Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Boekaankondiging: De doorgaande revolutie. De ontwikkeling van de GKv in perspectief door Gerard Dekker - 'Vrijgemaakten gaan synodalen achterna'

Boekaankondiging: De doorgaande revolutie. De ontwikkeling van de GKv in perspectief door Gerard Dekker - 'Vrijgemaakten gaan synodalen achterna'

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

De Doorgaande revolutie  van de gereformeerde kerken vergelijkt de ontwikkelingen van de GKv met de vroegere synodaal gereformeerde kerken. De ontwikkeling van de synodaal Gereformeerde Kerken (door Dekker beschreven in het boek De stille revolutie uit 1992) was voor de vrijgemaakt Gereformeerde Kerken een waar schrikbeeld. Maar toch werd van godsdienstsociologische zijde de verwachting uitgesproken dat ook de vrijgemaakte kerken niet aan een soortgelijke ontwikkeling zouden kunnen ontkomen.

De vergelijking in De doorgaande revolutie laat nu zien dat de in de laatste decennia opgetreden veranderingen in de huidige vrijgemaakt Gereformeerde Kerken grote overeenkomsten vertonen met de veranderingen die de synodaal Gereformeerde Kerken destijds doormaakten. Na de beschrijving van de veranderingen stelt de auteur de vraag aan de orde hoe we die ontwikkeling zouden kunnen of moeten waarderen.

11-02-2013 adckampen.nl - Boekpresentatie 1 maart - citaat:

Graag nodigen het Archief- en Documentatiecentrum en Uitgeverij Vuurbaak u uit voor de presentatie van het boek De doorgaande revolutie. De ontwikkeling van de Gereformeerde Kerken in perspectief geschreven door de godsdienstsocioloog dr. Gerard Dekker en uitgegeven in de Ad Chartas Reeks. De presentatie vindt plaats op vrijdag 1 maart 2013 in de Aula van de Theologische Universiteit, Broederweg 15 te Kampen, en vangt aan om 15.00 uur.

12-02-2013 Refdag.nl - Dr. Dekker beschrijft „revolutie” in GKV - Inleiding:

KAMPEN – Binnen de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKV) treden de laatste decennia veranderingen op die grote overeenkomsten vertonen met veranderingen die zich tussen 1950 en 1990 voltrokken in de Gereformeerde Kerken in Nederland.

13-02-2013 hetgoedeleven.com - Prof. Dekker beschrijft ‘revolutie’ in GKV - citaat:

Een waar schrikbeeld

Dekker, emeritus hoogleraar godsdienstsociologie aan de Vrije Universiteit, publiceerde in 1992 het boek De stille revolutie. Daarin beschreef hij hoe zich binnen de Gereformeerde Kerken tussen 1950 (meer nog: 1960) en 1990 een omvangrijk veranderingsproces had voltrokken, door hem getypeerd als ‘stille revolutie’.

Voor de GKV, die zich in 1944 hadden ‘vrijgemaakt’ van de Gereformeerde Kerken was deze ontwikkeling een ‘waar schrikbeeld’, schrijft prof. dr. George Harinck, directeur van het ADC, in zijn uitnodiging voor de presentatie. ‘De vergelijking in De doorgaande revolutie laat nu zien dat de in de laatste decennia opgetreden veranderingen in de huidige vrijgemaakt Gereformeerde Kerken grote overeenkomsten vertonen met de veranderingen die de synodaal Gereformeerde Kerken destijds doormaakten.’

13-02-2013 nd.nl - ‘Vrijgemaakten gaan synodalen achterna’ - Inleiding:

AMSTERDAM - De vrijgemaakt-gereformeerden zullen zich in de komende jaren ontwikkelen in dezelfde richting als de synodaal-gereformeerden voor hen.

Dat stelt de gereformeerde godsdienstsocioloog Gerard Dekker in zijn nog te verschijnen boek De doorgaande revolutie. Daarin onderzoekt Dekker de ontwikkelingen in het vrijgemaakt-gereformeerde kerkverband op het gebied van leer en leven, en vergelijkt hij zijn bevindingen met zijn eerdere onderzoek uit de jaren negentig naar de Gereformeerde Kerken (synodaal).Het boek wordt 1 maart gepresenteerd aan de Theologische Universiteit van de ...

 


 

Meer over de stelling dat de vrijgemaakten de synodalen achterna lopen:

werkenaaneenheid.nl 23-02-2013 - GKv: krimp en identiteitscrisis

31-10-2011 Digibron.nl -  Ex-directeur LVGS drs. H. Lamberink zei over het achterna lopen in een interview het volgende:

In de gereformeerd vrijgemaakte organisaties heerste nu een tijdlang de tendens dat men afstand nam van alles wat naar het vrijgemaakte sfeertje riekte."

Het zijn positieve veranderingen, vindt Lamberink. "Neem als voorbeeld de liturgie. Daarover is veel discussie geweest: We gaan de "synodale" kerken achterna... Maar haal je met een gitaar een valse leer binnen? Daar geloof ik niets van. Het is goed dat het allemaal wat eigentijdser wordt. De kerk is niet meer zoals de eerste christenen die uitgevonden hebben; de Geest leidt voortdurend naar nieuwe vormen en keuzes. Er wordt anders gepreekt dan twintig jaar geleden, maar ik ben niet somber over de inhoud.

Het gaat er ook niet om dat het allemaal wat eigentijdser wordt, maar dat de gereformeerde kerken vroeger de Here wilden dienen op grond van Schrift en belijdenis en sinds de jaren '90 de behoeften van de mens als uitgangspunt worden genomen. Als het de Geest zou zijn die voortdurend naar nieuwe vormen en keuzes leidt, zouden al deze veranderingen gebaseerd moeten zijn op Schrift en belijdenis - maar dat is nu juist niet het geval. Men heeft deze vormen en keuzes tot neutraal terrein verklaard en het uitgangspunt genomen in de (post)moderne mens. Zo is het gegaan in de synodale kerken en zo is het - enkele tientallen jaren later - gegaan in de vrijgemaakte kerken.
Wat mij (als buitenstaander) vooral is opgevallen eind jaren '70, begin jaren '80 tussen synodale en vrijgemaakte kerken is dat de jeugd in de synodale kerken er bij betrokken moest worden terwijl de jeugd in de vrijgemaakte kerken betrokken was! In de synodale kerken verwachtte men het toen van methodieken om de jeugd te stimuleren, in de vrijgemaakte kerken werd het geloof van de jeugd gewerkt en versterkt door Woordverkondiging. In de synodale kerken richtte men zich steeds meer op de mens, in de vrijgemaakte kerken was men gericht op God. Het verschil in de preken was: abstract vs. concreet en zalvend vs. confronterend. Notabene: de synodale kerkdiensten waren veel eigentijdser, de vrijgemaakte kerkdiensten helemaal niet.
De ontwikkeling in de GKv is van de reformatie en doorgaande reformatie via een stille revolutie overgegaan in de doorgaande revolutie.

15-01-2011 Van een buitenstaander (Wim Schrijver) op een blog ('Hellend vlak') dat ook als rubriek verscheen op de zaterdagse pagina spiritualiteit in de leeuwarder courant lazen we het volgende:

Er wordt onder de ‘gewone’ vrijgemaakten wel eens meesmuilend gedaan over die ‘nieuwe’ vrijgemaakten, maar daar is geen reden toe. De afgescheidenen houden de anderen een spiegel voor: ooit waren wij met z’n allen ook min of meer zo.
De vrijgemaakten zijn in razend tempo ingrijpend veranderd, ik schreef er hier al eens over. In dat verband wordt graag de term ‘voortschrijdend inzicht’ gebruikt, maar ik heb ernstige twijfels of daar wel sprake van is.

Neem het artikeltje dat vandaag in het ND boven dat over de ‘nieuwe’ vrijgemaakten staat: ‘Bind in bij de verdediging kinderdoop’. Het gaat over een artikel van predikant Jan-Willem Roosenbrand, dat ik gisteren met enige verbazing in De Reformatie las.
,,Het verdedigingen van de kinderdoop werkt niet meer in deze tijd’’, vat het ND zijn artikel samen. Veel ouders, zegt hij, voelen vervreemding bij de polemische toon die in het gereformeerde doopformulier richting andersdenkende christenen aangeslagen wordt.

(...)

Dit is een kleine illustratie - er vallen nog veel meer voorbeelden te geven - van het feit dat de huidige inzichten in mijn ogen niet zo zeer voortschrijdend zijn, maar veel meer illustreren dat er steeds minder kennis is van de eigen leer. En dat er van alles overboord gaat.

(...)

Het hellend vlak van de ‘synodalen’ was altijd een schrikbeeld voor de vrijgemaakten en dat heeft tientallen jaren probaat gewerkt. Overigens, wees gerust, ik geloof niet dat de vrijgemaakten nu op het hellend vlak zitten - ze zijn in een vrije val terechtgekomen.

08-09-2009 refdag.nl - „Gereformeerd zijn mag weer” volgens dr. A. L. Th. de Bruijne - citaat:

De Theologische Universiteit van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt lijkt „de synodalen achterna te gaan.” Lijkt, zei prof. dr. A. L. Th. de Bruijne maandag bij de opening van het academisch jaar van de universiteit.

De hoogleraar ethiek en spiritualiteit aan de universiteit aan de Broederweg in Kampen ging in op de zorgen van „een deel van de achterban”, die een koersverlegging inzake Schriftvisie, schepping, homoseksualiteit of de vrouw in het ambt afwijst.

(...)

Prof. De Bruijne signaleert een verbrokkeling van „een eigen leef- en denkwereld” sinds de jaren tachtig, waarin de gereformeerde theologie een grote plaats had. „We worden samen steeds minder gereformeerd.

18-11-2008 Van een buitenstaander (Wim Schrijver) op een blog ('Vrijgemaakten') dat ook als rubriek verscheen op de zaterdagse pagina spiritualiteit in de leeuwarder courant lazen we het volgende:

Ik loop al wat jaren rond op het brede kerkelijke erf en ik kan zonder overdrijven zeggen dat er geen kerkverband is dat in zo korte tijd zo is veranderd als dat van de vrijgemaakte kerken.
Wie een vrijgemaakte kerkdienst bezoekt, zeker in de grotere steden, loopt grote kans een totaal andere viering mee te maken dan tien, vijftien jaar geleden. Aangepaste diensten, evangelische liederen, ruimte voor de kinderen - wat eens ondenkbaar was, het kan nu allemaal.

(...)

Werd er in een recent verleden nog hoofdschuddend gedaan over zogenaamde kindernevendiensten in andere kerken, nu kennen de vrijgemaakten in steeds meer plaatsen dit ook, alleen noemen ze het bijbelscholen of iets vergelijkbaars. En in de vrijgemaakt-gereformeerde kerk van Leeuwarden gaf onlangs een modaal kerklid voor het eerst in een kerkdienst een getuigenis - ook dat was enige jaren terug nog ondenkbaar. Bijvoorbeeld.

Tip: wie het niet laten kan en tijdens de koffie toch nog eens interessant het woord ‘vrijgemaakten’ wil laten vallen, kan dat doen om mensen, groepen of instellingen te typeren die in hoog tempo de bakens verzetten. Zo van: ,,Het lijken wel vrijgemaakten.’’

26-04-2008 D.J. Bolt schreef naar aanleiding van onderstaande lezing het volgende op eeninwaarheid.nl 'Vertrouwen gevraagd - in multitacten'

Juist in een steeds groeiende problematische verscheidenheid in de kerken is Te Velde’s antwoord m.i. geen "goed woord op zijn tijd"11. Met het pleidooi voor verscheidenheid wordt hijzelf zo debet aan onschriftuurlijke relativering. Het voorgestelde tweetacttwijfelen en duaaldenken is geen profetisch spreken naar de Schrift. Dat maakt ons weerloos tegen dwalingen die onze kerken en daarbuiten teisteren terwijl we het wapen van het Woord juist zo hard nodig hebben.

Te Veldes duale benadering zie je behalve in het referaat ook in zijn vragenbeantwoording. Je ziet dan wat 'de theorie' in de praktijk betekent. Een aantal voorbeelden.
Enerzijds moeten we volgens de hoogleraar de waarschuwingen van prof. Van Deursen12 ter harte nemen ('vrijgemaakten gaan synodalen achterna') anderzijds verwerpt Te Velde Van Deursens stelling dat het in de kerken van de praktijk naar de Bijbel gaat i.p.v. andersom.
Enerzijds wijst hij de stille revolutie in de vroegere synodale kerken aan maar in één adem bagatelliseert hij vergelijkbare dwalingen rond het begin van de Schrift die in onze kerken de kop opsteken. Het heet dan "dat het niet en nergens allemaal zo simpel verloopt".
Enerzijds is bijbels gereformeerd volgens Te Velde: "zie Genesis 1 tot Openbaring 22 en de drie Formulieren van Eenheid". Anderszijds benadrukt hij dat de tijd eigen accenten legt. En noemt als voorbeeld "de roomse mis als een vervloekte afgoderij". Hij vindt dat "accent" nodig in de tijd van de Reformatie toen het niet-aanbidden van de hostie grote consequenties had. Dus eigenlijk vergelijkbaar met zijn collega Harinck die dit belijdenisdeel ook alleen van historische waarde acht en deelname aan de mis vandaag geen probleem vindt in omstandigheden.
Enerzijds staan er volgens Te Velde over 'de vrouw in het ambt' teksten in de Bijbel "waaraan niet te verwrikken valt". Maar anderzijds "moet je op een hoger niveau gaan staan, namelijk wat het betekende voor de praktijk van toen." Voorzichtigheidhalve wil hij zich in Ten Boer er niet verder over uitlaten. Maar zijn collega Harinck zag er geen been in als "gisteren de vrouw in de ambten al was toegelaten".
Enerzijds maakt het wel uit waar we naar de kerk gaan en je mag ook wel over de ware kerk praten "als het maar geen onderwerp wordt". Anderzijds, als gevraagd wordt hoe hij er tegen aankijkt als kinderen hun heil in evangelische of christelijke geformeerde hoek zoeken, hij niet veel verder komt dan dat hij dat "lastig" vindt. En dat het eigenlijk ook onze eigen schuld is want we konden "onze-ware-kerk-keuze tot op de vierkante millimeter aantonen".

Ik laat het hierbij. Hier spreekt een hoogleraar van de kerken duaal, dat is tweeslachtig.
Om het onaardig te zeggen met twee monden, zonder overigens zijn goede bedoelingen in twijfel te willen trekken. Hij verwacht dat, als we hem volgen in zijn manier van omgang met waarheid, eenheid en verscheidenheid in de breedte van de gereformeerde stroming, dat zal leiden "tot meer werfkracht" voor de kerken.
Ik betwijfel dat zeer. Eerder zal de grote uitstroom naar de PKN13 er sterk door worden gestimuleerd. Daar vinden we toch eigenlijk alles wat prof. Te Velde aantrekkelijk vindt?

19-04-2008 D.J. Bolt schreef op eeninwaarheid.nl een uitgebreid verslag van een lezing van dr. M. Te Velde te Ten Boer over 'Waarheid, eenheid en verscheidenheid'. Hieruit citeer ik:

Er wordt gesteld: De vrijgemaakten gaan de synodalen achterna? Te Velde wil een 'tweetact' antwoord geven. Hij vindt het verschrikkelijk dat het gezegd wordt. Er is zoveel goeds dat we met deze vraag God beledigen. Aan de andere kant, er zijn zwakten die aandacht verdienen. Maar we moeten daarvan niet zenuwachtig worden. Samen moeten we consequent op deze dingen ingaan en daarop antwoorden vinden bij de Schrift.

09-01-2008 In een visiedocument van de Vijfhoek (een groep van verontruste GKv-ers) staat:

In het voorgaande hebben we de grote lijn in de kerkelijke ontwikkelingen en daarmee ook veranderingen willen schetsen.
We hebben er op gewezen dat er verschuivingen zichtbaar zijn. Het aandachtspunt is verschoven van God naar mensen. De tijdgeest heeft veel gezag gekregen. Dezelfde ontwikkeling voltrok zich in de synodaal gereformeerde kerken in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw.
Gaan we de synodalen dan toch achterna?
Die ontwikkelingen begonnen zo rond 1950.
Er werd een pleidooi gevoerd voor meer openheid. Thijs Booi (jeugdwerker in de gereformeerde kerken synodaal), die zich leider van de jeugd noemt, vergelijkt de kerk met een broeikas. De ramen moeten open. Hij pleit voor openheid en oecumene. We moeten niet altijd praten over wat we belijden, maar we moeten ons geloof
doen. Dat pleidooi is een program geworden voor wat in de volgende jaren ook gebeurd is.13

(...)

De parallellen tussen de synodaal gereformeerde kerken van toen en de vrijgemaakt gereformeerde kerken nu zijn onmiskenbaar vergelijkbaar. En we weten hoe het verder is gegaan met de synodaal gereformeerde kerken. De Schriftkritiek werd steeds onbeschaamder, bijna niets was nog heilig.
De bijbel hield geen gezag over, alles werd ter discussie gesteld, tot aan de opstanding van onze Heer en Heiland Jezus Christus toe (ds.H.M. Kuitert, ds.H. Wiersinga).
De godsverduistering was zeer breed zonder enig uitzicht op licht. Het hele gereformeerde kerkelijke en maatschappelijke leven is in de tijd van een generatie volkomen ingestort.
Duizenden mensen hebben sindsdien deze kerken verlaten.

(...)

De Vijfhoek heeft de afgelopen jaren gewaarschuwd tegen de kerkelijke ontwikkelingen. Niet uit dogmatische muggezifterij, maar wel omdat iedereen aan de hand van de geschiedenis kan zien waar het naar toe gaat. Als wij ons niet bekeren dan wordt de weg die de gereformeerde kerken synodaal zijn gegaan ook de weg van de GKv.

(...)

De synodaal gereformeerden waren gelovigen die de tijdgeest toegang gaven in hun denken, en die kerk is er aan ten onder gegaan. Ook wij hebben de tijdgeest toegang gegeven tot ons denken en voor ons zal het dezelfde gevolgen hebben. Laten we ons daarom bekeren, voor het te laat is.

20-10-2004 Dr. S. de Marie schrijft in Reformanda over de man-vrouw verhouding. Citaat:

Aan waarschuwingen binnen de GKv heeft het niet ontbroken, tot deze taak heeft REFORMANDA zich zo lang het blad bestaat, geroepen geweten. Maar ook ontbrak het niet aan waarschuwingen van buiten de GKv. Die kwamen allereerst van de kant van afgevaardigden van buitenlandse zusterkerken. Maar er waren ook woorden van een hoogleraar uit de GKN, prof. dr. G. Dekker die nu, tien jaar later, nog herinnerd worden en zijn weergegeven door Reina Wiskerke in haar situatieschets van de GKv, 60 jaar na de vrijmaking van 1944 (ND, 7 augustus 2004). Zij schrijft:

Boven de markt hangt nog een bekende voorspelling, tien jaar geleden verwoord door de godsdienstsocioloog G. Dekker: de 'vrijgemaakten' gaan de 'synodalen' achterna. Het hellende vlak dreigt echt, zei hij bij de herdenking van vijftig jaar Vrijmaking. Gereformeerden staan van oudsher met beide benen in de wereld, legde hij uit. En daarom zijn ze niet immuun voor die wereld, zoals de synodaal-gereformeerden (inmiddels opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland) al hebben laten zien. Dat vrijgemaakt-gereformeerden kort daarvoor vrouwen in de kerk stemrecht hadden gegeven, vond hij tekenend. Bij de synodaal-gereformeerden leidde dat tot toelating van de vrouw tot alle ambten.

 

01-03-2003 De Reformatie - Nuchter en verantwoordelijk handelen - G.J. van Middelkoop - hij geeft hierin het beeld dat is geschetst door de brochure 'Laten we ons bekeren' en zijn oordeel:

Breed verval: beeld
Laten we verder eens kijken naar het algemene verval in de kerken. We lezen dat we met ons allen doortrokken zijn van een verkeerde geest waarbij de mens en zijn beleving op de voorgrond komen te staan. Op allerlei gebied wordt de zekerheid van het geloof en de radicale gehoorzaamheid in het verbond ontkracht en de antithese ingewisseld voor de synthese. De praktijk in veel plaatselijke kerken wordt gekenmerkt door een steeds verder gaande ongehoorzaamheid aan Gods geboden. We houden niet meer vast aan absolute waarheden. De gemeente wordt discussie-instituut. Naast de norm van Gods Woord stellen we die van ons persoonlijk inzicht en onze persoonlijke beleving. De achterliggende geest is die van de mens die in ongehoorzaamheid zijn eigen weg wil gaan. In de afgelopen twintig jaar heeft zich een stille revolutie voltrokken. De herders hebben zich niet verzet tegen allerlei normvervagende boodschappen die bij de kerkleden binnenkwamen. Steeds meer kerkleden vullen de zondag eigenzinnig in; bezoeken de tweede kerkdienst niet meer of werken op zondag. Ze gaan makkelijker om met echtscheiding en kerkenraden accepteren dat. Het belang van gereformeerde organisaties wordt steeds minder ingezien. In het voetspoor van het ND verbrak de ene organisatie na de andere de band met de kerk. Zo ontstaat er toenemende ruimte voor de invloed van dwaling in denken en leven van kerkleden. Kerkelijke grenzen vervagen; het kerkbesef staat onder druk; het werk van de HERE in de reformaties van zijn kerk wordt geringgeschat. Er is een drang naar eenheid die het met vragen van waarheid en dwaling niet zo nauw neemt.

Breed verval: werkelijkheid
Deze schets van ons kerkelijk leven laat een aantal zwakke punten zien, die we niet hoeven te ontkennen om het met de strekking en conclusies beslist oneens te zijn. In het avondmaalsformulier zeggen we: zonder twijfel zijn er nog veel zonden en gebreken in ons hart en leven. We hebben geen volkomen geloof. Wij dienen God niet met zoveel ijver als wij verplicht zijn. Wij hebben dagelijks met de zwakheid van ons geloof en de kwade begeerten van ons vlees te strijden. Maar: we begeren tegen ons ongeloof te strijden en naar alle geboden van God te leven. Als dat waar is, en we elkaar daarop kunnen aanspreken, mag niemand beweren dat we ten diepste gedreven worden door een verkeerde geest die ons in ongehoorzaamheid onze eigen weg doet gaan. Ik stem toe dat ons leven met de HERE vandaag op allerlei manier bedreigd en aangetast wordt. Dat er reden is tot bezinning en zelfcorrectie, tot onderling beraad en opscherping van elkaar. Maar al onze dwarsheid en verduistering van blik nemen niet weg dat God een goed werk in ons leven begonnen is en daarmee ook vandaag doorgaat. Oog daarvoor in eigen leven moet ons bewaren voor een kil en afstandelijk spreken over broeders en zusters in de kerk. En ook voor een ongenuanceerd doorschieten in tekening en kwalificatie die de werkelijke stand van zaken geen recht doet.

22-02-2003 De Reformatie - 'Een oproep tot reformatie' - G.J. van Middelkoop (toenmalig eindredacteur van De Reformatie) - hij vat de LWVKO brochure 'Laten wij ons bekeren' t.a.v. de stille revolutie als volgt samen:

Waar ligt de bron van deze deformatie in de kerken? Hoe komt het dat het denken zo verduisterd is geworden, dat de waarheid ten onder wordt gehouden, dat ze vermengd wordt met de leugen en dat daardoor ook de broederliefde is verkild? De achterliggende geest is die van de mens die in ongehoorzaamheid zijn eigen weg wil gaan. In de afgelopen twintig jaar heeft zich een stille revolutie voltrokken. Het verbijsterende is, dat veel herders van Gods volk, onze dienaren des Woords, tegen deze verkeerde tendensen niet duidelijk tegenweer boden. De wapenrusting is veronachtzaamd en allerlei normvervagende boodschappen konden binnenkomen, onder andere door de EO. Zo komt het tot een voel-je-goed en een ik-mag-er-zijn geloof. Het is in onze Gereformeerde Kerken uitgelopen op de gereformeerde herder die zichzelf postmodern noemt, en die zich van daaruit legitimeert voor zijn onzekerheden, twijfels en onmacht. Hoe worden de schapen misleid door verblinde herders!

Hij concludeert:

Heilloze radicalisering
Tot zover een uitvoerige samenvatting van de stukken die Reformanda en de Werkgroep in de eerste week van februari verspreidden. Naar mijn idee is de lezer allereerst gediend met een feitelijke weergave. Om te weten wat er leeft. Voor het bepalen van een standpunt. En voor het noodzakelijke gesprek met elkaar in de gemeente, als gelovigen met elkaar én ambtelijk. Opvallend is de grote stelligheid waarmee de broeders spreken. En de radicaliteit waarmee ze dingen stellen. Die radicalisering kreeg al stem op de jaarvergadering van Reformanda van 15 april 2000. De discussie daarover heeft toen helaas niet geleid tot een wederzijds streven om, zonder iets toe te dekken, de dingen in de juiste proporties te blijven zien. En zo de eenheid en de vrede van de kerken te dienen. In gehoorzaamheid aan Gods Woord, inhoudelijk, maar ook wat de onderlinge omgang betreft. Helaas wilde het blad toen niet terugkomen op zijn zeer dubieuze stellingname waarin het broeders en zusters, die ons in de kerk gegeven zijn, kwalificeerde als mensen die hun eigen hart volgen, terwijl anderen in een Eliapositie verkeren en in een tijd waarin de grondslagen vernield zijn nog maar weinig kunnen doen. Ik constateer dat de radicalisering bij de schrijvers van de brieven en de brochure verder is voortgegaan, waardoor zij komen tot een beeldvorming die een karikatuur tekent van ons kerkelijk leven en tot een oordeelsvorming die aan ontwikkelingen en personen geen recht doet. En uitgaande van deze beeldvorming en oordeelsvorming oproepen tot een stellingname en tot daden die henzelf en anderen dreigen te brengen op een heilloze weg. Volgende week meer over deze punten en over de vraag hoe wij met elkaar verantwoord kunnen omgaan met deze situatie.

06-02-2003 LWVKO - Laten wij ons bekeren - een oproep tot reformatie - citaat:

Stille revolutie
Waardoor is het in de kerken zover gekomen? We kunnen daar een lange historische analyse op los laten die misschien wel direct na de Vrijmaking moet beginnen. Want toen al werd er bederf aangewezen. De kern van de afval is echter niet zo uniek: het is altijd weer de mens die in ongehoorzaamheid zijn eigen weg wil gaan. In onze tijd is dit wellicht bevorderd door de ongebreidelde welvaart met zijn verleidingen en verlokkingen, leidend tot een houding van consumentisme. De vanzelfsprekendheid die zich meester begon te maken in de kerken t.a.v. de geloofszekerheid leidde tot verslapping in de geloofsopvoeding en onderwaardering van de geestelijke wapenrusting. Al meer werden we een prooi van een wereld van vermaak en ontspanning. Het gevoel van mondigheid ging de eerbiedige gehoorzaamheid verdringen. Het emancipatie- en autonomiedenken van de wereld ging onze kerk niet voorbij. Dit proces heeft zich in zo’n twintig jaar als een soort stille revolutie voltrokken. Er ontstond een streven naar het grote getal en het streven om de bijbelse boodschap aannemelijk te maken voor de eigentijdse ‘postmoderne’ mens. Het hiermee gepaard gaande gedachtengoed van een vrijheid in levensstijl, liturgie en kerkkeus kreeg via het Nederlands Dagblad en een blad als Bij de Tijd stelselmatig ingang in de gezinnen en werkte door bij de intelligentsia. Het heeft zijn verdere uitwerking gekregen in de openstelling en fusies van onze verenigingen en organisaties, ja zelfs van onze scholen. Alles ten koste van de eigen gereformeerde identiteit.

16-02-2002 De Reformatie - R.J. Meijer - DE KERK - 'DE SYNODALEN ACHTERNA'?

Terwijl liturgische vernieuwing de kerk werd ingedragen, werd Gods Woord als geestelijke basis de kerk uitgedragen.
Dat is tegelijk het grote verschil met onze situatie: de positie van Gods Woord. En daarom is de suggestie van de kreet dat wij achter de synodalen aanrennen zo oppervlakkig.

In hetzelfde artikel was men toen nog wel zeer negatief over de synodalen die via Samen op weg zijn opgegaan in de PKN. Tegenwoordig staat men daar veel positiever tegenover en gaat men zelfs met hen in gesprek. En men dacht - overigens dacht men dat ook in de synodale kerken tijdens de liturgische vernieuwingen daar - dat het wel goed zat met de positie van Gods Woord! In 2013 is ook veel duidelijker geworden hoe men in de GKv in de praktijk staat tegenover Schrift en Belijdenis.

12-06-1999 - De Reformatie - G.J. van Middelkoop - Een wankel evenwicht? (Een boekbespreking van de synodaal gereformeerde dr. J.E. Post 'Gereformeerd zijn en blijven, een wankel evenwicht?! - oktober 1998). Boven het vierde hoofdstuk gebruikte Post het volgende motto (hij citeert hier dr. Herman Bavinck uit 1902):

Het is een hellend vlak, waarop wij dan den voet hebben gezet, En eer wij het weten geven wij onze zelfstandigheid prijs, komen wg tot verzwijging, straks tot verzaking van onze beginselen, en durven en kunnen wij niet meer terug, uit vreeze voor de ontdekking van de kleinheid onzer krucht. Van de Gereformeerde gaat men dan allengs tot de Protestantsche, van deze tot de algemeen christelijke beginselen terug, om ten slotte aan te landen bij de holle abstracties van een ziellooze neutraliteit. De neutrale zone, waarop samenwerking mogelijk wordt geacht, neemt in breedte steeds toe. Totdat eindelijk het belang boven plicht, het succes boven recht gaat, en de leuze van het: blind in de toekomst maar ziende op het gebod, in haar tegendeel wordt omgekeerd.

In het boek beschrijft dr. Post o.a. de ontwikkelingen van de Gereformeerde Kerken in Nederland (na de Vrijmaking de synodale GK). We citeren het gedeelte dat ten grondslag lag aan de verandering van de identiteit:

In het begin van de jaren vijftig wilde een nieuwe beweging der jongeren actie ondernemen tegen de malaise in de synodale GK.
Thijs Booy richtte de Werkgemeenschap van Gereformeerde Jongeren op. Vanuit een persoonlijke beleving van het geloof wilden deze jongeren actuele vragen op alle terreinen van het leven bestuderen en zo komen tot een eigentijdse gereformeerde visie. Zij voelden zich sterk aangetrokken tot de Nederlandse Hervormde Kerk, die na de oorlog juist een nieuw elan ontplooide.
Naast de jongeren waren ook andere progressieve krachten werkzaam, met name de zendingsmensen met hun sterk oecumenische instelling.
AlS derde bron van progressieve invloed noemt Post de ontwikkelingen aan de Vrije Universiteit. Discussies over de ouderdom van de aarde en meer openheid voor evolutiedenken leidden tot nieuwe gedachten over het Schriftgezag.

Door dit alles werd er geknaagd aan de oude gereformeerde identiteit.
De innerlijke overtuigingen werden van vraagtekens voorzien.
En naar buiten werden de idealen om de samenleving gereformeerd te beïnvloeden vervangen door een meer aanvaardende houding ten opzichte van de wereld en een streven naar verbetering van de samenleving.
In de loop van de jaren vijftig werd beseft, dat de positie en betekenis van de Gereformeerden onherstelbaar was beschadigd. Aanvankelijk was er nog hoop op herstel. Maar in de loop van de jaren zestig lieten de synodaal Gereformeerde Kerken deze hoop varen en veranderden zij hun identiteit.
Zowel in de opvattingen over de inhoud van wat zij geloofden als in hun praktische opstelling in hun leven veranderden de meeste synodale Gereformeerden sterk. In het begin van de jaren zestig was er sprake van een wankel evenwicht. Het jaaroverzicht 1964 signaleerde 'of een neiging tot conservatisme dat vóór alles wil vasthouden en consolideren, óf een drang naar progressiviteit die tegenover het verleden een zeer kritische houding inneemt.
Krachtens heel haar traditie neigden tot voor kort de Gereformeerde Kerken eerder tot de eerste dan tot de tweede houding. Vandaag zien wij echter niet onaanzienlijke wijzigingen in het beeld optreden.' En er kwam een moment, waarin beseft werd, dat 'oud' uit was en 'nieuw' de enige mogelijkheid. Voortaan werden openheid en dialoog betracht.

en over de huidige situatie:

De synodale Gereformeerde Kerken zien vandaag hun ledental sterk dalen. Ook de betrokkenheid van de kerkleden neemt ernstig af. Gesignaleerd werd, dat er in de kerken een generatie opgroeit die een zo zwakke band met de kerk heeft, dat zij hun kinderen niet meer aan deze kerk verbinden. Dekker sprak van een 'verloren generatie' en voorziet nog vele jaren van kwantitatieve achteruitgang.
Achteruitgang is er ook in de identiteit. Synodale uitspraken worden steeds zo geformuleerd, dat zowel aan de traditionele opvattingen als aan de moderniteit zoveel mogelijk tegemoet gekomen wordt. En dat komt niet ten goede aan de duidelijkheid en concreetheid van de uitspraken.
De officiële tuchtuitoefening is volledig verdwenen. Over alle mogelijke punten die de gereformeerde identiteit raken, wordt zeer verschillend gedacht en gesproken en de leiding van de kerken stelt zich op als 'plurale allemansvriendin'.
Volgens Post kun je niet zeggen dat de synodale GKN 'vrijzinnig' van karakter zijn geworden. Er zijn nog verschillende behoudende stromingen. Veeleer kan gesproken worden van moderne tendenzen die onmiskenbaar grote delen van de synodale GKN kenmerken. Ze zijn een pluriform kerkverband geworden waar in principe alles mogelijk is, van behoudend tot vooruitstrevend.
Daarmee zijn de synodaal GKN steeds meer overeenkomsten gaan vertonen met de pluriforme NHK, met welke zij dan ook samen op weg trachten te gaan.
Maar door al deze ontwikkelingen in ongereformeerde richting hebben de synodaal Gereformeerde Kerken niet langer een positie als leidinggevende groepering binnen de gereformeerde wereld, nationaal en internationaal.

De synodale GKN = Gereformeerde Kerken (synodaal) waarvan de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) zich hebben vrijgemaakt in 1944 nadat de synode van de synodale kerken onder andere prof.dr. K. Schilder heeft geschorst en afgezet. Deze synodale kerken fuseerden in mei 2004 met de Nederlandse Hervormde Kerk en de Evangelisch-Lutherse Kerk tot de Protestantse Kerk in Nederland (PKN).
NHK = Nederlandse Hervormde Kerk. In 1834 en 1886 hebben gereformeerde kerken zich afgescheiden van de Nederlandse Hervormde Kerk en zich in 1892 verenigd in de Gereformeerde Kerken in Nederland.
Zie voor een schematisch historisch overzicht onderaan de pagina van : Wikipedia: Gereformeerde Kerken vrijgemaakt

27-04-1996 - De Reformatie - A.L.Th. de Bruijne - Kop op: op kop

De synodalen achterna

Wel moeten we alert zijn op twee lijnen die vandaag door elkaar heen lopen. Er is de directe invloed van de huidige cultuursituatie: in de vragen rond de Geest, spiritualiteit, inculturatie en schepping.
Maar tegelijk vindt er en inhaalslag plaats op punten die om ons heen al eerder speelden: rond de Schrift, de liturgie, het ambt, de positie van de vrouw, de praktijk naast de theorie, de menselijke subjectiviteit, contextualiteit etc.
Als je die twee lijnen niet uit elkaar houdt, loop je gevaar over te doen wat anderen al eerder deden, terwijl die anderen inmiddels al weer verder gaan. Dan blijf je achter de muziek aanhollen.

(...)

Terecht zijn sommigen dan bezorgd dat we 'de synodalen achterna' gaan. Onbewust inhalen maakt dat je zomaar de gemakkelijkste weg kiest: dat is de route die anderen al eerder aflegden. Dat voorkom je niet door te blijven zitten waar we zitten. Je moet juist achteraf toegeven dat de punten waarop de 'synodalen' voorop gingen op zichzelf ook onze aandacht waard waren. Maar ze moeten aan de orde komen binnen een eigentijds gereformeerde overtuiging rond die thema's die vandaag aan de orde zijn.

Het zou funest zijn als we ons blindstaren op vernieuwing van liturgie of menselijke geloofsbeleving.
Want inmiddels zijn andere zaken aan de orde, bijvoorbeeld: welke samenhang is er tussen God, mens en schepping? Door vandaag de verkeerde vragen centraal te zetten, duw je komende generaties opnieuw naar de inhaalstrook. Zaken als liturgie, praktijkgerichtheid en geloofsbeleving moeten volgens mij worden meegenomen als kleinere onderdelen binnen een bredere bezinning op wat vandaag aan de orde is.
Dan is er onder Gods zegen de kans dat we op een betere manier met dezelfde vragen omgaan als onze omgeving, en dus ook anders uitkomen.

In het artikel wordt gesignaleerd in welke richting de Wereldraad van kerken zich beweegt en wordt en les getrokken voor de huidige situatie. Overigens werd in 1996 in dit artikel nog allesbehalve positief over de Wereldraad geschreven.
Hoe dan ook: men is toch niet op iets anders uitgekomen dan dezelfde weg die de synodalen hebben afgelegd.

Juni 1994 - De Reformatie - M. te Velde - 'VRIJGEMAAKTEN VOOR DE SPIEGEL'

We staan veel voor de spiegel. Niet met onszelf alleen. Maar we halen er ook anderen bij. Beste buurman, zeggen we, kom
er eens bij staan en vertel eens: hoe zien we er uit? Wat denk je van ons? Vind je dat we veranderd zijn? En moeten we dat
erg vinden? Wat denk je: zou het met ons wel goed komen? Of gaan we 'de synodalen achterna'?

Hij waarschuwt vervolgens om ons niet kapot te evalueren omdat je dan niet meer weet waar je aan toe bent met jezelf en ten tweede dat je dan niet meer zoveel toekomt aan constructief opbouwend werken.

05-06-1993 De Reformatie - W.G. de Vries - De stille revolutie - boekbespreking G. Dekker

Of is hier zonde tegen Gods Woord?
Ik dacht dat in de eertijds Gereformeerde Kerken het laatste aan de hand was en ik zeg dit met beving. Laten ook wij maar toezien! Toen Jeschurun vet werd, sloeg hij achteruit.
Jeschurun - een erenaam voor Israël, wellicht samenhangend met 'recht zijn'. Maar hij verwierp God, die hem gemaakt had (Deut. 32 : 15).
Vrijheid en welvaart ondermijnen bij ons toch niet de veerkracht van het geloof? Dan kan geen sociologische wetmatigheid ons redden, maar alleen wederkeer tot de God van zijn Woord. Dat is de les die we uit dit boek dienen te trekken. Het houdt ook onze kerken en kerkleden een spiegel voor.
Dekker acht het 'nog zeer onzeker' hoe de synodaal Gereformeerde Kerken in de toekomst zullen voortbestaan.
Hij vervolgt: 'Al moeten we daarbij wel direct zeggen dat het vrijwel zeker is dat ze er in de toekomst heel anders zullen uitzien dan in het verleden het geval was' (223).
Ze zullen ook niet meer die plaats binnen het orthodox protestantisme innemen die zij vroeger innamen (224).
Van onze kant zijn we geneigd te zeggen: dan hoeft het ook niet meer. Als de Gereformeerde Kerken een specialiteit van eigen makelij waren, mogen ze best verdwijnen.
Maar zolang we ons krachtens de gereformeerde belijdenis aan de kerk van alle eeuwen verbonden weten, hebben we geen behoefte aan kerken, waaruit 'de gereformeerde inhoud' verdwenen is. Volgens Dekker stellen veel leden van de synodaal Gereformeerde Kerken nog steeds prijs 'op de onderlinge relaties binnen de kerkelijke gemeente'.
En deze kerken 'zijn omvangrijk genoeg om goed geoutilleerd, dat wil zeggen op deskundige en bij bij deze samenleving passende wijze, op te treden in en tegenover deze samenleving'. Zo zijn ze in staat 'hun leden - die, zo hebben wij gezien. hun geloof op het samenleven willen betrekken - bij te staan in hun pogingen dat geloof in hun wereld gestalte te geven' (226).
Dus: een kerk die een religieuze society wordt. Eén onder de vele! Zulk een kerk hoeft voor ons niet voort te bestaan.
Er zijn er al genoeg. Intussen blijft ons hart uitgaan naar de schapen van Christus die ook in deze kerken te vinden zijn. Verstrooide schapen, die we alleen maar een dienst bewijzen door de ogen te openen voor de funeste ontwikkelingen in hun kerken.
Alleen die kerk heeft immers toekomst die vast staat in één geest, één van ziel medestrijdende voor het geloof aan het evangelie (Filipp. 1 : 27).

Nog even benadrukken: 'Laten ook wij maar toezien! Toen Jeschurun vet werd, sloeg hij achteruit.' en 'Dus: een kerk die een religieuze society wordt. Eén onder de vele! Zulk een kerk hoeft voor ons niet voort te bestaan. Er zijn er al genoeg.'

 


Overige links:

1962 - P. Jongeling - Het stille sterven : tekening en toetsing van politieke en geestelijke verschuivingen op christelijk erf (boek - 56 pag's)

24-09-1992 digibron.nl - Gereformeerden onherkenbaar veranderd door stille revolutie Veranderde Schriftopvatting acht prof. Dekker het meest relevant - citaten:

Uit de kerkelijke statistiek blijkt dat de Gereformeerde Kerken vanaf 1973 in ledental teruglopen. Tussen 1950 en 1990 nam het aantal jaarlijks te dopen kinderen met de helft af. Het aantal van hen die zich onttrokken, werd meer dan driemaal zo groot. Daarnaast is er ook veel onofficiële kerkverlating. Het kerkbezoek is fors teruggelopen. De tweede dienst zelfs met driekwart!

In de kerkelijke organisatie vond een duidelijke centralisatie plaats. Het Breed Moderamen van de synode ging een steeds belangrijker plaats innemen. Het aantal landelijke kerkelijke functionarissen (Leusden) verveelvoudigde. Daarentegen nam de betekenis van het ambt af.

Ten aanzien van de leer is vooral de veranderde visie op de Bijbel van belang. De Gereformeerde Kerken hebben ook officieel afstand genomen van Assen-1926. De Bijbel is een menselijker boek geworden. Naast de Bijbel zijn thans ook andere (actuele) menselijke ervaringen relevant Voor het denken en handelen van de gelovigen, zo concludeert Dekker.

Ook ten aanzien van de leer van de verzoening en de uitverkiezing vonden belangrijke veranderingen plaats. Niet zozeer doordat de gereformeerde synode een nieuwe leer formuleerde, maar vooral doordat opvattingen die diametraal staan tegenover de traditionele gereformeerde standpunten, royaal getolereerd worden. Zo bleven ook de Drie Formulieren officieel als belijdenisgeschriften gehandhaafd, maar de binding daaraan stelt in de praktijk van het kerkelijk leven veel minder voor.

(...)

Ook in het geloof van de leden is veel veranderd, al laat zich dat wat moeilijker traceren en kwantificeren. Zo is er duidelijk sprake van een ander Godsbeeld. Er kwam een meer immanent en menselijker Godsbeeld op, een god die meelijdt met de mensen. Het zondebesef verdween. Voor zover men nog gelooft in een leven na de dood, krijgt dat veel minder aandacht dan voorheen.

Ook de reikwijdte van het geloof veranderde. Zette het geloof vroeger een stempel op het persoonlijke leven van de mensen (zondagsheiliging, huwelijksleven, vrijetijdsbesteding) en bepaalde dat hun keuze voor christelijke scholen en organisaties, thans is dat veel minder geworden. Daarvoor is op synodaal niveau een grotere bemoeienis met sociale vragen (ontwikkelingshulp, bewapening, Zuid-Afrika) in de plaats gekomen. Het is echter zeer de vraag -zo stelt Dekker- of de synodale uitspraken en beschouwingen terzake, gedragen worden door de meerderheid van de kerkleden.

Prof. Dekker komt dan ook tot de conclusie dat er, alles bij elkaar genomen, inderdaad sprake is van een secularisatie van de Gereformeerde Kerken onder invloed van de ontwikkelingen in de Nederlandse samenleving. Hoe zal die ontwikkeling verder gaan?

(...)

De Gereformeerde Kerken willen groot blijven en ledenverlies voorkomen. Vandaar dat de tucht over gemeenteleden en predikanten verdwenen is. Wellicht kunnen we hier stellen dat dit instrument stomp geworden was door het frequente (en ondoordachte) gebruik daarvan ten tijde van de Vrijmaking. Voor veel gereformeerden gold: "dit nooit weer".

(...)

Zeker voor de kleinere kerken in de gereformeerde gezindte is een bestudering van de trieste ontwikkelingsgang van de Gereformeerde Kerken zinvol. In hoeverre worden zij bedreigd door dezelfde gevaren?

Dat geldt ook voor de vrijgemaakten, die nu eenmaal historisch gezien het dichtst bij de Gereformeerde Kerken staan en dezelfde ''geloofsvanzelfsprekendheid'' kennen als de vorige generatie synodaal-gereformeerden. Juist in hun kring doen zich de laatste jaren, nog niet zozeer in leer, als wel in leven, allerlei veranderingen voor die bepaald geen verbetering zijn.

23-04-1992 digibron.nl - „En ook het avondmaal wordt terloops gevierd" Prof. Dekker beschrijft "De stille revolutie" in Geref. Kerken

28-03-1995 trouw.nl - Jaarboekje (vrijg.) staat nog pal - citaat:

De Vries is ontstemd over alle zelfkritiek, die bij het terugblikken op 50 jaar Vrijmaking is losgekomen. Met instemming citeert hij uitvoerig prof. Te Velde, die zich in het weekblad De Reformatie beklaagde over de toon en de hoeveelheid van de kritiek.

Over het GPV dat vorig jaar besloot het lidmaatschap ook voor niet-vrijgemaakten open te stellen, schrijft hij dat 'dit de principiële kracht van het GPV verzwakt'.

Over het Nederlands Dagblad, dat liet weten dat het begrip 'ware kerk' niet meer automatisch hoeft samen te vallen met de vrijgemaakte kerk, kan hij kort zijn: “Ik deel dit inzicht niet.”

Over evangelisatie en de roep om meer emotie in het geloof: “Heidense godsdiensten kennen ook heel wat emoties. Maar emotie is nog geen geloof.” Ook hekelt hij de kritiek, die is losgekomen op dr. K. Schilder, de founding father van de vrijgemaakte kerken. “De nationale vrijheid die we aan Churchill te danken hebben, valt te vergelijken met de kerkelijke vrijheid die we van Schilder hebben.”

10-11-1995 trouw.nl - Kerkelijke top leidde 'revolutie' jaren '60

1998 refdag.nl - De Gereformeerde Kerken volgens prof. Ridderbos, Hoogleraar te midden van vernieuwing - Inleiding:

Hij zette zich in voor vernieuwing van de Gereformeerde Kerken. In het “Gereformeerd Weekblad” volgde prof. Herman Ridderbos de kerkelijke ontwikkelingen op de voet met ruim tweeduizend opiniërende artikelen. De kerk glipte hem echter door de vingers toen de veranderingen in een stroomversnelling kwamen. Het tij was niet meer te keren. De vernieuwingsdrang van de jongere generatie had het vernieuwingsdenken van de invloedrijke hoogleraar in hoog tempo ingehaald.

17-02-1999 refdag.nl - De roeping van de gemeente nú - Inleiding

Hoe kan de christelijke gemeente in de context van de huidige samenleving gestalte geven aan haar roeping om het Evangelie te communiceren in woord en daad? Deze vraag –en een poging om daarop voor onze tijd een antwoord te geven–- loopt als een rode draad door het boek ”Vijf broden en twee vissen” van dr. A. Noordegraaf.

16-02-2000 refdag.nl - Het einde van de gereformeerde exegese - Inleiding

Een eeuw geleden verscheen de eerste aflevering van het maandblad ”Wat zegt de Schrift?” Het Gereformeerd Theologisch Tijdschrift (GTT) is daarvan de voortzetting. Principieel gezien was het een veelbelovend begin. L. Lindeboom, die toen in Kampen doceerde, voerde de redactie. Hij stelde voorop dat de woorden ”Wat zegt de Schrift?” ontleend zijn aan Romeinen 4:3. Deze en veel verwante uitdrukkingen wijzen ons heen naar de Schrift als het eigen Woord van God. Het boek ”Theologie op de drempel van 2000” blikt honderd jaar terug.

11-03-2000 digibron.nl - Prof. Dekker pleit voor reorganisatie van de kerken. "Huidige structuur past niet in deze tijd"

05-09-2001 refdag.nl - Een stille revolutie - Inleiding:

Een van de opvallendste ontwikkelingen in kerkelijk Nederland van de laatste veertig tot vijftig jaar zijn de grote verschuivingen in de Gereformeerde Kerken. In het verleden was er sprake van een in omvang groeiende, sterk meelevende kerkelijke gemeenschap, die hechtte aan haar kuyperiaans-gereformeerde signatuur. Via een reeks van christelijke organisaties presenteerde men zich in de maatschappij.

14-09-2001 trouw.nl - Wie zou niet wenen om een stille revolutie?

AMSTERDAM - Het is mis met de bijbeluitleg binnen de gereformeerde gezindte. Ook dit laatste bolwerk van rechtzinnig Nederland wordt aangevreten door vrijzinnige betonrot. En niemand doet iets. Een van de meest robuuste mannenbroeders slaat alarm.

09-01-2008 trouw.nl - Rappe vrijgemaakte revolutie

Godsdienstsocioloog Durk Hak ziet een ’verval van narcisme’ in de vrijgemaakt-gereformeerde kerken, schrijft hij in het laatste nummer van Religie & samenleving. De vrijgemaakten hebben in ijltempo een stille revolutie doorgemaakt, vooral door de ’EOïsering’.

02-09-2009 vriendklei.blogspot.nl - De synodalen achterna? - citaat

Gaan de vrijgemaakt-gereformeerden dan toch de synodalen achterna, op de immer zo verfoeide weg van de secularisatie? Dreigt wat voormalig voorman Piet Jongeling bijna een halve eeuw geleden, kijkend naar de synodaal-gereformeerde kerk, 'het stille sterven' noemde? Deze prangende vragen stelt historicus Ewout Klei naar aanleiding van de aanstaande Kamper Schooldag die wordt geplaagd door gestaag teruglopende bezoekersaantallen.

18-11-2011 refdag.nl - Wim Berkelaar noemt protestanten een pluriforme groep - Inleiding

„Protestanten zijn in veertig jaar vooral pluriform geworden, naast het feit dat ze in belangrijke mate geseculariseerd zijn. Toch zie je weer een opkomst van nieuwe vitale vormen van protestants geloof. Studenten zeggen tegenwoordig niet: ik ben gereformeerd of hervormd, maar: ik ben christen.”

Laatst aangepast op maandag 27 juli 2015 18:22  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]