Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home GS GKv Ede '14 Appel Gereformeerde Kerk Blijven Definitieve Appel op GS Ede 2014

Definitieve Appel op GS Ede 2014

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Door Gereformeerde Kerk Blijven is de aangevulde en gecorrigeerde versie geplaatst van het appel dat zij willen doen op de leden van de a.s. generale synode van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt).

  • Het is de versie zoals die nu door hen is vastgesteld en verzonden zal worden eind december.
  • De belangrijkste aanvulling betreft het onderdeel dat gewijd is aan de deputatenvoorstellen met betrekking tot vrouw en ambt.

Wie al voorlopig heeft ondertekend zal benaderd worden met de vraag of hij of zij de handtekening definitief plaatst.

Wie alsnog wil ondertekenen kan dat kenbaar maken via de contactlink op de website van Gereformeerde Kerk Blijven.

Voor ondertekening komen in aanmerking broeders en zusters die:

  • lid zijn van de GKv
  • hun naam én woonplaats vermelden
  • uiterlijk 24 december 2013 hebben ondertekend. Naschrift 30/12/13: Sluitingstermijn is verlengd naar 1 januari 2014.

De medewerkers van Gereformeerde Kerk Blijven zijn: Dr. A. Bas, Kornhorn - Prof. dr. J. Douma, Hardenberg - Ds. H.W. van Egmond, Ten Boer - Ds. H.G. Gunnink, Ten Boer - Dr. J.W. Veltkamp, Almere - Ds. J.R. Visser, Dronten - Ds. P.L. Storm, Vroomshoop

Naschrift 27-01-2014

Gereformeerde Kerk Blijven heeft begin januari aangegeven dat het appel is verzonden namens twee kerkenraden en 1541 ondertekenaars.

Naschrift 24-02-2014

De kerkenraad van Rouveen heeft in een brief d.d. 28 januari 2014 aan de synode meegedeeld dat de brief niet is bedoeld als een officieel door de synode te behandelen stuk.
De kerkenraad van Zuidbroek heeft in een brief d.d. 30 januari 2014 aan de synode meegedeeld dat de brief niet door de kerkenraad is ondertekend.

Bronnen/verwijzingen:

De definitieve appelbrief op GS Ede 2014 door Gereformeerde Kerk Blijven

 

De contactlink voor GKv-leden om de brief te ondertekenen (NB: vermeld naam én woonplaats)

De homepage van Gereformeerde Kerk Blijven

GKB - Van de redactie - Over ons appel (1)

GKB - Van de redactie - Over ons appel (2)

GKB - Van de redactie - Over ons appel (3)


21-02-2014 persbericht GKv synode Ede

SYNODE LUISTERT NAAR BEZWAARDEN
Ruim 1500 leden van de Gereformeerde Kerken hebben aan de nu in Ede vergaderende Generale Synode van die kerken een Appel gestuurd. Daarin geven zij uiting aan bezwaren en zorgen rond de koers van die kerken. De Kerkorde van de Gereformeerde Kerken biedt individuele kerkleden niet de mogelijkheid deze zorgen en bezwaren op deze wijze aan de synode voor te leggen. Twee kerken hadden het Appel ook onderschreven. Zij hebben inmiddels laten weten niet uit te zijn op een officiële behandeling, De synode zal het Appel om deze redenen onontvankelijk moeten verklaren.
De synode heeft echt wel oog voor de diepe gevoelens van zorg die leven bij de vele ondertekenaars van het Appel. Daarom gaat de synode een delegatie van hen ontvangen en horen. Dat zal gebeuren tijdens een besloten bijeenkomst van gebed en bezinning op vrijdag 28 februari. De synode wil op deze manier een bijdrage leveren aan het onderlinge begrip en de broederlijke verstandhouding in de kerk van Christus. De synode vertrouwt erop dat velen zullen bidden voor een goed verloop van de bijeenkomst.

07-02-2014 eeninwaarheid.info - J. Peters - Crisis ? – nieuwe werkelijkheid !

Het is eens goed kerkelijk nieuws dat de afgelopen dagen door het Nederlands Dagblad werd gepubliceerd te relateren aan het appèl op de GKv synode te Ede van 2014 dat door zo’n 1500 GKv-kerkleden werd ondertekend.[1] Verschillende artikelen in het ND waren m.i. voor de appellanten vernederend, kleinerend, onvolledig.

Als lid van de Gereformeerde Kerken Nederland (GKN) voel ik mij als voormalig lid van de GKv nog steeds nauw verbonden met de kerken waarin ik mocht opgroeien en wil broeders en zusters graag steunen die de zware strijd in deze kerken voeren.

25-01-2014 nd.nl - Henk Folkers • emeritus predikant in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) - Een verkeerd appel (€ 0,55)

Hij pleit voor een kerk

zoals de Rooms-Katholieke Kerk praktiseert, waar het Bijbelse getuigenis over het christelijke leven helder wordt verkondigd, de gewetens worden gescherpt, maar terughoudendheid is bij het nemen van maatregelen.

Dus een kerk waarin de afstand wordt vergroot tot de tweede sleutel van Gods Koninkrijk en aan het derde kenmerk van de kerk minder belang wordt gehecht. Dan spreek je over een andere kerk dan waar het fundament van de Kerk over spreekt. Want Gods Woord en de belijdenis spreken duidelijke taal over de sleutels en de kenmerken van de kerk.

Hij stelde ook de vraag:

Hoeveel verontrusten over de kerkelijke ontwikkelingen leven in hun eigen geestelijke en materiële comfortzone?

Maar waarom wordt deze vraag aan alleen de verontrusten gesteld? Het zijn toch juist zij die (vooral zonder daar duidelijk voor uit te komen) de afstand vergroten tussen de kerkelijke ontwikkelingen ten opzichte van Schrift en Belijdenis die op zoek zijn naar hun persoonlijke comfortzone? Zij die gewoon meegaan met en zich neerleggen bij alle ontwikkelingen in een deformerende kerk (ook al hebben ze hun zorgen), maar die geen uitweg zien:  juist zij vinden toch hun eigen geestelijke en materiële comfortzone belangrijker?
Zij die het gezag van Gods Woord willen herstellen in een deformerende kerk zoeken juist hun comfort in alleen Jezus Christus. Zij die trouw betonen aan het nu nog in de GKv formeel geldende ondertekeningsformulier voor ambtsdragers - die worden juist verdrukt, bestreden en er op aangekeken door de mainstream in de GKv. Ik kan me er niets bij voorstellen dat de verontrusten die een noodzakelijke, intensieve geestelijke strijd aangaan dit doen vanuit welke comfortzone dan ook. Zo comfortabel is die positie namelijk helemaal niet.
Het uitgangspunt van 'vrede, vrede, geen gevaar' streeft juist wel naar een (ongeestelijke) comfortzone!

jan 2014 Nader Bekeken - Kees van Dijk - Een spannend jaar (pdf)

Het jaar 2014 is al even begonnen als dit nummer van Nader Bekeken wordt gedrukt. En de opening van de Generale Synode van Ede is aanstaande.
Deze synode zal een belangrijke worden. Er liggen besluitteksten voor, die behoorlijke veranderingen in de kerken kunnen betekenen.

(...)

Wie daar nog niet zo van doordrongen was, kon zich in de materie ‘inlezen’ via de indringende brief die geschreven werd vanuit de organisatie ‘Gereformeerde Kerk Blijven’. Deze organisatie, waarvan prof. J. Douma een bekend woordvoerder is, onderhoudt een website. Daarop werd een appelbrief bestemd voor de generale synode gepubliceerd, die middels ondertekening gesteund kon worden.
De band tussen de Stichting Woord en Wereld en Gereformeerde Kerk Blijven is hecht en hartelijk. En materieel hebt u veel van wat er in de brief staat, ook in ons blad zien passeren.

(...)

Deze punten worden in de brief gevolgd door een passage waarin de opstellers aangeven begrip te hebben voor de moeite die een brief als deze geeft op de tafel van een generale synode.
Hoe moet je zo’n schrijven van particulieren behandelen in een vergadering van kerken? En bij welk onderwerp? Of bij alle onderwerpen weer? Op formele gronden zal de brief snel van tafel kunnen worden geveegd.
Eigenlijk is een brief als deze geen goede kerkelijke weg. Dat maakt het voor sommigen moeilijk om hem te ondertekenen.
Ik begrijp dat er inmiddels ook kerken zijn die deze brief mee ondertekend hebben. Dat maakt de ontvankelijkheid op de synodetafel een stuk sterker.

(...)

Daar ligt een groot verdriet onder bij de opstellers en ook bij veel van de ondertekenaars. Dat je in de kerk die je liefhebt, ontwikkelingen ziet die niet lijken te keren en niet deugdelijk besproken lijken te kunnen worden.
De eenvoudige gehoorzaamheid aan de Schrift lijkt ingeruild te worden voor de waan van de dag.

We hopen voor deze brief op een ontvangst die recht doet aan de achterliggende zorg. Laat de handtekening van velen ook een teken zijn van hartelijke betrokkenheid in het gebed bij de belangrijke zaken die op de synode aan de orde komen.
Verder hopen we dat er bij de leden van de GS een goede indruk ontstaat van de moeite waarin de voorgestelde besluiten gemeenteleden brengen.

We hopen dat het initiatief van Gereformeerde Kerk Blijven ook kerkenraden ertoe beweegt zelf een brief naar de synode te schrijven. Kerkenraden hebben in elk geval een rechtstreekse ingang bij de GS.

17-12-2013 yinkahdinay.wordpress.com - dr. W. Bredenhof - Appeal to RCN General Synod 2014

An english translation of the appeal to the upcoming synod of the RCN

 

07-01-2014 Brief van Gereformeerde Kerk Blijven naar de GKv GS Ede 2014: OVER ONS APPEL (3)

30-11-2013 refdag.nl - Bezwaarden GKV vragen steun voor appelschrift richting synode


De samenvatting van de definitieve appelbrief aan de Generale Synode 2014 te Ede:

De steeds groter wordende verdeeldheid binnen het kerkverband raakt steeds vaker de grondslagen voor echt gereformeerd kerkelijk leven: het gezag van Gods Woord en de gebondenheid aan de drie formulieren van eenheid. Daarover heerst veel zorg van verdriet en wordt de GS gevraagd om duidelijkheid met het voorleggen van de volgende vragen:

  1. Over de binding aan de gereformeerde belijdenisgeschriften:
    a. Zijn de gereformeerde kerken nog steeds kerken die herinnerd mogen en moeten worden aan het nakomen van de beloften die zij met betrekking tot hun gereformeerde grondslag (elkaar) hebben gegeven?
  2. Over het gezag van de Heilige Schriften:
    a. Bent u bereid, niet alleen op ons verzoek, maar evenzeer op dat van de buitenlandse zusterkerken te bevorderen dat er alsnog een duidelijk antwoord op de ingebrachte bezwaren wordt geformuleerd? U kunt toch niet volstaan met de mededeling dat deputaten en andere commissies serieus de ingebrachte bezwaren hebben getoetst en te licht bevonden?
    b. Ook wij vragen u om een bevestiging van de betrouwbaarheid van de Heilige Schrift zoals onze confessie zich daarover uitspreekt in de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 3-7.
  3. Over de vrouw in het ambt:
    a. er worden veel vraagtekens gezet bij de houdbaarheid van de beweringen over de toenmalige cultuur, zoals de meerderheid van de deputaten daarover schrijft. Lopen wij zo niet het gevaar dat het gezag van het openbaringswoord van de HERE ondergeschikt gemaakt wordt aan onze beoordeling van de tijd waarin dit woord geschreven is?
    b. Wordt in het rapport het onderwijs van Paulus niet veel te veel geïsoleerd van het totale onderwijs van heel de Schrift over de man-vrouw verhouding zoals de HERE dat in verschillende verbanden gegeven heeft? Komt het niet daardoor dat in het rapport het onderscheid tussen enerzijds de gelijkwaardigheid van man en vrouw en anderzijds het ongelijk zijn van hun positie niet meer functioneert?
    c. Kan de scheppingsgeschiedenis niet meer functioneren als een ‘normatief beroep op Gods voorschriften’? Wat voor gevolgen zal dat hebben voor de man-vrouw verhouding?
    d. Wordt niet op flinterdunne gronden door deputaten benadrukt dat Paulus zich aansloot bij wat maatschappelijk gangbaar was?
    e. Moet de synode zich geen rekenschap ervan geven welke gevolgen de door deputaten gekozen hermeneutische benadering heeft voor andere vragen, waarin de kerk tot nu toe tegenover de heersende maatschappelijke moraal positie koos?
    f. Deputaten pleiten voor nadere kerkelijke bezinning. Is het daarom niet vreemd dat het functioneren van vrouwen als ambtsdrager geen belemmering zou zijn voor kerkelijke eenheid met de Nederlands Gereformeerde Kerken of bij het stichten van missionaire gemeenten?
  4. Visie op de kerk van Jezus Christus
    a. Maar hoe zit het met onze gereformeerde confessie, die een bewuste keuze vraagt vóór de ware en tégen de valse kerk? Hoe kunnen wij enthousiast zijn over de huidige ontwikkeling naar eenheid zonder dat duidelijk zichtbaar gemaakt wordt waarom wij gereformeerde kerken zijn en dat behoren te blijven?
    b. Wilt u ons duidelijk maken dat deze waardering geen breuk betekent met ons kerkelijk verleden waarin wij – met al ons falen in het waarderen van Gods werk buiten onze eigen kerkgrenzen – toch gehoor wilden blijven geven aan de eis van de Heilige Schriften om te onderscheiden tussen wat kerk mag heten en wat niet?
  5. Kerkdiensten en catechismusprediking
    a. Wilt u zowel in de nieuwe Kerkorde als in uw besluitvorming ten aanzien van liturgische zaken, duidelijk laten uitkomen dat het onderwijs in de Schriften aan de hand van de Heidelbergse Catechismus (eventueel soms afgewisseld met thematische aandacht voor één van de beide andere formulieren van eenheid) een verplichting blijft voor de kerken en daarom niet kan worden overgelaten aan plaatselijke kerken?
    b. Daarvoor zal het ook nodig zijn dat de regel dat de gemeente twee keer op zondag voor een eredienst bij elkaar geroepen wordt, niet in de definitieve Kerkorde gerelativeerd zal worden door op te merken dat dit ‘als regel’ dient te gebeuren zoals nu in de Kerkorde –eerste lezing gebeurt. Met de tweede eredienst zal anders ook het onderricht in de leer uit de kerkdiensten verdwijnen!
  6. Is binnen het christelijk leven een homoseksuele relatie mogelijk?
    a. Wilt u uitspreken dat er geen reden is van kerkelijke censuur af te zien in de genoemde gevallen (o.a. samenwonen voor en zonder huwelijk, of aan het samenwonen van homoseksuelen en lesbiennes), waarin broeders en zusters, getrouwd of ongetrouwd, hun lichaam niet rein bewaren?

Tenslotte voegen de ondertekenaars van de appelbrief de volgende opmerkingen toe:

  1. Het kan zijn dat de vragen niet worden behandeld door de synode. Omdat velen nauwelijks of geen gehoor kregen in de kerkelijke weg is dit een uiterste poging om alsnog gehoor te krijgen. Zij vragen om duidelijkheid vanwege hun liefde tot Christus en uit dankbaarheid voor wat zij in de gereformeerde kerken soms een leven lang ontvangen hebben.
  2. Wij beseffen dat uw vergadering een zware taak wacht. Wees ervan verzekerd dat wij en vele anderen voor u bidden om de kracht van de Geest van Jezus Christus! Onze brief is geboren uit grote verontrusting en diep verdriet over de gang van zaken in de kerken. Maar tegelijk is het onze hartelijke begeerte dat wij in het spoor van uw besluiten samen gereformeerde kerken mogen blijven!

 


De definitieve appelbrief aan de Generale Synode 2014 te Ede:

 

Brief aan GS Ede 2014

APPEL OP DE GENERALE SYNODE 2014

Geachte vergadering, eerwaarde en weleerwaarde broeders,

U bent allen geroepen, en hebt daarvoor van uw zenders ‘last en volmacht’ ontvangen, om namens de gereformeerde kerken in uw ressort de zaken te bespreken en daarover besluiten te nemen die aan de generale synode zijn opgedragen vanuit de kerken. En dit ‘als waren de kerken zelf in haar geheel in de Generale Synode aanwezig’. Wij realiseren ons dat u uw opdracht moet uitvoeren terwijl de onderlinge verdeeldheid binnen het kerkverband steeds groter wordt. Die verdeeldheid raakt ook steeds vaker de grondslagen voor echt gereformeerd kerkelijk leven: het gezag van Gods Woord en de gebondenheid aan de drie formuleren van eenheid.
Ondergetekenden hebben hierover veel zorg en verdriet en wenden zich tot uw vergadering om duidelijkheid te vragen in zaken die in de kerken verdeeldheid hebben gebracht. Er liggen vanuit de kerken en via deputatenrapporten diverse zaken op uw tafel, waarbij die verdeeldheid aan de oppervlakte komt. Concreet willen wij u de volgende vragen voorleggen:

1. Binding aan de gereformeerde belijdenisgeschriften

Wij nemen aan dat alle gereformeerde kerken en al haar voorgangers, in welk verband zij voor de kerk (kerken) ook actief zijn, zich verenigd moeten weten door hun binding aan de gereformeerde belijdenisgeschriften. Het lijkt misschien of we een open deur intrappen, want de genoemde verplichting is immers schriftelijk duidelijk vastgelegd en werd, zolang als de Gereformeerde Kerken in Nederland bestaan, ook algemeen nagekomen. Maar dit is uiteraard nog geen garantie dat het in de praktijk van het kerkelijk leven vandaag nog zo beleefd wordt. Nu kan een predikant, ds. W. van der Schee, op zijn website schrijven dat ‘de tijd van het handhaven van belijdenissen en kerkordes onontkoombaar verleden tijd’ is. Had hij geschreven dat er meer is dan een formele verplichting, dan zou niemand bezwaar aantekenen. Maar dat schreef hij er niet bij.
Een ander signaal van verslappende interesse voor een strikte binding aan de confessie was de moeite rond de missionaire gemeente Stroom te Amsterdam. Zij had te kennen gegeven dat zij van haar ambtsdragers geen instemming met de belijdenisgeschriften vroeg. Toch wilde zij (aanvankelijk) wel een plaats binnen het verband van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Deze gemeente wilde ook de discussie afwachten die er binnen de classis Amsterdam-Leiden over het ondertekeningsformulier gevoerd werd. De hier vermelde situaties geven ons vrijmoedigheid om van u duidelijkheid te vragen: Zijn de gereformeerde kerken nog steeds kerken die herinnerd mogen en moeten worden aan het nakomen van de beloften die zij met betrekking tot hun gereformeerde grondslag (elkaar) hebben gegeven?

2. Het gezag van de Heilige Schriften

Binnen de kerken zijn er ook vragen gerezen over het gezag van de Heilige Schriften, met name over hun historische betrouwbaarheid. Van verschillende kanten werd bezwaar gemaakt tegen de benoeming van dr. S. Paas als docent aan de Theologische Universiteit te Kampen, op grond van uitspraken die hij o.a. in zijn dissertatie ‘Schepping en oordeel’ had gedaan. Geen van de bezwaarden heeft ooit een materieel antwoord ontvangen op de ingediende theologisch-exegetische bezwaren die zij tegen de opvattingen van dr. Paas hadden ingebracht. Wel is er door rector en secretaris van de Theologische Universiteit in De Reformatie van 28 april 2009 toegezegd dat er een verklaring zou komen die verband hield met genoemde bezwaren. Maar die verklaring is er niet gekomen. Er werden aan de Universiteit enkele studiedagen gehouden die de verwachting wekten dat docenten aan deze Universiteit op de bezwaren zouden ingaan. In de toespraken op deze studiedagen is van een gericht antwoord niets te vinden.
De situatie werd nog gecompliceerder toen in 2010 aan de Universiteit de dissertatie van Koert van Bekkum ‘From Conquest to Coexistence’ verdedigd werd. Volgens de schrijver hoeft het wonder uit Jozua 10 van de verlenging van een dag niet echt gebeurd te zijn. Maar die opvatting is nimmer onder de gereformeerde theologen verdedigd. Zij gingen allen uit van het feit van dit wonder, zoals bv. H. Bavinck stelt in zijn Gereformeerde Dogmatiek (II7,446). Het was opvallend dat na de promotieplechtigheid twee docenten aan de Universiteit de opvatting van Van Bekkum op exegetische gronden  publiek afwezen.

Ze deden dit in een ‘Ingezonden’ in het Nederlands Dagblad van 9 april 2010, en in het artikel ‘De langste dag’, in De Reformatie van 9 april 2010. Des te teleurstellender was het hoe één van hen, dr. E.A. de Boer, later (in 2012) reageerde op een andere aanval op de historiciteit van wat de Schrift vertelt. G. van den Brink en C. van der Kooi hebben in hun Christelijke Dogmatiek een zeer aanvechtbaar beeld geschetst van de zondeval. Zij suggereren (op p. 278) een eerste mensensoort van zo’n 5000 á 10.000 mensen die zich bewust werden van hun goddelijke bestemming, waarbij de mogelijkheid ontstond ‘er willens en wetens van af te wijken’. Die eerste mensen moeten ‘een primitief moreel besef’ gehad hebben ‘waarbij ze zich (hoe vaag ook) bewust waren van goed en kwaad in het licht van Gods gebod’. De Boer reageert er zo op: “Adam en Eva kan je je indenken als clanhoofden van de eerste groep mensen. Ik vind dit een mooi voorbeeld van gesprek tussen theologie en natuurwetenschappen en van debat binnen de theologie om antwoorden te vinden op vragen van nu. Of je de oplossingsrichting aanvaardt of niet, het dogmatisch denken mag de ruimte krijgen” (De Reformatie van 28 dec. 2012, p. 127).

Het moet ons iets zeggen dat zowel de zusterkerken in Australië alsook in Canada zich erover hebben beklaagd dat zij geen materieel antwoord hebben gekregen op de bezwaren die zij tegen de beide dissertaties hadden geformuleerd. Zo schrijft de Generale Synode van de Canadese Gereformeerde Kerken in haar Vermaanbrief (!) d.d. mei 2013, dat zij in de antwoorden van onze deputaten geen enkele aanwijzing hebben gezien dat hun zorgen herkend en inhoudelijk beantwoord zijn.
Wat wij u met betrekking tot dit tweede onderwerp willen vragen is het volgende: Bent u bereid, niet alleen op ons verzoek, maar evenzeer op dat van de buitenlandse zusterkerken te bevorderen dat er alsnog een duidelijk antwoord op de ingebrachte bezwaren wordt geformuleerd? U kunt toch niet volstaan met de mededeling dat deputaten en andere commissies serieus de ingebrachte bezwaren hebben getoetst en te licht bevonden? De kerken mogen om duidelijkheid vragen hoe er in Kampen geoordeeld wordt over belangrijke kwesties als de historiciteit van de uittocht uit Egypte, de intocht in Kanaän, de wonderbaarlijke val van Jericho en het wonder van de verlengde dag in Jozua’s dagen. Ook wij vragen u om een bevestiging van de betrouwbaarheid van de Heilige Schrift zoals onze confessie zich daarover uitspreekt in de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 3-7.

3. De vrouw in het ambt

De vragen met betrekking tot het gezag van de Heilige Schriften zijn des te dringender geworden door de voorstellen die de meerderheid van de deputaten M/V aan uw vergadering hebben gedaan met betrekking tot de vrouw in het ambt.
De kerk heeft in overgrote meerderheid vanaf de eerste eeuwen tot heden, in sterk verschillende culturele contexten, op grond van het onderwijs van de Schrift steeds de mogelijkheid afgewezen vrouwen tot de kerkelijke ambten toe te laten. Nu moet uw vergadering overwegen deze katholieke consensus te breken. We noemen een aantal argumenten die ons ertoe brengen u te verzoeken hiertoe niet te besluiten:

- Gereformeerden hebben terecht onderscheid gemaakt tussen de ‘tijdbetrokkenheid’ van bijvoorbeeld de aanwijzingen van de apostelen voor het kerkelijk leven en de ‘tijdbepaaldheid’ ervan. Dit onderscheid wordt niet meer verdisconteerd in het deputatenrapport.

- Deputaten kunnen er niet onderuit dat Paulus het kerkelijk ambt aan de vrouwen ontzegt. Het hoofdargument om desondanks vandaag vrouwen wel toe te laten tot de ambten berust bij deputaten voornamelijk op hun schets van de culturele achtergrond waartegen Paulus’ voorschriften zouden staan. Wat in de toenmalige cultuur dienstig was om het evangelie ingang te laten vinden, zou dat in onze huidige culturele omstandigheden niet meer zijn. Intussen zijn er terecht, ook in de minderheidsnota van mr. D.A.C. Slump, veel vraagtekens gezet bij de houdbaarheid van de beweringen over de toenmalige cultuur, zoals de meerderheid van de deputaten daarover schrijft. Lopen wij zo niet het gevaar dat het gezag van het openbaringswoord van de HERE ondergeschikt gemaakt wordt aan onze beoordeling van de tijd waarin dit woord geschreven is?

- Wordt in het rapport het onderwijs van Paulus niet veel te veel geïsoleerd van het totale onderwijs van heel de Schrift over de man-vrouw verhouding zoals de HERE dat in verschillende verbanden gegeven heeft? Komt het niet daardoor dat in het rapport het onderscheid tussen enerzijds de gelijkwaardigheid van man en vrouw en anderzijds het ongelijk zijn van hun positie niet meer functioneert?

- Ernstige vragen roept het op als de deputaten Paulus’ beroep op de scheppingsgeschiedenis relativeren als niet meer dan ‘een herinnering aan een historisch gebeuren’. Kan deze geschiedenis dus niet meer functioneren als een ‘normatief beroep op Gods voorschriften’? Wat voor gevolgen zal dat hebben voor de man-vrouw verhouding? De Schrift beroept zich behalve in 1 Tim. 2 ook op andere plaatsen op de schepping als het gaat over de man-vrouw verhouding (1 Kor. 11: 8 e.v., of ook met betrekking tot echtscheiding Mat. 19: 4 e.v.).

- Wordt niet op flinterdunne gronden door deputaten benadrukt dat Paulus zich aansloot bij wat maatschappelijk gangbaar was? Komt hij in zijn onderwijs over de man-vrouw verhouding niet juist steeds op voor de heilzame bedoeling van de Schepper tegenover de cultuur van destijds? Het komt ons voor dat br. Slump in zijn nota zeer terecht de vraag stelt ‘of de bijbel over de verhouding M/V ook voor vandaag wellicht een boodschap heeft die in meer of mindere mate spanningen oproept met de geleidelijke ontwikkeling die zich heeft voorgedaan in Nederland. Die culturele ontwikkeling is niet waardenvrij’.

- Moet de synode zich geen rekenschap ervan geven welke gevolgen de door deputaten gekozen hermeneutische benadering heeft voor andere vragen, waarin de kerk tot nu toe tegenover de heersende maatschappelijke moraal positie koos? We noemen de belangrijke vraag inzake onze houding tegenover homoseksualiteit.

- Deputaten pleiten voor nadere kerkelijke bezinning. Maar ze vragen intussen al wel om de duidelijke uitspraak dat het pleiten voor vrouwen als ambtsdrager valt binnen de bandbreedte van wat Schriftuurlijk en gereformeerd mag heten. Of hun visie binnen de genoemde bandbreedte valt is nu juist precies het theologische verschil dat op dit moment aan de orde is!

- Is het daarom niet vreemd dat het functioneren van vrouwen als ambtsdrager geen belemmering zou zijn voor kerkelijke eenheid met de Nederlands Gereformeerde Kerken of bij het stichten van missionaire gemeenten?

4. Visie op de kerk van Jezus Christus

Misschien is op geen enkel punt de omwenteling in de vrijgemaakt-gereformeerde wereld groter dan in de visie op de kerk van Jezus Christus. Vroeger was er een voortdurende en veel omvattende kritiek op ongeveer alle niet-vrijgemaakt-gereformeerde kerken. Tegenover de soms ongelimiteerde kritiek van vroeger doet zich thans het omgekeerde voor. Wie nog over vrijzinnigheid in de Protestante Kerk Nederland begint, kan uit de mond van de voorzitter van onze Deputaten voor Kerkelijke eenheid (DKE) te horen krijgen dat de vrijzinnigheid in snel tempo terrein verliest. Met onze buitenlandse zusterkerken kunnen we inmiddels moeilijk converseren als het over geschilpunten gaat die (ook) zij hoog opnemen. Maar het lijkt er op dat er nog nauwelijks obstakels zijn om ook de PKN als ware kerk te begroeten.
We zijn aan een intensief contact met veel Nederlandse kerken begonnen binnen de zgn. ‘Nationale Synode van Dordrecht’. De geestelijke basis daarvoor werd gevonden in een smal geloofsgetuigenis, dat lijkt op een verkorte weergave van de Apostolische Geloofsbelijdenis. Maar hoe zit het met onze gereformeerde confessie, die een bewuste keuze vraagt vóór de ware en tégen de valse kerk? Hoe kunnen wij enthousiast zijn over de huidige ontwikkeling naar eenheid zonder dat duidelijk zichtbaar gemaakt wordt waarom wij gereformeerde kerken zijn en dat behoren te blijven?
Onze concrete vraag met betrekking tot de huidige waardering van de nieuwe oecumenische contacten is: Wilt u ons duidelijk maken dat deze waardering geen breuk betekent met ons kerkelijk verleden waarin wij – met al ons falen in het waarderen van Gods werk buiten onze eigen kerkgrenzen – toch gehoor wilden blijven geven aan de eis van de Heilige Schriften om te onderscheiden tussen wat kerk mag heten en wat niet?

5. Kerkdiensten en catechismusprediking

Op de kerkdiensten onder ons wordt veel kritiek geleverd, door de een omdat ze te ouderwets, door de ander omdat ze te modern worden gevonden. De vrijheid van de plaatselijke kerken om zelf de wensen van (een deel van) de gemeenteleden te volgen, is groot. Van een eenheid in eredienst in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) is moeilijk meer te spreken. Bovendien is het ons allen bekend dat vrijwel overal het kerkbezoek afneemt, omdat velen menen met één dienst per zondag te kunnen volstaan. Ook zijn er al een aantal kerken die de tweede eredienst deels of geheel geschrapt hebben of dat overwegen te doen.
Hoewel hier een hele serie vragen te stellen zou zijn, willen we u één onderwerp voorleggen.
Al meer dan vier eeuwen hebben de gereformeerde kerken het onderwijs in de christelijke leer gekoppeld aan de uitleg van de Heidelbergse Catechismus. Naast verkondiging in de morgendienst vond het onderwijs in deze Catechismus tijdens de middagdienst plaats. Maar de laatste tijd ervaren velen dit onderwijs niet meer als een zegen. Catechismusprediking kan als ‘maar’ een vorm eventueel worden ingewisseld of zelfs afgeschaft. Anderen gaan zover niet, maar nemen wel de vrijheid om de geregelde Catechismusprediking te vervangen door vormen van leerdienst, waarbij het met name de voorgangers zijn die bepalen welke onderdelen van de leer aan de orde zullen worden gesteld.
Wij menen dat hier vergeten wordt, hoe in het Nieuwe Testament de missionaire verkondiging van het evangelie gevolgd wordt door een nadere ontvouwing van de heilsboodschap. Naast de opdracht om te verkondigen, is er ook een blijvende opdracht om te onderwijzen en aan de gemeente ‘al de raad Gods’ te verkondigen. De Heidelbergse Catechismus biedt ons daarvoor een kerkelijk geijkte en dus bovenpersoonlijke keuze van de hoofdzaken in het christelijke geloof, met verwijzingen naar de Schrift.
Wij willen u daarom de volgende vraag stellen: Wilt u zowel in de nieuwe Kerkorde als in uw besluitvorming ten aanzien van liturgische zaken, duidelijk laten uitkomen dat het onderwijs in de Schriften aan de hand van de Heidelbergse Catechismus (eventueel soms afgewisseld met thematische aandacht voor één van de beide andere formulieren van eenheid) een verplichting blijft voor de kerken en daarom niet kan worden overgelaten aan plaatselijke kerken? Daarvoor zal het ook nodig zijn dat de regel dat de gemeente twee keer op zondag voor een eredienst bij elkaar geroepen wordt, niet in de definitieve Kerkorde gerelativeerd zal worden door op te merken dat dit ‘als regel’ dient te gebeuren zoals nu in de Kerkorde –eerste lezing gebeurt. Met de tweede eredienst zal anders ook het onderricht in de leer uit de kerkdiensten verdwijnen!

6. Is binnen het christelijk leven een homoseksuele relatie mogelijk?

Ook op het gebied van het christelijk leven heeft de kerk haar taak, zoals uit het derde kenmerk van de kerk duidelijk is: Zij oefent de tucht in de gemeente om de zonden te bestraffen (art. 29 Ned. Geloofsbelijdenis). Het is ons allen bekend wat het doel van deze tucht is. Zij bestraft de zonde en roept de zondaar op tot bekering. Geeft men aan die oproep gehoor, dan is de vreugde groot, omdat hij of zij door de kerk (weer) aangenomen mag worden als lid van Christus en van zijn gemeente (Heid. Catechismus, antw. 85).
Het is bekend dat deze tucht in allerlei zaken vaak gebrekkig is, maar soms ook nauwelijks of in het geheel niet geoefend wordt. Hoe meer de ‘wereld’ in de kerk binnendringt, hoe zwaarder het de kerk valt tucht te oefenen.
Wij leggen aan uw vergadering één zaak voor, die wij exemplarisch mogen noemen voor de huidige situatie. Tot voor kort was de Bijbelse norm voor de kerkenraden met betrekking tot huwelijk en seksualiteit helder. Een homoseksuele relatie werd afgewezen als strijdig met het huwelijk, dat God had ingesteld voor eenheidsbeleving van man en vrouw in lichamelijke en geestelijke zin. Homoseksualiteit komt niet overeen met Gods oorspronkelijk scheppingsdoel. Volgens de Bijbel is seksuele gemeenschap exclusief verbonden aan de relatie tussen man en vrouw binnen het huwelijk. De moeite die zich hier voordoet, is overigens niet beperkt tot homoseksueel verkeer, maar heeft ook betrekking op heteroseksueel verkeer vóór of buiten het huwelijk.

De laatste synodes wezen in gevallen die aan haar werden voorgelegd op de macht van satan en op de zuigkracht van de zonde. Een kerkenraad kan, aldus de synode, in zijn herderlijke zorg voor hen die gaan samenwonen niet anders dan met grote ernst waarschuwen voor de onderschatting van de zuigkracht van de verleiding en voor overschatting van de eigen weerbaarheid tegen die verleiding (Acta GS 2008 art. 52).
Ook de generale synode van Harderwijk 2011 sprak in dezelfde geest. Wie niet bereid is zich te onderwerpen aan de terechtwijzing die de kerkenraad liet uitgaan, kan niet worden toegelaten aan het heilig avondmaal. Elke avondmaalsviering, aldus deze synode, is voor de avondmaalsganger een herhaling en bekrachtiging van iemands geloofsbelijdenis. Het Avondmaalsformulier zegt toch o.a. dat zij die ‘getrouwd of ongetrouwd hun lichaam niet rein bewaren’ geen toegang hebben tot de viering van het avondmaal. Aldus ook de synode van Harderwijk (art.3 van de Handelingen van de GS 2011).

Nu is aan allen bekend dat via een congres over homoseksualiteit aan de Theologische Universiteit te Kampen in 2012 de gedachte heeft postgevat, dat tuchtoefening hier niet, of in elk geval tijdelijk niet (gedurende onze noodzakelijk geachte bezinning op deze problematiek) op haar plaats zou zijn (zie nu ook dr. A.L.Th. de Bruijne, Open en kwetsbaar, Barneveld 2012, p. 63v.).
Wat ons goed voor de geest staat, is de moeite die (ook) aan tuchtoefening in zaken als samenwonen voor en zonder huwelijk, of aan het samenwonen van homoseksuelen en lesbiennes verbonden is. Is er niet op gewezen dat we vaak mild zijn in geval van overspel en echtscheiding, terwijl we bij mensen die homoseksueel leven meteen weten dat er tucht geoefend moet worden? Toch is het niet de oplossing om dan mild in alle gevallen te zijn door géén kerkelijke censuur te oefenen.
Wij hebben met Gods gebod te maken dat in alle gevallen zowel barmhartigheid voor zondaars, als tegelijk ook eerlijkheid en beslistheid in het aanwijzen van de zonde vereist. En gehoorzaamheid aan het gebod van God heeft voorrang boven onze genegenheid voor zondaars die met hun zonde  niet wensen te breken. De Here Jezus is ons voorbeeld. Hij bestrafte de Farizeeën wegens hun koude en onbarmhartige opstelling tegenover de overspelige vrouw. Maar onze Heiland verzuimde niet ook tegen deze vrouw te zeggen: ‘Ga naar huis, en zondig vanaf nu niet meer’(Joh. 8,11).
Omdat met name het uitoefenen van tucht, of beter gezegd het niet-uitoefenen ervan, meer dan één gemeente in ernstige verdeeldheid heeft gebracht, vragen wij aan uw vergadering het volgende: Wilt u uitspreken dat er geen reden is van kerkelijke censuur af te zien in de hierboven genoemde gevallen, waarin broeders en zusters, getrouwd of ongetrouwd, hun lichaam niet rein bewaren?

Nog twee opmerkingen

Aan onze vragen om duidelijkheid verbinden wij twee opmerkingen:

- Het kan zijn dat onze vragen, met hun ondertekening door broeders en zusters in plaats van door kerkenraden en andere kerkelijke vergaderingen, voor nadere bestudering door uw vergadering niet in aanmerking komen. Wie argumenten zoekt om aan onze brief geen aandacht te geven, zal ze zeker vinden. Met onze brief stemmen velen in die met hun zorgen of bezwaren gepoogd hebben de kerkelijke weg te gaan – naar kerkenraden, classes of ook naar een synode. Zij kregen nauwelijks of geen gehoor. Hun ondertekening van deze brief aan uw vergadering om duidelijkheid is een uiterste poging alsnog gehoor te vinden. Maar zij vragen om duidelijkheid vanwege hun liefde tot Christus en uit dankbaarheid voor wat zij in de gereformeerde kerken soms een leven lang ontvangen hebben.

- Wij beseffen dat uw vergadering een zware taak wacht. Wees ervan verzekerd dat wij en vele anderen voor u bidden om de kracht van de Geest van Jezus Christus! Onze brief is geboren uit grote verontrusting en diep verdriet over de gang van zaken in de kerken. Maar tegelijk is het onze hartelijke begeerte dat wij in het spoor van uw besluiten samen gereformeerde kerken mogen blijven!

In verbondenheid aan u allen,

uw broeders en zusters in Christus,

(volgt ondertekening)

Laatst aangepast op dinsdag 25 februari 2014 22:44  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]