1944 te bestempelen als 'vrijmakingsideologie'.  
Nu - stiekem al vanaf de jaren 80 - van die leer afstand is genomen, is het de vraag - vanuit de GKv gezien - of ik en anderen met mij zich wel wettig hebben vrijgemaakt van de Nederlands Hervormde kerk of de Synodaal Gereformeerde kerken of nog andersoortige kerken.
Maar het heeft niet alleen voor mij consequenties - en dat hoop ik nog verder te kunnen onderbouwen - het is de vraag of na het afscheid nemen van de leer over de kerk de GKv als kerk nog wel bestaansrecht had en heeft. Of men de sleutels niet elders hoort in te leveren.

Stiekem afscheid genomen
Zonder het kenbaar te maken hebben kerkleden en voorgangers in de GKv afscheid genomen van de leer over de kerk. In de praktijk ging men daarnaar handelen, maar nooit werd ronduit toegegeven dat het fundament was aangetast. Nu zou u kunnen zeggen: wijs aan waar zij formeel afscheid heeft genomen van die leer, maar dat is nu juist het probleem: het gebeurde stiekem. De formele leer was overeenkomstig de artikelen 27-29 NGB, maar in de praktijk werd daar heel anders mee omgegaan en verzuimde men dit publiek te erkennen. Daarbij komt dat als men in de praktijk gaat afwijken van de leer, en voorgangers, professoren, bijzondere ambtsdragers verzuimen voldoende te protesteren, leggen zij zich dan dus metterdaad neer bij die gewijzigde leer - ze hebben geen of onvoldoende weerstand geboden tegen deze praktijken.
Er waren wel enkelen die protesteerden, en die waarschuwden dat dit het einde betekende van de gereformeerde organisaties (zoals GPV en ND), maar telkens werd beloofd dat het maar bij dit ene kleine stapje bleef. Er trad vervolgens gewenning op waardoor het steeds groter wordende volgende stap eenvoudiger kon worden gemaakt. 
Nooit hebben in de jaren '90 kerkleden, bijzondere ambtsdragers, professoren en kerkelijke vergaderingen erkend dat men afscheid had genomen van de leer over de kerk en deze stappen daarvan het gevolg waren. Integendeel, men riep - met name in De Reformatie - volhardend maar wel net iets te hard dat men altijd dezelfde was gebleven, alleen de 'vormen', de wijzen waarop je in de praktijk wandelt en handelt, waren veranderd.
Als direct in het begin openbaar was geworden wat de achterliggende oorzaken waren, waren toen nog veel meer ogen geopend voor de enorme consequenties van deze beginnende afval. Als men zichzelf voldoende had beproefd en open en eerlijk op kritische geluiden had gereageerd, hadden wellicht deze achterliggende oorzaken kunnen worden blootgelegd en bestreden. Ik kreeg de indruk dat men er per definitie van uit ging dat men gereformeerd was en men leek het niet mogelijk te achten dat men naast het stevig gelegde fundament zou komen te staan. Toen had het nog weerstaan kunnen worden, toen was het moment rijp om tegenstand te bieden. Maar toen deze geest eenmaal diep geworteld was, was terugkeer menselijkerwijs onmogelijk geworden.
En de vraag komt natuurlijk ook naar voren: zijn er nog meer leringen geweest van andere geloofsstukken waar men in het geheim afscheid van heeft genomen? Reformanda, Landelijke Werkgroep Voorlichting Kerkelijke Ontwikkelingen, Terwille van het Koninkrijk, De Bazuin, Eeninwaarheid.nl, Eeninwaarheid.info, de weblogs van prof. Douma en Wilschut, Gereformeerdblijven.nl en Gereformeerdekerkblijven.nl hebben getuigd of getuigen nog steeds van diverse afwijkingen in de leer. Ik noem willekeurig een paar zaken: afwijkingen t.a.v. de leer over de tucht (t.a.v. homosexualiteit en verslapping in zijn algemeenheid), de leer over de sacramenten (over doop wordt verschillend gedacht, avondmaalsvieringen een andere invulling gegeven) en de prediking (de hoorder centraal, kindernevendiensten, veel ongereformeerde liederen uit o.a. het "liedboek voor de kerken" (welke kerken?)) en devaluatie van het kerkverband (perforatie van binnen & buiten, deelname nationale synode - het lijkt wel of Christus zijn bloed niet meer heeft vergoten voor het kerkverband).
Het is toch wel heel erg dat men stiekem afscheid heeft genomen van de leer over de kerk. Maar het is nog niet het allerergste.

Onverantwoord afscheid genomen
Wat al in de jaren '80 en vooral '90 is opgevallen, is dat er op het gebied van o.a. gereformeerde organisaties, invulling van de erediensten (kindernevendiensten, enorme hoeveelheid schriftkritische gezangen), omgang met andere kerken, echtscheiding en homosexualiteit een ommezwaai is geweest van 180 graden ten opzichte van het verleden in de GKv. Op al deze gebieden heeft het ontbroken aan (voldoende) verantwoording. Niet vanuit Schrift en Belijdenis, geen verantwoording naar het verleden, geen verantwoording naar de kerkleden. De belangrijkste reden was dat de tijden veranderd waren. Het lijkt wel of men bang was om ontmaskerd te worden, of men wist gewoon niet meer wat gereformeerd was, of men wilde hoe dan ook veranderen om de jeugd er bij te houden. Ik houd het erop dat de GKv vet was geworden tot begin jaren '80, en vervolgens achteruit trapte (Deut. 32:15). Er was namelijk begin jaren '80 een enorme rijkdom in de GKv: men zong psalmen uit de Schrift, de liturgie was gebaseerd op de Schrift, alles sprak van het Woord, de Schrift had gezag en Christus stond centraal. Natuurlijk was er ook sprake van 'lek en gebrek' - daar ontkom je ook niet aan in deze bedeling, maar er lag een stevig fundament dat ook functioneerde in de praktijk. Maar toen kwam ook een kentering die zich progressief dalend voortzette in de jaren '90.
Helemaal als men afscheid neemt van de leer van de kerk, terwijl je je niet confronteert met Schrift en Belijdenis, noch met je eigen kerkgeschiedenis, noch met je eigen kerkleden, dan ontstaat er vanzelf onthechting en ontbinding (daarover hoop ik eens in een vervolg iets te schrijven).

Onbesproken afscheid genomen
Medio jaren '80 ontstond een 'club van 50' die uiteindelijk heeft geleid tot oprichting van Woord en Wereld en Reformanda. Woord en Wereld startte met het uitgeven van kleine boekjes, Reformanda startte met het uitgeven van een maandelijkse periodiek. Later verscheen ook (na eerst een paar steviger boeken te hebben uitgegeven) een maandelijks periodiek van Woord en Wereld: Nader bekeken. Men was bezorgd over de ontwikkelingen in en rond de GKv en stelde dit aan de orde vanuit deze bladen. Aan de 'andere kant' verscheen een blad 'Bij de Tijd' dat veel vragen stelde en de - in onze ogen - verkeerde ontwikkelingen stimuleerde.
Het grootste probleem was - mijns inziens - dat er geen inhoudelijk gesprek tot stand kwam. Wel is een paar keer een vier bladen overleg geweest (De Reformatie, Reformanda, Nader Bekeken en Bij de Tijd), maar met name De Reformatie (en het Nederlands Dagblad) gingen in hun bladen bijna niet inhoudelijk in op de argumenten tegen de verkeerde ontwikkelingen. Wel werd gewezen op de verkeerde toon, de manier van schrijven, maar inhoudelijk ging men niet of heel weinig in op Reformanda of Nader Bekeken. Zo zijn de critici doodgezwegen en werd de mogelijkheid ontnomen om de geest achter de verkeerde ontwikkelingen te ontdekken en te ontmaskeren.
Het is me opgevallen dat bezwaarde GKv-ers er nu nog steeds over klagen dat ze genegeerd of doodgezwegen worden.
Ik ben van mening dat dit nog wel het allerergste is van al de verkeerde ontwikkelingen in en rond de GKv. Men zweeg de verontrusten dood, ging niet in op de argumenten, en ging rustig verder z'n eigen gang vooral rekening houdende met voldoende draagvlak. Laatstgenoemde was dan ook de belangrijkste norm geworden als maatstaf voor de snelheid van de verdere ontwikkelingen binnen en rond de GKv. Nu zou je kunnen zeggen dat de Schriftverlating de eigenlijke wissel is, maar de kerkgeschiedenis laat toch zien dat de afval van de kerk bijna altijd begint bij nalatigheid van het derde kenmerk van de kerk - de tucht. Dreigende Schriftverlating is altijd een gevaar, maar als de tucht Schriftgetrouw wordt toegepast, voorkomt die de Schriftverlating! Schriftverlating kan pas ontstaan, als de tucht niet meer goed functioneert. Als er sprake is van Schriftverlating en men is er niet op aanspreekbaar, of er kan niet doorgevraagd worden op de veronderstelde afwijkingen, of de critici worden doodgezwegen, zijn de omstandigheden optimaal om de Schrift te verlaten of het gezag van de Schrift te ondermijnen. En die geest heerste (en heerst er nog steeds) in de GKv.

Vacu√ľm
Het laatste wat opvalt in het artikel van dr. Hendriks is dat men in de GKv wel al afscheid heeft genomen van de in de jaren eind '60, '70 en begin '80-er jaren gebruikelijke leer in de GKv over de kerk, maar dat er nog geen nieuwe leer is. Hendriks schrijft namelijk dat men in de GKv "veel ruimer is geworden ten aanzien van andere kerken, helaas zonder dit theologisch goed en grondig te funderen". We zien in de praktijk een oecumene functioneren die het Evangelie sterk versmalt: als je Jezus ziet als voorbeeld is het al goed. Kernzaken als verbond, doop, kerkregering, tucht en zuivere prediking worden als bijzaken gezien.
Men is zo in een bodemloos vacu√ľm terechtgekomen waarin ieder leert wat goed is in eigen ogen. We lazen vanuit de GKv over perforatie binnen het kerkverband (lid worden van een dominee buiten de gebruikelijke kerkgrenzen), maar ook perforatie naar buiten het kerkverband (lid worden van een dominee buiten het kerkverband). En verder is de kans wel zeer groot dat in de nabije toekomst besluiten uit de '60-jaren worden teruggedraaid of gemasseerd. En deelname aan een nationale synode is helemaal niet meer vreemd met allerlei kerken waarin schriftkritiek getolereerd wordt, waar zelfs dominees de ruimte krijgen om het geloven in een god die niet bestaat te propageren en nog erger. Dat krijg je dus uiteindelijk als de tucht niet meer functioneert en de Schrift wordt losgelaten. Dan ga je zelf interpreteren. En je gaat de wijde wereld in: de antithese is weg. Je wilt meetellen!
Lees maar eens over het begin van de ontwikkeling van de van oorsprong gereformeerde H.M. Kuitert (geb. 1924, die eerst zelfs vrijgemaakt wilde worden5) en waar hij is ge√ęindigd. Dat is het gevolg van een tuchteloze kerk waarin ieder leert wat goed is in eigen ogen. Bij Kuitert heeft het er uiteindelijk in geresulteerd dat hij zegt dat een ds. Klaas Hendrikse (die gelooft in een god die niet bestaat) nog te gelovig is. Kuitert vindt dat de bijbel alleen maar een verhaal is waarin mensen van vroeger zich uitleggen aan zichzelf. Daaruit kun je volgens hem niets meer halen dan alleen spirituele kracht. Hij is nog steeds lid van de PKN, u weet wel die de nationale synode in 2010 heeft georganiseerd waar ook GKv deputaten deel van uitmaakten. In een interview (april 20114) zegt Kuitert over de PKN:

"De PKN gaat mij te tweeslachtig met de situatie om. Hoe zij ook probeert de leer tot bindmiddel te maken, er is geen haar op het hoofd van de kerkleiders die eraan denkt de leer te handhaven. Want dan valt het toch als losse zand uit elkaar. Ik vind dat de PKN open kaart moet spelen en moet zeggen dat ze stopt met elke poging om de leer te handhaven. Dat ze als kerk gewoon alle mensen opvangt die zich christelijk noemen, en daarmee klaar. Pure dienstverlening, geloofsachtige dienstverlening, meer niet. Dat lijkt mij een eerlijke zet. Wat niet eerlijk is, is het eten van twee walletjes wat de PKN nu doet: zeggen dat je kerk bent en tegelijk zeggen dat je het eigenlijk niet bent.

Met gearticuleerde stem:

Wat moet je d√°√°r nu mee?"

Daar kom je dus uiteindelijk terecht als er geen eenduidige leer meer is en als de leer niet meer wordt gehandhaafd. Pure dienstverlening, geloofsachtige dienstverlening, meer niet. In mijn hoofd gonst het: 'tot in het derde en vierde geslacht ...'

Kerk voortgezet
Uit bovenstaande moge duidelijk worden dat de GKv fundamenteel een heel andere koers is gaan varen: stiekem, onverantwoord en de kritiek heeft doodgezwegen. Men heeft nu achteraf met terugwerkende kracht hiermee feitelijk erkend dat de GKv niet meer de (enige) ware kerk is, maar dat er nog veel meer ware kerken zijn, of dat dat altijd onzeker is, of dat je dat nooit van je eigen kerk mag zeggen. Ze weten dat nog niet precies en ze weten ook nog niet hoe ze een en ander moeten verantwoorden naar de HEERE. En het moet achteraf dan ook nog even goed theologisch worden onderbouwd. Totdat zij weer teruggekeerd zijn op dezelfde grondslag, hebben zij hun bestaansrecht hiermee publiek opgeheven en zijn ze niet ver meer van verdwijning.
Wat Hendriks heeft geschreven toont dan ook wel overduidelijk aan dat de GKv is afgeweken, eigenlijk een andere kerk is geworden. Tegelijkertijd kunnen we ook gelukkig constateren dat er sinds 2003 toch kerken zijn die - wat de leer betreft - dezelfde zijn gebleven, op dezelfde grondslag - onder leiding van de Heilige Geest - de kerk hebben voortgezet. Zij reformeerden, zij bekeerden zich, zij gaven de Schrift weer het eerste Woord, zij lezen de gereformeerde belijdenisgeschriften vanuit Gods Woord, zij beoordelen de wereld, de cultuur, de mensen, de erediensten weer vanuit Gods Woord. Nee, het is geen volmaakte kerk en al helemaal geen volmaakte mensen, bijna geen doctoren en professoren (niet vele edelen), niet veel leden, maar daar herkennen we de kerk ook niet allereerst aan: wel aan de onderhouding van de zuivere prediking en zuivere bediening van de sacramenten en oefening van de kerkelijke tucht, kortom dat men zich richt naar het zuivere Woord van God, alles wat daarmee in strijd is verwerpt en Jezus Christus erkent als het enige Hoofd. Hieraan kan men met zekerheid de ware kerk kennen en niemand heeft het recht zich van haar af te scheiden.

Dr. Hendriks: bedankt voor de publieke erkenning dat de GKv al vanaf de jaren '80 afscheid heeft genomen van de leer over de kerk ! En met het noemen van de brs. en zrs. in DGK geeft u toch te kennen dat die nog steeds diezelfde leer handhaven. Waarvan akte !

Lees ook het vervolgartikel d.d. 28-01-2013 'Vanuit Woord of wereld?'

1 Hendriks en Te Velde gebruiken de term 'exclusivistisch'. Ik hoop deze - m.i. zeer denigrerende - veroordelende term in een volgend artikel te ontkrachten.
2 Bedoeld wordt niet dat men achter Schilder is gaan staan, maar dat men in de GKv is teruggegaan naar de periode VOOR K. Schilder waarin velen de kerk zagen als denominatie of pluriform.
3 Natuurlijk waren er wel 'dissidente' geluiden, maar over het algemeen werd er confessioneel-normatief gesproken over de kerk.
4 Gepubliceerd in Transparant 22.2 (april 2011) 11-15.
5 In interview aan G. Puchinger uit 1966

Laatst aangepast op woensdag 20 april 2016 12:02  

Nieuws

Een nieuwe website uit GKv over bezinning vrouw en ambt

Gisteravond is de site online gegaan inzake de bezinning die achter de schermen gaande is rond MV en ambt. Deze site is opgericht door een aantal predikanten, een zuster en een broeder uit de... [More...]

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‚ÄėOri√ęntatie in de actuele situatie... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het ori√ęnterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]