Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Verklaring Gereformeerdekerkblijven.nl

Verklaring Gereformeerdekerkblijven.nl

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Klik hier voor de link naar de definitief vastgestelde Verklaring d.d. 22-12-2012 op gereformeerdekerkblijven.nl

Samenvatting Verklaring - Een beroep op alle gereformeerden:

We zijn dankbaar voor wat God ons in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) geschonken heeft.

Er is altijd strijd en vreugde geweest. De bandbreedte van wat wij ‘gereformeerd’ noemen, is groter dan vaak onder ons gedacht is in de jaren na de Vrijmaking. Wij zijn ook erkentelijk voor alles wat niet slechts christelijk heet, maar ook christelijk is. Ook al is er geen sprake van kerkelijke eenheid.

De grondslagen zijn in geding:

  • De binding aan de gereformeerde belijdenis wordt niet altijd in de praktijk nageleefd. Er wordt deelgenomen aan de Nationale Synode. Begrijpelijk vanuit deze tijdgeest en te verklaren uit verzet tegen kerkisme dat we terecht achter ons willen laten.
  • Wij maken ons ook zorgen over moderne, niet-gereformeerde hermeneutische concepten in de uitleg van de Heilige Schrift.
  • Ook zien wij onder ons steeds meer missionaire arbeid ontstaan waarbij men zich niet ondubbelzinnig wenst te binden aan het bovengenoemd fundament van ons kerkelijk samenleven.
Ons geloof komt onder druk te staan als wij de binding aan de Schrift en de daarop gefundeerde gereformeerde belijdenis prijsgeven:
  • Een kerk die de ouders vrijlaat hun kinderen al of niet te laten dopen, schendt wat de Schrift ons leert en wat de gereformeerde belijdenis nazegt over het verbond dat God met ons en onze kinderen gesloten heeft.
  • We spreken de mensen aan in hun zeer diverse omstandigheden en opvattingen, maar dan zonder te zwichten voor opvattingen die strijden met het evangelie, zoals wij dat als gereformeerde kerken belijden.
    Wij bepleiten daarom de noodzaak van een christelijke levensstijl.
  • In onze geseculariseerde maatschappij blijven wij de zondag gebruiken als speciale dag voor de kerkdiensten.
  • We houden vast aan het huwelijk zoals God het heeft ingesteld en verwerpen daarom het homoseksueel samenleven.
  • Het onderwijs van Christus en zijn apostelen heeft er tot op heden niet toe geleid dat onze synodes de kerkelijke ambten hebben opengesteld voor vrouwen.

Wat te doen nu velen onder ons zuchten onder wat er in hun eigen kerkelijke gemeente gebeurt?

  • Dringende advies niet afscheiden, omdat de GKv kerken niet meer gereformeerd zijn. Dat kunnen we pas nadat we alles hebben gedaan om verontrustende ontwikkelingen te stuiten.
  • Uitwijken kan voor ouders en kinderen nodig zijn. Maar laten we wel proberen tussen ‘blijven’ en ‘heengaan’ elke mogelijkheid aan te grijpen, die ons verbonden houdt in onze strijd tegen het verval in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt).
  • Wij willen op de kerkelijke vergaderingen een krachtig beroep doen om weer een duidelijke gereformeerde koers te varen. Een vervallen kerk is nog geen valse kerk (art. 28, 29 NGB)
  • Een landelijke organisatie zal nodig zijn om in woord en geschrift, door het organiseren van bijeenkomsten, door adviezen te geven, etc., onze plaats binnen de kerken in te nemen.

Met deze verklaring doen wij een beroep op alle gereformeerden die onze zorg delen. In de details en in het leggen van accenten zullen we onderling kunnen verschillen. Als we elkaar vinden in de noodzaak van het zoeken naar echte onderlinge vrede, is ieder welkom!

 


Hieronder de concept verklaring d.d. 29-09-2012, voor de definitieve verklaring klik hier.

Verklaring

EEN BEROEP OP ALLE GEREFORMEERDEN

Uit liefde voor de gereformeerde kerken

Wij beginnen met onze dank uit te spreken voor wat God ons in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) geschonken heeft. In deze kerken zijn wij gedoopt en onderwezen over de bevrijding van al onze zonden door het lijden en sterven van Jezus Christus. In deze kerken hebben wij belijdenis van ons geloof afgelegd en we vieren er het heilig avondmaal. Wij verwachten Jezus’ terugkeer, waarmee  een einde zal komen aan het leed en verdriet, dat ons allen treft.

Door de gereformeerde kerken weten wij ons verbonden aan de ene, heilige, katholieke en christelijke kerk van alle eeuwen. Wij denken met vreugde terug aan de voorgangers die ons in het verleden het woord van God gebracht hebben. Zonder de kerk kunnen wij niet leven. Rechtvaardige kritiek, die er op het verleden en heden van de gereformeerde kerken uitgebracht kan worden, moet er niet toe leiden dat wij de kerk de rug toekeren. Wij geloven dat wij deel uitmaken van de gemeenschap die door Jezus Christus als zijn bruid gereed gemaakt wordt, zonder vlek of rimpel, heilig en zuiver (Ef. 5,27).

Altijd strijd en vreugde over wat gereformeerd is

Over het gereformeerde karakter van de kerk is er vanaf de grote Reformatie altijd strijd geweest. Eenheid en waarheid horen samen te gaan. Maar de Schrift is er zeer duidelijk over dat de gemeente van Christus, niet minder dan het oude Israël, voortdurend bedreigd wordt door afval van het geloof. Zonder strijd is er geen ingang in het koninkrijk van de hemelen mogelijk. Letten we op ons eigen gereformeerd verleden in Nederland, dan danken wij Hem hoe Hij door Afscheiding, Doleantie en Vrijmaking heen onze kerken bewaarde bij de waarheid van zijn Woord en het gereformeerd belijden.
Tegelijk beseffen wij dat het begrip ‘gereformeerd’ meer omvat dan alleen ‘vrijgemaakt gereformeerd’. Wij verheugen ons over elke gemeenschap, binnen en buiten Nederland, die er blijk van geeft de gereformeerde religie te belijden. De bandbreedte van wat wij ‘gereformeerd’ noemen, is groter dan vaak onder ons gedacht is in de jaren na de Vrijmaking. Kerkisme als versmalling van wat gereformeerd mag heten, moet onderkend worden. Anderen in Nederland en buiten ons land beleven hun gereformeerde geloof anders dan wij. Deze pluriformiteit is gezond voor de kerk, zolang anders-gereformeerd niet anti-gereformeerd gaat betekenen.
Wij zijn ook erkentelijk voor alles wat niet slechts christelijk heet, maar ook christelijk is. In het ontdekken van het wereldwijd geloof in Jezus Christus vinden wij vreugde, ook daar waar kerkelijke eenheid helaas geen realiteit kan worden.

Grondslagen in geding

Als gereformeerden is ons geloof onder woorden gebracht in de Drie Formulieren van Eenheid. Evenals andere gereformeerde kerken in binnen- en buitenland hebben de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) afgesproken dat deze drie geschriften het akkoord vormen voor ons kerkelijk samenleven. Hoogleraren, predikanten en andere ambtsdragers onder ons tekenen vóór de aanvang van hun kerkelijke arbeid deze Drie Formulieren. Zo willen wij de eenheid bewaren zonder de waarheid geweld aan te doen.

Helaas wordt deze binding aan de belijdenisgeschriften niet altijd in de praktijk nageleefd. Op een zeer aangelegen punt tonen de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) een totaal ander beeld dan enkele decennia geleden. Toen belemmerde onze gereformeerde overtuiging ons om aan allerlei interkerkelijke activiteiten mee te doen. Nu hebben onze kerken plaatsgenomen in de zogeheten Nationale Synode van Dordrecht, waar alle kerken, orthodox of vrijzinnig, welkom zijn. Wij kiezen daarmee voor eenheid, terwijl de praktijk laat zien dat wij gaan zwijgen over de waarheid. Vroeger kwamen we er nog voor uit dat we zoons en dochters van de Reformatie, de Afscheiding, de Doleantie en de Vrijmaking waren.
De bedoelingen van velen om vandaag gewoon mee te doen aan activiteiten als de genoemde Nationale Synode, is in het licht van de tijdgeest begrijpelijk. Ook is deze grote verandering te verklaren uit verzet tegen het kerkisme dat we terecht achter ons willen laten. Maar nu gaan wij doen alsof de vele kerken in de grond van de zaak het wel met elkaar eens zijn. Vrijzinnigheid wordt dan uiteraard een randkwestie, die – zoals sommigen in hun optimisme denken – vanzelf wel uitsterft.

Wij maken ons ook zorgen over moderne, niet-gereformeerde hermeneutische concepten in de uitleg van de Heilige Schrift. De historiciteit van wat zich in de Schrift als geschiedenis aandient, is niet meer onomstreden. Naast de Schrift krijgen eisen van de eigen tijd en van de context van de maatschappij waarin we leven, een beslissende betekenis. Helaas is van een duidelijke en ook door de Theologische Universiteit Kampen toegezegde standpuntbepaling over de uitleg van de Heilige Schrift weinig terecht gekomen.

Ook zien wij onder ons steeds meer missionaire arbeid ontstaan waarbij men zich niet ondubbelzinnig wenst te binden aan het bovengenoemd fundament van ons kerkelijk samenleven. Vraagt de moderne missionaire arbeid niet om een heel andere aanpak dan het gebeurde in onze zending en evangelisatie, zo verdedigt men zich. Wij antwoorden: Waarom ontplooit u geen missionaire arbeid in duidelijk gereformeerde geest, zoals dat vandaag door gereformeerden op vele plaatsen in de wereld nog steeds gebeurt?
Het heeft ons getroffen dat de theologische opleiding in Kampen niet kritisch dergelijke zaken toetst, maar luide haar instemming betuigt met wat er in de pioniersgemeenten gedacht en gedaan wordt. Men zet er zelfs het stempel op van ‘overweldigende instemming met het klassieke gereformeerde belijden’ (Ned. Dagblad van 4 sept. 2012) – een kwalificatie die de werkelijke stand van zaken geweld aandoet.

Gereformeerd in leer en leven

Het is niet zo moeilijk aan te geven hoe in allerlei zaken ons geloof onder druk komt te staan als wij de binding aan de Schrift en de daarop gefundeerde gereformeerde belijdenis prijsgeven. Wij noemen een aantal punten:

De kerk bestaat uit volwassenen en kinderen. Het teken van de doop is voor al deze leden van de kerk de bevestiging van Jezus’ arbeid ten bate van onze redding. Reeds in de tijd van de grote Reformatie trad er met betrekking tot het punt van de kinderdoop een scheiding op tussen de gereformeerden en de dopersen, die hun kinderen niet lieten dopen. Het getuigt van ondankbaarheid de doop aan onze kinderen te onthouden. Een kerk die de ouders vrijlaat hun kinderen al of niet te laten dopen, schendt wat de Schrift ons leert en wat de gereformeerde belijdenis nazegt over het verbond dat God met ons en onze kinderen gesloten heeft.

Wat wij belijden, behoren we ook uit te dragen in ons leven Het geloof geeft vorm aan ons leven. We moeten ons voor het evangelie niet schamen, maar er in al onze (missionaire) arbeid van getuigen. We spreken de mensen aan in hun zeer diverse omstandigheden en opvattingen, maar dan zonder te zwichten voor opvattingen die strijden met het evangelie, zoals wij dat als gereformeerde kerken belijden.

Wij bepleiten daarom de noodzaak van een christelijke levensstijl. Eer brengen aan de Drie-enige God gaat boven het zoeken van eigen genot uit. In het genieten weten we ons gebonden aan de geboden die God en Jezus Christus ons gegeven hebben (Matt. 19,17; Joh. 14,15.21). De ware vrijheid luistert naar de wetten van God, die nimmer als ‘oudtestamentisch’ opzij gezet kunnen worden, maar voor alle tijden gelden. Voor een heilig leven blijft de voortdurende prediking van de wet en de verkondiging van de belofte van vergeving van al onze zonden nodig.

De leiding van de Heilige Geest is ons toegezegd om te onderscheiden waarop het aankomt. In onze geseculariseerde maatschappij blijven wij de zondag gebruiken als speciale dag voor de kerkdiensten, waarin wij de Schriften horen uitleggen en ons bezinnen op het christelijk geloof. We houden vast aan het huwelijk zoals God het heeft ingesteld en verwerpen daarom het homoseksueel samenleven. Man en vrouw heeft Hij ijin samenleving en kerk een eigen positie gegeven. Zij zijn zeker gelijkwaardig, maar niet gelijk. Het onderwijs van Christus en zijn apostelen heeft er tot op heden niet toe geleid dat onze synodes de kerkelijke ambten hebben opengesteld voor vrouwen.

Wat te doen?

Velen onder ons zuchten onder wat er in hun eigen kerkelijke gemeente gebeurt. Zij vragen zich voortdurend af wat ze moeten doen. Blijven of heengaan? Kerkdiensten zijn vaak happenings geworden, afgestemd op wensen van individuen of groepen in een gemeente. Van de door onze synodes aangeboden liturgieën wordt of niet of op zeer vrije manier gebruikgemaakt. De voorlezing van de Tien Geboden vindt vaak niet of op povere wijze plaats, in de mening dat we de wet als oudtestamentisch niet meer nodig hebben. Het zingen van de psalmen moet om dezelfde reden wijken voor het vrije lied. Ook beluisteren velen tot hun verdriet oppervlakkige en vooral geruststellende prediking, waarin aan de ernst van onze schuld en aan de rijkdom van Gods genade in Christus geen recht wordt gedaan.

Wat te doen? Moeten we ons van de Gereformeerde Kerken afscheiden, omdat ze niet meer gereformeerd zijn? Anderen deden dat reeds. Moeten we ons bij hen aansluiten? Ons dringend advies is dat niet te doen. Er is alle reden ons zorgen te maken over ontwikkelingen in onze kerken. Maar ons van deze kerken afscheiden kunnen we pas nadat we alles te hebben gedaan om verontrustende ontwikkelingen te stuiten. Voor deze ongetwijfeld moeitevolle strijd moeten we ons inzetten. Laten wij ons tot het uiterste inspannen onze krachten – en dan gebundeld – te gebruiken.

Wij beseffen dat het plaatselijk moeilijk, ja onmogelijk kan worden, de eigen kerkdiensten nog te bezoeken. Het kan gebeuren dat de kerkdienst ons geloof niet meer bevestigt en verdiept, zodat we met verdriet de dienst verlaten. Ook is het mogelijk dat het (catechetisch) onderwijs geen werkelijk onderricht meer geeft in de Schriften. Uitwijken kan voor ouders en kinderen nodig zijn. Maar laten we wel proberen tussen ‘blijven’ en ‘heengaan’ elke mogelijkheid aan te grijpen, die ons verbonden houdt in onze strijd tegen het verval in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt).

Wij willen op de kerkelijke vergaderingen een krachtig beroep doen om weer een duidelijke gereformeerde koers te varen. Wij zien het verval, maar een vervallen kerk is nog geen valse kerk, zoals daarover onze confessie (Ned. Geloofsbelijdenis, art. 28 en 29) spreekt.
Laten we aansluiting zoeken bij allen die eveneens leed dragen over de gang van zaken. Laten we landelijk proberen, als uitvloeisel van onze bijeenkomst in Spakenburg op 29 september 2012, elkaar te bemoedigen in het geloof. Een landelijke organisatie zal nodig zijn om in woord en geschrift, door het organiseren van bijeenkomsten, door adviezen te geven, etc., onze plaats binnen de kerken in te nemen. Daarbij zal ons doel niet zijn de groep, maar de kerken te dienen die wij liefhebben.

Laten we ons voor alles oefenen in de godsvrucht, zodat we ons leven kunnen leggen in de handen van de HERE en kalm (stil) kunnen zijn (Ps. 37,5-8). Niet wij, maar Jezus Christus brengt zijn kerk tot haar voltooiing.

Beroep op alle gereformeerden

Velen doen er liever het zwijgen toe, omdat zij vrezen voor deining in de kerken. Velen hebben angst voor een nieuwe scheuring. Het is uit het voorgaande duidelijk dat wij geen nieuwe scheuring beogen. We beseffen ook dat het voor velen, zoals ook voor onszelf, aangenamer is te zwijgen. We moeten echter niet alleen op tijd zwijgen, maar ook op tijd spreken, met de bedoeling de eenheid in onze kerken te dienen.
Wie over het bevorderen van vrede spreekt, moet beginnen in eigen kerkverband. Het schaadt de vrede als ja en nee tegenover elkaar staan in het nakomen van wat wij elkaar beloofd hebben.

Met deze verklaring doen wij een beroep op alle gereformeerden die onze zorg delen. In de details en in het leggen van accenten zullen we onderling kunnen verschillen. Als we elkaar vinden in de noodzaak van het zoeken naar echte onderlinge vrede, is ieder welkom!

Aanvaard als basistekst voor onze verdere activiteiten op de vergadering van 29 september 2012 te Spakenburg


 

Overige links over deze verklaring:

04-10-2012 bertloonstra.nl - Gereformeerde kerk blijven

Twijfel ik daarmee aan de oprechtheid van de initiatiefnemers of aan de goede redenen die ze kunnen hebben? Aan het eerste geenszins, aan het tweede ten dele. Over het geheel genomen vind ik het goed dat zulke bezorgdheden worden geuit. Maar laat dat dan wel gebeuren in een zoeken van het open gesprek, om elkaar beter te verstaan en van elkaar te leren, om samen verder te komen in plaats van een polariserende tactiek te zoeken die kennelijk tot doel heeft een bepaald geluid te versterken en daarmee neerkomt op het streven naar invloed. Maar dat is niet gereformeerd.

Laatst aangepast op zaterdag 12 juli 2014 13:33  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]