Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Zorgen over GKv Ds. R. van der Wolf - De dwaasheid van het kruis

Ds. R. van der Wolf - De dwaasheid van het kruis

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Korte lezing door ds. R. van der Wolf voor regio Capelle a/d IJssel, 8 april 2010

8 april 2010              DE DWAASHEID VAN HET KRUIS

Voorzitter, broeders en zusters,

We zijn deze avond begonnen met het lezen van het eerste hoofdstuk van de eerste brief van de apostel Paulus aan de gemeente te Korinte. Ik heb de voorzitter gevraagd om juist dit hoofdstuk te lezen, omdat ik eerst vanuit dit hoofdstuk  graag een paar opmerkingen wil maken. Ik maak die opmerkingen heel bewust ook vanavond vanuit de Schrift. Want het is mijn vaste overtuiging en diep geloof allereerst, dat al ons spreken volstrekt zinloos is als zich dat niet richt op en laat leiden door wat de HERE ons in zijn Woord zegt. De armoede van deze tijd – waaronder ik ook de geestelijke armoede versta - laat zich bovendien alleen maar verklaren uit de steeds verdergaande vervreemding van het Woord van God. Dat is tegelijkertijd ook de drijfveer – het motief – waarom ik de uitnodiging om vanavond voor u te spreken heb aangenomen. Dat spreken moet kort zijn. Ik weet het. Maar de tijdbegrenzing mag niet betekenen dat we aan het eigenlijke niet toe zouden komen. Het eigenlijke. Dat is het leven naar de Schriften.

 

 

De Heilige Geest laat de apostel in zijn brief eerst danken. Daar is veel op gewezen in de laatste jaren om kritiek op de koers van en de ontwikkelingen binnen de GKV te pareren. Er kwamen klachten over de toon waarmee en de vorm waarin de verschillende waarschuwingen aan het adres van de kerken werden gericht. De kritiek zou te weinig oog hebben voor het vele goede dat er in de GKV is. En het zou vooral ook niet naar de Schrift zijn. Begint de apostel Paulus bijvoorbeeld zijn brief – waarin scherpe vermaningen zijn opgenomen – niet eerst met dankzegging? Dat soort opmerkingen heeft een grotere impact dan we misschien denken. Het suggereert namelijk dat de liefdevolle bezorgdheid in de grond van de zaak liefdeloos zou zijn. Het brengt mensen tegelijk haastig tot de opmerking dat er plaatselijk nog veel te danken valt voor het vele goede dat in de gemeente wordt gevonden. En – en daar gaat het me nu vooral om – het ontkracht de ernst waarmee de apostel in dienst van de Heilige Geest zijn woorden richting de gemeente uit.

 

Want als we wat nader toezien, dankt de apostel in vers 4 tot en met 9 niet vanwege wat hij van de gemeente gehoord heeft. Integendeel, juist vanwege wat hem is meegedeeld – zo blijkt uit vers 11 – heeft Paulus grote zorgen over de gemeente. Waarom Paulus dan toch begint met de dankzegging? Dat doet hij vanwege wat hij van zijn God gezien heeft en hoopt. Paulus houdt niet op te danken, vanwege de genade Gods (vers 4) en vanwege de rijkdom die de gelovigen in Korinthe in Christus hebben gekregen. Dat is zijn roem en de reden voor zijn dankbaarheid. Hij ziet de grootheid en de majesteit, de liefde van de HERE die tot bekering wekt en in Christus tot leven brengt wat verloren dreigt te gaan. Naast dankzegging is dat overigens tegelijk ook zijn hoop voor de toekomst – zo blijkt uit vers 9 – want het leven van de gemeente te Korinthe beweegt zich onder een God die trouw is. Dat betekent niet minder dan dat je ook in moeite en zorg en in de worsteling om tot een heilig leven te komen en om de HERE gehoorzaam te zijn, alles van deze HERE kunt blijven verwachten. Ze zijn daar in Korinthe niet uit zichzelf bij Christus terecht gekomen. Ze zijn door God tot gemeenschap met zijn Zoon (vers 9) geróepen. De gemeente is Gods werk. En daar dankt Paulus dus voor.

 

Broeders en zusters, dat moet ook de grondslag zijn van al ons kerkelijk samenleven. Daar begint het. Bij de blijdschap en de verwondering over een God, die dode zondaren niet afschrijft en voorbijgaat, maar in verkiezende liefde al het zondige verzet breekt en in de harten komt wonen van mensen als u en ik. Hij heeft ons opgeraapt – spartelend in het bloed van de geboorte (Ezech. 16,6). Dood door de vele overtredingen (Ef. 2: 1) en vervreemd van het leven met God (Ef. 4, 18; Kol. 1,21). Dat heeft God gedaan – zoals een vader liefdevol zijn armen slaat om zijn kinderen omringt ons met erbarmen God onze Vader, want wij zijn van Hem (Ps. 103). Het grote en machtige werk van de HERE, die ons geroepen heeft tot gemeenschap met zijn Zoon Jezus Christus, onze Here – dat is de oorsprong en het begin van het geloof en het leven uit het geloof. Wie roemt, moet roemen in de HERE..

 

Maar die rijkdom is dan ook meteen de reden voor de diepe zorg die Paulus aan het adres van de gemeente te Korinthe uitspreekt. Want de kerk dreigt uiteen te vallen door scheuringen. En dat komt – laat hij in vers 10 weten – omdat er geen eenstemmigheid is. De Korintiërs zijn in denken en overtuiging verdeeld geraakt. Waarin die verdeeldheid en scheuringen nu concreet tot uitdrukking komen deelt de apostel verderop mee. Hij vermaant hier eerst dringend de gelederen opnieuw te sluiten en zich te houden aan de waarheid van het evangelie. Want men is daar in Korinthe bij dat evangelie weggelopen en men heeft zich laten betoveren door mensen die met spitsvondige redeneringen en mooie woorden niet alleen maar de vorm, maar vooral de inhoud van het evangelie hebben veranderd. In een poging, om het Woord van God aanvaardbaar te willen maken voor wijze, wereldse mensen. De methodiek – zo kun je het ook zeggen – van de prediking, de catechese, de evangelisatie en heel het kerkelijk leven wil dichtbij de mensen uitkomen, maar voert intussen steeds verder van de Here Jezus Christus af. Zo wordt het kruis van Christus tot een holle klank gemaakt (vers 17). De prediking van het evangelie wordt een boodschap zonder inhoud, betekent dat. En dat is dus – nogmaals - de oorzaak van de verdeeldheid in de gemeente.

 

Laten we heel even de pauzetoets indrukken en onszelf in de spiegel zetten, broeders en zusters. Eerst even heel persoonlijk – want gaat het daar vaak niet thuis ook mis? We willen het evangelie aanvaardbaar maken. Voor onszelf, maar vooral ook bijvoorbeeld voor onze kinderen. Het zijn niet altijd slechte motieven die ons drijven, maar intussen wel de secularisatie de kans geven ons hart en leven binnen te dringen. Gaandeweg geven we in ons leven veel toe en laten we ook veel toe uit angst dat we bijvoorbeeld tegenstand krijgen of dat het evangelie weerstand oproept. Dan proberen we te plooien en zoeken we ruimte – creëren we ruimte en moet het evangelie wijken. En dat is niet alleen thuis zo. Dat is in de kerk ook zo. Om dat meteen maar concreet te maken: in de toenaderingspogingen richting de jeugd, richting de zusters in de gemeente, richting de gasten in de eredienst en aan het avondmaal, richting evangelisch gezinde leden en richting gescheiden en homofiele broeders en zusters hadden de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt uiteindelijk een nieuwe hermeneutische benadering nodig, om de Schrift op te rekken en ruimte te creëren – uit angst leden te verliezen en de jeugd afkerig te maken. De kerken hebben zich laten leiden door uitspraken van vooraanstaande mensen die beweerden dat dingen in de praktijk niet meer zo konden en dat jongeren de preken niet meer meemaakten. In de negentiger jaren is dat proces aantoonbaar ingezet in de kerkelijke pers en vanuit Kampen. Dat zaaide angst en vroeg om aanpassing. De vrees om internationaal theologisch invloed te verliezen is ook aan de TUK de drijfveer geworden om mee te dingen naar erkenning door de wereld en de gereformeerde theologie blijvend op de kaart te zetten. Dat hebben ze daar ingevuld door nieuwe wegen te zoeken en te gaan – binnen alle mogelijke disciplines. U wordt ermee geconfronteerd vanaf de kansel en de kerkenraadskamer en u weet zelf wel hoe publicaties verschillende keren als schriftkritisch moesten worden veroordeeld. Tot laatst nog de dissertatie van Koert van Bekkum, vanwege zijn kijk op Jozua 10. Ik hoef u daar weinig van te vertellen, want daar wordt al zo’n tien jaar lang tegen gewaarschuwd en geappelleerd. Maar zo wordt dus het kruis van Christus tot een holle klank gemaakt – zegt de HERE in 1 Korintiërs 1.

 

Want – want staat er in vers 18 - het woord des kruises is wel voor hen, die verloren gaan, een dwaasheid, maar voor ons, die behouden worden, is het een kracht Gods. Als je die tekst zo los leest dan lijkt het alsof Paulus het hier heeft over gelovigen en ongelovigen. Maar je moet het in z’n verband blijven lezen. En dan staat hier niet meer of minder dan dat de apostel de Korintiërs vermaant bij het hun overgeleverde evangelie te blijven, als ze zich tenminste niet net als de wereld om hen heen van de blijde boodschap willen vervreemden en verwijderen. Ze moeten zich blijven herinneren waar ze waren toen God hen riep (vers 26) en het evangelie niet naar willekeur en wens verfraaien en verdraaien. Zij hoeven het evangelie niet in een pasvorm te gieten, waardoor het voor de wereld aantrekkelijker wordt om er in te geloven. Het evangelie is niet naar de mens (Gal. 1: 11). Paulus is in die zin de Joden ook geen Jood en de Grieken geen Griek geworden, door af te doen van de boodschap die hij had te brengen. Het evangelie is voor de één ook een geur ten dode en voor een ander een geur ten leven (2 Kor. 2, 16). En laat het me vanavond voor u van het hart mogen, dat ik op dat punt het meest zorgen heb. Zorgen om u.

 

Wordt aan u en uw kinderen – uw kleinkinderen – wekelijks de Here Jezus Christus en die gekruisigd verkondigd? Wordt u in en door de prediking aan uzelf ontdekt als een zondaar die niet buiten het zoenbloed van het Lam kan leven? Wordt de heiligheid van de levende God u nog voorgehouden – die een heilig leven van zijn kinderen vraagt? Krijgt u – zoals we dat zo mooi zeggen – al de raad Gods verkondigd en staat u in ontzag voor een machtig God – als predikanten de bijbel openslaan? Wordt u – in plaats van bij uzelf en bij uw cultuur en tijd en uw sociale omgeving – bij de troon van de HERE neergezet en gaan de Schriften open? Of mag u tegenwoordig laagdrempelig bij God binnengaan? Die waarheid en die werkelijkheid – de waarheid en de werkelijkheid van de levende God – die de Almachtige is en dagelijks toornt over de zonde die ons is aangeboren en de zonden die we doen (Znd. 4 HC) zodat wij haastig onze toevlucht moeten zoeken bij Jezus Christus (Znd. 44 HC) en Hem gehoorzamen – die waarheid en die werkelijkheid – daar hebben we het over. En dat is de tegelijkertijd de vraag naar uw behoud en eeuwig heil. Voor u. Voor uw kinderen. En voor uw kleinkinderen. Want dat is wat de apostel met dat ‘woord des kruises’ wil zeggen.

 

Ja – en dat zal dan verzet oproepen. Het zal vermakelijk zijn voor een wereld, die zich niet wil laten oproepen voor de rechterstoel van Jezus Christus. Dat woord zal door geleerden smalend terzijde worden geschoven en je zult te maken krijgen met vernedering en mogelijk verdrukking als je vast blijft houden aan het eenvoudige woord van de HERE. En de druk wordt opgevoerd door mensen die zeggen: spreek niet over zonde, want wij willen vrij zijn. Spreek niet over tucht, want we willen blij zijn. Spreek niet over een waarheid van boven, want wij willen wijs zijn. En daarmee breng je de kerk op een dwaalspoor. Je brengt de gemeente bij haar Heiland vandaan en breekt de eenheid van de gemeente stuk. Want je gaat aan de haal met je eigen wijsheid. En wat met die wijsheid bereikt kan worden – daar vertelt Paulus in het eerste hoofdstuk genoeg over. Calvijn vat het als volgt samen: dat de mens met al zijn scherpzinnigheid even stompzinnig is om uit zichzelf de verborgenheden Gods te verstaan, als een ezel is om muziek te leren..

 

God zal die wijsheid der wijzen verderven (vers 19). Zij zoeken en tasten naar dingen, die uiteindelijk vlakbij liggen. Gods wijsheid was namelijk niet verborgen (vers 21). De wereld zwom er in, zo las ik ergens. Gods schepping en regering gaven er duidelijk blijk van – van de wijsheid van God. De hemelen toch vertellen Gods eer en het uitspansel verkondigt het werk van Zijn handen (Ps. 19, 2). Maar de wereld wilde niet aanvaarden, niet kennen (Joh. 1, 10), zodat ze geen verontschuldiging heeft (Rom. 1, 20). Met even grote hardnekkigheid als waarmee ze de HERE als Schepper verwerpt, keert ze zich nu ook tegen de HERE als Bevrijder. Ze moet zijn wet niet. Ze moet zijn woord niet. Ze moet uiteindelijk ook zijn Zoon niet. Dat is het eeuwenoude en trieste verloop van een wereldse wijsheid, die zich niet laat gezeggen door een Woord van boven. In de schaduw daarvan – broeders en zusters – beweegt zich ook een wetenschap die niet wil weten van de scheppingsorde van Genesis 1. Die vraagtekens zet bij de historische betrouwbaarheid van de Exodus. Die het geloof in de levende God fundeert op de kanaänietische afgodscultus rond de god ‘el. En die de zon boven het dal van Gilboa niet stil ziet staan. Daar is de dwaasheid van de prediking vervangen door de wijsheid van de wereld.

 

Zijn dat incidenten? Zijn dat maar enkele particuliere overtuigingen, die een tijdje onrust zaaien – maar gemakkelijk weggenomen kunnen worden door een sussend en geruststellend gebaar van bijvoorbeeld curatoren? Nee – broeders en zusters. Die geest bepaalt de koers van de GKV op dit moment. Die geest beheerst de catechese en in die sfeer krijgen uw kinderen les. Die overtuiging bepaalt de wijze van preken en de inhoud daarvan. Die geest laat u binnen wanneer u huisbezoek ontvangt. Er zijn teveel voorbeelden te geven – maar u kent ongetwijfeld de publicaties op dit punt – om te veronderstellen dat het allemaal het fundament van de kerk niet raakt en dus de eenheid niet onherstelbaar beschadigd heeft.

 

Er is voor de GKV alleen nog de roep tot bekering – tot terugkeer naar Jezus Christus en die gekruisigd. Paulus had niet besloten iets anders te weten dan dat (2,2). Want het geloof van de Korintiërs mocht niet rusten in wijsheid van mensen (vers 5), maar kon alleen rusten op kracht van God. Noch de vorm, noch de inhoud heeft de apostel daarom aangepast aan zijn hoorders en lezers (vers 1). En zo keren we terug naar het begin. Want alleen de HERE geeft geloof. Alleen Gods wijsheid telt. Alleen het Woord geeft gemeenschap met Christus. En de eenheid van de gemeente rust alleen op de waarheid van het evangelie. Wie die waarheid aanvalt, aantast, betwijfeld en verdonkert, breekt de eenheid van de kerk aan stukken. Want die bindt aan zichzelf en wil wijzer zijn dan de wijsheid die van God is. Tot dat klare en heldere evangelie roept Paulus de gemeente terug. Laten ze breken met wat niet van God komt en terugkeren tot de eenvoud van het evangelie.

 

En dat broeders en zusters – zou ik u vanavond dan ook graag op het hart willen binden. Ook van u worden keuzes gevraagd als u wilt terugkeren naar dat eenvoudige evangelie. In uw persoonlijke leven. Maar ook wat betreft het kerkelijk samenleven. Dat is uw roeping en uw plicht. Dat is ook wel degelijk gereformeerd, in weerwil van alles wat dr. Wilschut daarvan zegt. Juist daarom is de aard van het kerkverband van de gereformeerde kerken ook confederatief. Die confederatie rust namelijk op de eenheid, die gefundeerd is in en op het Woord van de HERE. Zo wordt het op elke meerdere vergadering ook zonder woorden uitgesproken, wanneer we elkaars geloofsbrieven aanvaarden. Door dat te doen spreken we eigenlijk uit: wij aanvaarden elkaar als kerken in en van de Here Jezus Christus. Zo visiteren we elkaar en zo doen predikanten beurtelings dienst op de kansels van de kerken in het kerkverband. Omdat we één zijn in Christus.

 

Daar bent u medeverantwoordelijk voor, zolang u in die kerken blijft. De gemeenschap met Christus die u gelooft en belijdt is de gemeenschap die u met elkaar hebt. Niet alleen plaatselijk, al geeft dat soms al moeite genoeg. Maar ook landelijk. U hebt deel aan wat er in de rest van de kerken in het land gebeurt. Dat kan en mag voor de HERE zo niet langer bestaan. Om u zelf niet. Om uw kinderen en kleinkinderen niet. Maar bovenal – om Christus niet. Wanneer kerken zijn afgedwaald van het zuivere evangelie mag u aan die zonden geen deel hebben. Want ze verscheuren het lichaam, terwijl het toch is – één lichaam en één Geest (Ef. 4,5). En ik weet wel – dat geeft verdriet en is een moeilijke zaak. Maar is dat niet juist waarom Paulus begint met danken? Lezen: 1 Kor. 1: 4-9.

Ds. R. van der Wolf

Laatst aangepast op maandag 07 juni 2010 08:29  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]